Lofoten

Nadat we 2 dagen geleden de poolcirkel waren gepasseerd, zijn we doorgereden naar Bodø. Om van daaruit over te varen naar de Lofoten, spreek uit; loefoeten. In het Noors spreek je de O uit als een oe, een Å wordt uitgesproken als een o en een Ø is een eu. Maar dat terzijde, we zijn dus in de Lofoten. Een bijzonder stukje Noorwegen. Maandag zijn we dus vanaf Bodø (juist, spreek uit boedeu) overgevaren naar deze eilanden groep. De bedoeling was om dit gezien de weersomstandigheden pas op woensdag te doen. Het weer was echter goed op maandag, geen regen en af en toe zelfs een heerlijk zonnetje. Wel stond er bij de Lofoten een stormachtige wind, waar we op zee vrijwel geen last van hadden. De boottocht duurde 4 uur.

poolcirkel
poolcirkel
Bij de poolcirkel
Onderweg naar de Lofoten

We zijn bij het plaatsje Reina gaan staan, vol in de wind. Onze Magirus ging harder tekeer als de boot op zee. De pannen rammelden af en toe in de kast. Ton had al bedacht hoe we uit ons huis moesten komen, mochten we omwaaien! Dit is gelukkig niet gebeurt, maar het was wel een onrustige nacht. Het plaatsje Reina bleek de volgende dag idyllisch en er hing overal stokvis. We vroegen ons af wat er met al de koppen van de stokvissen gebeurt. Wel hier de info;

De koppen van de kabeljauw worden, net zoals de stokvis, in de open lucht gedroogd en worden geëxporteerd naar Nigeria waar ze worden gekookt met wat groenten en rode pepers, evenals met stokvis gebeurt. Het gaat vooral om de voedingswaarde en proteïnen. De koppen worden met naald en draad aan elkaar geregen (dit gebeurt ook wel machinaal) en worden aan visrekken opgehangen om te drogen.

De grootste afnemer van stokvis is Italië. Zo’n 85% van alles stokvis wordt geëxporteerd naar Italië. De vis wordt in 14 verschillende kwaliteitsklassen ingedeeld waarbij er een belangrijk verschil is tussen de vis die bestemd is voor Noord-Italië (de magere vis) en Zuid-Italië (de vlezigste vis). Hier vraagt de markt om stokvis die lang geweekt kan worden zonder uit elkaar te vallen. Ook is veel stokvis (en de koppen) bestemd voor de Afrikaanse markt. De vis wordt dan in balen van 50 kg verpakt in jute. De keuze op jute komt voort uit het feit dat jute de vis toestaat te “ademen”. In de zuidelijke landen is dit in verband met de hoge luchtvochtigheid wenselijk.

Stokvis hangt te drogen
Stokvis
Stinkende koppen van de stokvis

Stokvis

Het kwik bleef vandaag onder de 10 graden steken, de wind maakte het onaangenaam guur. Het leek wel een winterdag in Zuid Frankrijk.(alhoewel het daar bijna nooit waait) We hebben een klein stuk gereden en zijn op een prachtplek beland aan de kust. De wind is hier een stuk minder, Lotte kan weer lekker los lopen en Ton staat weer te vissen. Het uitzicht op zee is prachtig. de kleuren die steeds veranderen maakt het een mooi schouwspel. Af en toe een vissersboot die langsvaart en in de verte een gigantisch cruise schip. (Moeilijk voor te stellen dat daar ver op zee een heel bedrijf vaart met duizenden mensen, die waarschijnlijk aan het diner zitten, een uiltje knappen of hun geld vergokken in het casino). Natuurlijk gluren we ook door de verrekijker of we een walvis langs zien komen. Het ritme van de zee; eb en vloed, en het ritme van de dag, die maar niet overgaat in de nacht.

Plek aan de kust

Ons huis staat weer op een prachtige plek en de wereld trekt aan ons voorbij. Het is gelukkig gestopt met regenen en tegen de kou kunnen we ons wel kleden. Ondanks de kale bergen, is er overal hout te vinden voor ons kacheltje.

9 gedachten over “Lofoten”

  1. Hallo Trucknomads,

    Weer een prachtig verhaal. Ik vraag mij nu af of jullie al stokvis hebben gegeten. Zo ja, smaakte het goed ? Misschien kunnen jullie dan het recept delen met ons.

    Ik hoop, dat jullie een dezer dagen een walvis kunnen spotten.

    Veel plezier, xx, Ellen

  2. Hallo Annemieke, Ton en Lotte.
    Wat een avonduur zeg. Jullie hebben alle weer elementen nu wel gehad denk ik zo. Zon, regen,storm, sneeuw, maar wat een mooi verhaal en plaatjes levert dat op zeg. Geniet van het moois en van elkaar en tot mails.
    Groetjes uit Noordwijkerhout.

    1. Hoi Ria.
      Leuk dat je zo met ons mee reist. We blijven schrijven hoor, dus blijf lekker meegenieten !!
      Groetjes Ton en Annemieke

  3. Wat leuk geschreven, dat alles wekt zulke herinneringen op ,,het weer is echt jammer,, je doet,,,en wandelt zoveel meer met een zonnetje erbij. . Echt die stinkende,,,,, stokvis gegeten??zelfs de kat van de buren lustte het niet…. Wij hebben toen,,,,,,de zonnewende op de Lofoten gezien en. meegemaakt. Met misschien 10 andere lotgenoten….leuk detail,,jan zat om 11uur in de avond zijn hengel nog in orde te maken .in de laagstaande zon..Niet dat hij iets ving hoor,,, Op de Noordkaap staan er ong 1000 . Of meer….Bussen vol en een heleboel campers… Aldat vrij staan van jullie zoooo geweldig. .tot de volgende blog. X X

    1. We hebben de stokvis niet gegeten hoor!!
      Ja, onze plekjes zijn meestal erg mooi. Maar t is wel zoeken hoor. Er rijden hier meer campers als andere auto’s. De campings staan ’s avonds tjokvol, maar daar willen wij toch liever niet staan. Voor mooie plekjes, moet je er vroeg bij zijn!

  4. Hallo Ton en Annemiek, ik ben Ria Vroegindeweij, vriendin van Liesbeth en het is leuk om jullie te volgen. Jaren geleden hadden we een labyrintgroep in Deventer en in een boek vond ik, dat er in Scandinavië veel labyrinten zijn, vaak vlak bij het water. De hypothese is dan dat men daar een ritueel hield voordat de boten uitvoeren voor de gevaarlijke visvangst. Hebben jullie hier nog iets van gezien ? Verder maar weer veel plezier met jullie zigeunertocht. Groetjes, Ria Vr., Deventer
    p.s. vroeger droomde ik erover om met een huifkar en een paard naar het zuiden te gaan, daar waar het lekker warm was. Jullie leven als het ware jullie droom, prachtig.

    1. Hallo Ria. We hebben niets meegekregen van de labyrinten. NU wisten we daar ook niets van. Wie weet komen we er nog wat tegen, nu we ervan af weten.
      Een huifkar met paard….kan ik ook van dromen! Onze kar heeft iets meer pk, al gaan we ook tergend langzaam de bergen op hoor!
      Leuk dat je ons volgt!

Laat een reactie achter op Ellen Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *