Vele handen…..

Ja, die maken licht werk, alhoewel al het werk lang niet altijd even licht was!! Tjonge wat is er weer veel gebeurd de afgelopen weken met behulp van onze vrijwilligers! Vorige week zijn Maarten, Lea en Puck vertrokken naar hun eigen stuk land, en vanmiddag zijn Valentin en Marie met hun hond Balou vertrokken. Na een week of 8 zijn we nu dus weer even saampjes op ons landgoed en kunnen we genieten van al de vorderingen.

In de vallei is de buitenkeuken nu helemaal af. En tjonge wat ben ik blij met het resultaat. En wat is het een genot om te koken in zo’n heerlijke ruimte. De pergola, gemaakt van gekapte dennenbomen, zorgt er voor dat er nu genoeg schaduw is de hele dag door.

De moestuinen zijn helemaal vol geplant, en de eerste sla en courgettes komen er eerdaags vanaf! Naast de grote moestuin en de ronde moestuin hebben we toch ook weer ons allereerste moestuintje in gebruik genomen wat meer in de schaduw ligt.

Boven de kas lag nog een terras wat vorig jaar compleet overwoekerd was met bramen en varens. Een deel was weggeknipt, maar nu met zijn allen de rest gesnoeid. Een prachtig terras is het resultaat! Dat was echt een mega klus.

Ik had het al over de omgezaagde dennenbomen. Deze stonden langs onze toegangsweg. Mocht er ooit brand uitbreken, waren die bomen best link, dus degene die te dicht langs de weg stonden zijn gekapt. Ze zijn ontdaan van de bast, en een deel dient dus als pergola palen bij de keuken.

De bloemen zijn nu zo goed als uitgebloeid, en we zijn dus begonnen met maaien. Rond de jonge aanplant in de vallei zijn de hoge grassprieten verdwenen. Boven is ook een begin gemaakt met het maaien rond de olijfbomen. Het versnipperde dennenhout wordt rond de bomen gestrooid.

Voordat de bloemen allemaal uitgebloeid waren, hebben we nog lavendel geplukt en gedroogd en ook Sintjanskruid op olie gezet.

Overmorgen vertrek ik voor een weekje naar Nederland om mijn ouders te bezoeken. Ton heeft dan het rijk helemaal alleen. Best veel werk om voor alle beesten te zorgen en de tuinen water te geven. Hij hoeft zich in elk geval niet te vervelen!

En dan nog wat honden nieuws; Paco heeft nieuwe vriendjes…. niet dat we er erg blij mee zijn. Ze wonen bij Quinta Alma Cheia, een B&B aan de andere kant van de rivier. Vorige week was Paco weer op stap gegaan met Boris. Na 1,5 uur werd ik gebeld door de Quinta dat Paco daar was. Ik ernaar toe om hem op te halen. (hij heeft een naamplaatje met telefoonnummer aan zijn halsband) Ligt meneer daar doodleuk tussen de 3 honden van de Quinta. Zo’n beetje formaat Paco. Hij voelde zich er helemaal thuis, kwam me niet eens begroeten. Hij rende er nog net niet vandoor toen ik hem op wilde pakken, maar zette het wel op een piepen! Nu de rivier weer droog staat, is het voor hem makkelijk om er heen te lopen. Dit heeft hij dus ook al 3x gedaan. We leggen hem nu steeds vast, vooral ’s morgens.

Boris heeft last van ontstoken ogen. Ook een gevolg van de leishmaniose. Afgelopen week 2x met hem bij de dierenarts geweest. Hij moet om de 8 uur gedruppeld worden, wat om den drommel niet meevalt…..laat naar bed of vroeg op! En dan ligt hij’s avonds vaak onder de vrachtwagen op het moment dat hij gedruppeld moet worden. Telefoon in mijn mond, met schijnwerper, al tijgerend onder de vrachtwagen proberen druppels in zijn ogen te krijgen….elke avond weer een uitdaging! Paco likt ook dagelijks vele malen zijn ogen schoon.

ze kijken hun ogen uit!!

Met de kippen gaat het goed. We krijgen nu 4 eieren per dag! De haan is goed voor zijn kippen, maar man, wat heb ik een hekel aan het beest. Hij heeft me al vele keren aangevallen. Neem altijd een stok mee, als ik naar de kippen ga. Gisteren was ik die dus vergeten en natuurlijk kwam hij weer op me af. De kippen verzorging ligt nu volledig in de handen van Ton, ik ga de ren niet meer in!! De haan solliciteert naar de braadpan, als het aan mij, als vegetariër, ligt!

Afgelopen week hebben we zowaar een regenbuitje gehad. Maar het is ontzettend droog allemaal. Het geluid van de zomer, naast de krekels, zijn de blusvliegtuigen, die regelmatig af en aan vliegen. Helaas heeft de natuur alweer een paar maal in brand gestaan.

Rest mij nogmaals onze vrijwilligers te bedanken voor hun harde werken!! Echt TOP!! Zonder jullie zag het er nu heel anders uit.

Alweer half mei

Tjonge wat gaat de tijd toch snel de dagen rijgen zich aaneen tot weken en voor je het weet is er weer een maand voorbij. Afgelopen week een aantal zomerse dagen gehad met temperaturen boven de 30 graden, je echt “korte broeken weer”. Maar het voorjaar is het voorjaar niet als deze warmte opgevolgd wordt door wat frissere dagen van rond de 18 graden. En als een echte Portugees loop ik dan ook met sokken aan in mijn schoenen en een dikke trui aan, want dan is 19 graden opeens koud!! Niet getreurd er komen weer normale temperaturen aan van rond de 25 graden. Regen is er voorlopig niet voorspelt. Zover het weer!

De “winter” moestuin

Er zijn weer een aantal vrijwilligers geweest, aanwezig en in aantocht. Fijn om extra handen te hebben. Zo waren hier 2 Zwitserse jonge dames, die flink in de tuin hebben geholpen. Ze zijn een weekje geweest. Genoten van de rust, het zwemmen in de rivier en het lekkere eten. Leuk om zulke enthousiaste hulp te hebben. Ook arriveerden Lea en Maarten met hun baby Puck (net 1 jaar geworden). Een allerliefste vrolijke meid. Lea en Maarten hebben afgelopen week een stuk land hier in de buurt gekocht. Spannende tijden voor ze. Dus hun avontuur in Portugal gaat ook echt beginnen. Maar voorlopig zijn ze nog hier aan het helpen. De ronde moestuin, rond de put is zo goed als omgespit…..en dat was een helse klus, want naast veel kweek zat het ook vol met wortels van de varens. Maarten is er uren bezig geweest, maar ook ik met behulp van de meiden (zie foto) Eind deze week komt er een jong Frans stel met pup om ons ook te helpen.

De dames aan het werk
Maarten…bijna klaar!!
Puck en Paco; vriendjes.

Op een hete middag hebben we met zijn allen de rivier schoongemaakt. Zoé, Maarten en ik door het water wadend en de anderen aan de kant om alle takken en boomstammen aan te pakken. Een heerlijke klus in de hitte! De vrijwilligers nemen regelmatig een duik in de rivier en zelfs Ton heeft er al regelmatig verkoeling gezocht. Zelf ben ik op hete dagen met Lotte door de rivier gaan lopen. Lotte ligt namelijk veel binnen, ze is bang voor de knallen die de boeren in hun kersen plantage regelmatig afvuren om de vogels te verdrijven. Dit geknal zal de komende weken nog wel aanblijven. In de Magirus wordt het op warme dagen al snel 35+ graden, wat echt heel heet is voor een hond. Heb al rustgevende druppeltjes (Bach remedie) voor haar gekocht en ook van de dierenarts een rustgevend middel gekregen, wat we overigens nog niet hebben gebruikt, omdat het de laatste dagen beter gaat. Ze durft weer meer naar buiten.

De 2de hands frees die we een paar maanden geleden hebben aangeschaft, gaf er de brui aan. Terug gebracht naar de zaak waar hij vandaan kwam, nadat Ton eerst zelf gekeken had of hij het kon repareren. Er moesten nieuwe onderdelen besteld worden en na ruim 2 weken was hij eindelijk klaar. Ton wilde gaan afrekenen, maar nee….service van de zaak, hij mocht zo mee, met een ferme handdruk toe! Geweldig!! De tuin is bewerkt en nu behoorlijk vol aan het raken. en net toen zo’n beetje alles geplant was, kregen we een groot pakket uit Sicilië, van vriend Alessandro vol met zaden en bananenboompjes!! Wauw, geweldig. Bijzondere zaden. Dus Ton kon de kas weer in om alles voor te zaaien. Dagelijks geven we nu alles water. Zolang de rivier stroomt, pompen we water uit de rivier. Het water reservoir zit inmiddels ook vol, en natuurlijk hebben we ook de putten nog met volop water. de grote vijver boven op het terrein staat nog altijd droog. Maarten is op zoek gegaan naar de bron. Hij heeft een toevoerbuis gevonden, maar na veel graven verder niet het begin van de bron kunnen ontdekken. Daar ligt nog een uitdaging!

Met de kippen gaat het goed. De haan is geaccepteerd en ze genieten van hun grote ruimte. We krijgen nu meestal 3 eieren per dag. Met de honden gaat het goed. Behalve dan dat Lotte nogal bang is. Boris is weer meer thuis, ook de nachten slaapt hij weer veelal onder de truck. Dagelijks gaat hij nog wel een blokje om samen met Paco. Afgelopen week is er weer bloed getest, om te zien hoe het met de leishmania is gesteld. Van de 4 geteste punten scoorde hij in maart 3 punten positief, nu nog op 2 punten, hetgeen een vooruitgang is. Wel waren de waarden van nieren en lever wat verslechterd. Hij blijft dagelijks zijn medicijnen krijgen. En dan hebben we er nieuwe bewoners bijgekregen! In de bijenkast heeft een volk zijn intrek genomen!! Heel gaaf. We hopen dat er binnenkort ergens een imker workshop of iets dergelijks wordt gegeven, zodat we er meer over kunnen leren. Maar we zijn in onze nopjes met ons bijen volk.

En dan is er het project”buitenkeuken”. Hopelijk kan hij de komende week in gebruik worden genomen. Het fornuis staat inmiddels en ook een deel van een keukenblok. We hebben 2 stukken granieten aanrechtblad gekocht (heel zwaar en goedkoop!) Deze moeten nog geplaatst worden en ook moeten er nog planken komen en deurtjes van pallet hout. Hij is al wel gebruikt genomen bij het maken van de vlierbloesem siroop, want dat was echt te heet om in de keuken van de Magirus te doen. De siroop is overigens heerlijk!

En verder…… verder is het vooral Genieten met een hoofdletter. Het is heerlijk om te zien hoe alles groeit en bloeit. Steeds weer nieuwe bloemen laten zich zien. De olijfbomen staan in bloei en ook de duivenranken doen het goed…..dat beloofd nog wat! Het gefluit van de vogels is ook een groot genot. Ja we zijn echt bevoorrecht dat we hier mogen wonen! Natuurlijk moet door al dit groeien, er ook gemaaid worden……en dan zie je er dus zo uit (zie foto)

Bloeiende olijf

Precies 2 jaar

Ja, vandaag 24 april is het exact 2 jaar geleden dat we uit Frankrijk vertrokken met onze Magirus, op pad, open minded over waarheen en voor hoe lang. We konden destijds uiteraard niet bevroeden dat we uiteindelijk in Portugal zouden landen. 2 geweldige jaren waren het, verre van saai. Van noord Noorwegen tot zuid Griekenland en alles daartussen, en passant onze trouwerij, de geboorte van 2 heerlijke kleindochters, ruige fjorden, witte stranden, drukke hoofdsteden met musea, restaurants, kathedralen en muziek , een bonte regenboog van indrukken en ervaringen. En nu dus hier, in “ons” paradijsje in zuid Europa, waar al deze ervaringen hierboven samensmelten tot een.

En zo sta ik iedere ochtend op met zo’n intens gevoel van dankbaarheid, de ogen open en zo’n “joepie een nieuwe dag-gevoel”. Wij zijn pas augustus 2018 hier gekomen, dus voor ons het eerste voorjaar hier. Wat onwaarschijnlijk groen is het en de olijfplantage een bonte bloemenzee. Verwondering over zoveel moois is mijn deel. Wij doen de olijventeelt-lekker eigenwijs- volledig anders dan de traditionele olijvenbossen in de regio. Doorgaans worden de boomgaarden hier een aantal keer per jaar geploegd en gefreesd, geen onderbegroeiing, kale dode droogstoffage grond, de snoei is rigoureus, haast verminkend (dan slechts om het jaar oogsten) en er wordt flink gespoten tegen de olijfvlieg met insecticiden en het toch nog opkomende onkruid met glyfosaat….. Wij laten de bodem bedekt, maaien het dit seizoen 2x , met een fijne mulchlaag tegen verdamping tot gevolg. We snoeien minimaal en spuiten geen gif. Beter voor alles; meer opbrengst en fijner voor mens, insect en de plant. win-win lijkt me.

Ondertussen zijn de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen in volle gang. De voorgezaaide planten in de kas (babykamer maar ook mancave) staan klaar om buiten uitgeplant te worden, vele fruitbomen zijn voorzien van nieuwe enten (een boom zelfs geënt met takken van mijn lievelingsappelboom uit de tuin van mijn ouders), het gerepareerde waterreservoir met 20.000 liter water is gevuld (met-halleluja- stroom voor de waterpomp van onze zonnepanelen op de Magirus in plaats van stroom van de benzinegenerator), de kippen hebben hun draai gevonden en de eerste eieren gelegd, de tipi is opgezet voor gasten en vrijwilligers (met geweldige hulp van Ron en IniAna, wat was het gezellig!), de laatste fruit en notenbomen geplant. Zomer, kom maar op!

Het eerstvolgende project is de te bouwen buitenkeuken. Zin an. Annemieke maakt alvast de tekeningen.

Ondertussen was ik kort in Nederland met het nieuwe busje. Mijn broer uit Moskou plande ook een bezoek daar, en zo konden we even met zijn allen (inclusief de zussen) bij Pa zijn, in het ouderlijk huis nota bene. Was fijn. En uiteraard dochters Sanne en Maria bezocht en eindelijk weer even die prachtige kleindochters Ragna en Ronja in de armen kunnen sluiten. Wel een hele rit, aller retour 4500 km, zoeffffffff

De eerste vlierbloesem bloeit, binnenkort is het tijd voor het maken van vlierbloesemsiroop voor de Kerstpakketten. Kerstpakketten?? Info volgt nog, idee nog “under construction”.

O ja, sinds eergisteren dan eindelijk mijn “sociale nummer” ontvangen, wat zoveel betekent dat ik nu in het ziekenfonds zit alhier. Wat een zegen is die Europese Unie toch. (meen ik serieus). Dat kan dus gewoon zonder poeha. Naar een ander Europees land verhuizen, je aanmelden, een baan hebben of officieel zelfstandig zijn en vanaf dat moment alle rechten en plichten hebben die in dat land gelden. Geweldig vind ik dat. Oprecht dankbaar.

So far so good, no complaints

Kus, Ton.h(en deze deel ik nog maar een keer, omdat ie zo mooi is)


Toch nog winter!

Na een prachtige lente maand, is gisteren de winter begonnen!! De temperaturen zijn gedaald naar een graad of 10. Het regent, onweert, hagelt en op de bergen valt sneeuw, ja zelfs op “onze” berg, degene waar we op uitkijken! De langverwachte regen is natuurlijk welkom, maar aan de kou moeten we wel erg wennen. Gelukkig kan het nu alleen maar beter worden….over een weekje! Tot zover het weer…..

Vorige week was een echte regel week. Ton is samen met Willie, die begin van de week arriveerde, op zoek gegaan naar een nieuw busje. En na lang zoeken deze ook gevonden. Een prachtige rode Renault Master is onze nieuwe bedrijfsauto geworden. Pas 6 jaar oud, dus van alle gemakken voorzien! En ja, een heuse bedrijfsauto, want sinds vorige week zijn we officieel boer en boerin op quinta Arrancada. Ook hebben we ons aangemeld bij het ziekenfonds. Stapels papieren ingevuld, die na inlevering allen werden gestempeld en ondertekend, dus het zal wel goed komen.

Ons nieuwe busje.

Natuurlijk werd er ook op het land gewerkt. Ton en Willie hebben een kippenhok gebouwd, en de afgelopen week hebben de nieuwe bewoonsters hun intrek genomen. 7 kippen, 4 bruine en 3 zwarte dames. De haan ontbreekt nog, we hebben nog geen geschikt exemplaar gevonden. Nu maar wachten op de eerste eieren.

kippenhok; the making off
Klaar voor de nieuwe bewoners.

Ook is er verder gewerkt aan de plek waar de tipi moet komen. De plek is vrij gemaakt en de palen zijn uit het bos gehaald en geprepareerd. Omdat het begon met regenen, hebben we hem nog niet op kunnen zetten. Dit laat nog even op zich wachten.

Afgelopen week wat foto’s gemaakt van alles wat bloeit op ons land. Zoveel kleuren en verschillende bloementjes. De appelbomen staan nu in de bloesem en de kers verliest zijn bloementjes. Overal staat gele en vooral witte brem in bloei. De lavendel bloeit en begint heerlijk te ruiken. De druiven gaan ook uitlopen en ja, ook de olijfbomen beginnen bloempjes te vormen.

Vorige week ben ik op zaterdagavond wezen dansen in Castelo Branco. Estatic dance; dansen op je blote voeten, op heerlijke muziek. Helemaal mijn ding. In Nederland deed ik niets liever. Dansen zonder alcohol en drugs, lekker opgaan in de muziek! Het was de eerste keer dat het georganiseerd werd in Castelo Branco. De bedoeling is dat het elke maand wordt georganiseerd. Google navigatie stuurde me echter de compleet verkeerde kant op. De locatie was al geruime tijd geleden veranderd, maar nog niet door Google aangepast. Hier kwam ik achter door de weg te vragen aan een stel mensen die langs liepen, Zij spraken echter alleen Portugees, dus werd aan een andere voorbijgangster gevraagd of zijn Engels sprak, wat het geval was. Zij wist waar het was en stapte bij mij in de auto om mijn persoonlijke navigator te zijn!! Typisch Portugees, deze mensen hebben echt als hobby; mensen helpen!! Aangekomen bij de juiste locatie, bleek het niet erg druk te zijn; welgeteld 4 dames en 1 dj. Ik was deelneemster nummer 5. Jammer dat de opkomst zo slecht was. Het begon al om 19.00 uur. 2 uur later was ik nog de enige deelneemster!! Tja, toen ben ik ook maar vertrokken, na toch 2 uur heerlijk gedanst te hebben. Volgende keer ga ik zeker weer!!

Volgende week gaat Ton voor een bliksem bezoek naar Nederland. Zijn vaders is sinds een paar weken opgenomen in een verpleeghuis. Hij is behoorlijk achteruit gegaan, dus tijd voor een bezoekje. Ton zijn broer uit Moskou is er ook volgende week, dus het is fijn om samen naar pa te gaan.

Willie is vanmorgen vertrokken naar de Algarve, om de kou en regen te ontvluchten. Ik kan hem geen ongelijk geven. Nu even geen bezoek en/of vrijwilligers. Dat is maar goed ook, want met dit weer is er weinig te doen!Behalve lekker bij de kachel zitten met een boek of breiwerkje….’t is net winter!!

En met onze viervoeters gaat het prima!

Lente

Heerlijk, het is lente. Na een weekje met wat regenbuien, is het nu alweer 2 weken stralend weer. We horen steeds meer vogels fluiten. Sinds een paar dagen horen we de hop en de koekkoek. Ook is de eerste zwaluw gesignaleerd. De kersenbomen staan in bloei en de appelbomen staan op springen. Wat is het toch een heerlijk jaargetijde.

Bijna 2 weken geleden vertrokken Jan en Gerda. Hier op de foto met het jonge kaki boompje wat we van ze hebben gekregen.

Diezelfde avond arriveerden Marie en Greta, 2 jonge enthousiaste Duitse meiden die hier vrijwilligerswerk kwamen doen. Ze namen hun intrek in de caravan, die we inmiddels van elektra hadden voorzien.

We hebben hard gewerkt samen met de dames. Ze hebben helpen bouwen en sjouwen, spitten en knippen, geverfd, bomen geënt en heerlijk eten gekookt. Echt Top! Ook Thomas kwam op de terug weg naar Hamburg, na een winter in de Algarve te zijn geweest, nog een dagje helpen. En Hugo kwam met zijn honden ook een paar dagen op bezoek. Van eenzaamheid hier is absoluut geen sprake!

Met Greta en Marie vorig weekend een dag op stap geweest, oa naar de Torre, de hoogste berg. Wat was het daar druk!! Er lag namelijk nog wat sneeuw, te weinig om te skiën maar genoeg om sleetje te rijden! De hele parkeerplaats stond vol auto’s. Ja er waren zelfs toering cars. Een heus uitje voor de Portugezen die in complete wintersport uitrusting rond liepen! Verbazingwekkend om te zien.

Toen wij op stap waren is Ton begonnen met het waterdicht maken van het water reservoir. Een hele klus. We hebben het nu een paar dagen laten drogen en volgende week gaan we slangen kopen die op de waterpomp passen en kijken of we hem vol kunnen pompen. Omdat het nog steeds niet regent, zullen we het water deze zomer hard nodig hebben. Onze vijver, bovenop het land, staat de hele winter al droog, terwijl hij vorig jaar toen we hier kwamen eind juli, nog half vol stond!

Ook hebben we nog een paar nieuwe dingen aangeschaft. Een Tipi tent om onze vrijwilligers en gasten te huisvesten. Deze moet nog wel voorzien worden van palen. De stokjes voor de sluiting zijn inmiddels gemaakt.

De Tipi liggend met honden
Ton legt uit hoe je de stokjes voor de sluiting van de Topi maakt

We hebben een bijenkast gekocht. Een bijen volk hebben we nog niet, maar het begin is er. Niet dat we er veel verstand van hebben, maar je moet ergens beginnen. Waar Ton inmiddels wel verstand van heeft is het enten van bomen. Hij heeft 2 weken geleden een workshop gevolgd en heeft nu appels, druiven en kersen geënt. Je ziet nu hier en daar bomen met rode strikjes. Hier zitten de nieuwe enten op.

Op facebook had ik het al vermeld (maar hier ook nog even voor de niet FB lezers) de uitslagen van de bloedtesten van Boris en Lotte. Ze zijn op 4 hoofdpunten getest. Bij Lotte waren 3 van de 4 punten in orde. Alleen haar nieren hebben nog aandacht nodig, waarvoor ze extra medicatie krijgt. Volgende maand wordt ze op dit punt opnieuw getest. Bij Boris waren echter alle 4 de punten niet in orde. Hij blijft dus medicatie slikken en heeft er ook nog nieuwe medicijnen bijgekregen. In mei wordt hij opnieuw getest. Hij ziet er wel veel beter uit. Het is een ontzettend lieve aanhankelijk hond geworden. Hij speelt ook veel met Paco op het moment. En dan wordt Lotte jaloers, haha! Het achter Lotte aanlopen is gelukkig zo goed als over, wat voor haar erg fijn is. Ja het is een heerlijk span die 3 honden. Geniet er elke dag van.

En natuurlijk is het niet alleen maar werken wat we doen. We genieten ook van de hangmatten aan het eind van een werkdag en een kampvuurtje ’s avonds na een bbq. Het leven is goed onder de Portugese zon!!

Vakantie

Al weer een week zijn we thuis na onze vakantie in de Algarve. Het was fijn om er even tussenuit te zijn. Onze lichamen hebben weer rust gekregen en het eelt van mijn vingers, door de druiven snoei, is bijna verdwenen.

Boris lieten we achter bij Klaas en Patty en hun net nieuw aangeschafte pup Chico.

Samen met Lotte en Paco reden we in 2 dagen richting het zuiden. We zijn eerst naar Thomas en Michel gegaan die op een heerlijke basic camping stonden. Dicht bij zee in een mooi natuurgebied, zo’n 8 km ten oosten van Sagres.

https://youtu.be/tL7cyVBH9kY

Na deze 2 dagen zijn we naar Lagos gegaan, waar we afgesproken hadden met Jan en Gerda. Samen een dagje door de oude stad geslenterd, wat zeker de moeite waard is.

Aan de koffie in Lagos

tegeltjes huis

Vervolgens 2 dagen bij Portimao gestaan, eveneens dicht bij de kust op een heerlijke plek. Veel gewandeld langs de mooie kliffen.

Naast Jan en Gerda
In de verte Portimao

Op zaterdag naar Barao de Sao Joao gereden om een parkeerplaats te bemachtigen rond het dorp. De volgende dag werd daar de maandelijks terugkerende hippie markt gehouden. Deze stond al heel lang op ons “to do” lijstje, en eindelijk waren we er dan. De parkeerplaats stond al snel vol met heel veel campers in alle soorten en maten. En op zondag stonden overal rond het dorp eveneens overal campers en auto’s.

De markt bestond uit een deel rommelmarkt en de hippie markt. Er was live muziek, werd heel veel zelf gemaakt eten verkocht en verder sieraden, kruiden, plantjes, kleding en veel handwerk. Een heerlijk sfeertje en een stralende warme dag! Erg leuk om de markt meegemaakt te hebben.

Aan het eind van de dag besloten om weer richting de camping te rijden waar Thomas en Michel verbleven. Het was een fijne plek, dus waarom niet?!

Ton miste na een week toch wel onze plek; zijn handen begonnen te jeuken!! Er was natuurlijk ook nog erg veel te doen. En als je weer onderweg bent, krijg je vanzelf weer nieuwe ideeën, die je niets liever meteen weer ten uitvoer zou willen brengen. Besloten om dus na 2 nachten camping, langzaam noordwaarts te rijden. We hebben de stad Silves bezocht, wat iets meer landinwaarts ligt. Een mooi oud stadje met vele smalle straatjes en op het hoogste punt een oude burcht met een mooi uitzicht over de omgeving. Leuk detail was wel dat alle elektra kasten in het dorp kleurrijk beschilderd waren.

https://youtu.be/IVH62iWDaJM

Er stond een erge harde wind, dus het was fijn om iets meer landinwaarts te zijn. Na een nachtje camperplaats, de volgende dag doorgereden naar Évora. Hier nog wat door het stadje geslenterd. We waren hier afgelopen zomer ook al eens geweest, maar ontdekten toch nog nieuwe bezienswaardigheden.

De volgende dag huiswaarts gereden. Bij thuiskomst was Boris blij ons weer te zien. Alles was goed gegaan, al was hij wel een x een dag en nacht weg gebleven. Vermoedelijk zat er een loopse teef in de buurt, tja en die zijn zeer aantrekkelijk voor elke reu! Tot opluchting van Patty en Klaas (die de hele buurt meermaals afgezocht hadden) kwam hij weer niets vermoedend terug lopen.

Na een dag, waarin alle was weggewerkt werd en we ons hadden geïnstalleerd op onze zomerplek in het dal, vertrokken Patty en Klaas en kwamen Bert en Alice.

Met de laatste 2 hebben we een paar gezellige dagen doorgebracht. Ze sliepen in ons caravannetje, zonder verwarming en elektra, maar desalniettemin was het goed te doen. Ook werd er hard gewerkt, en vele handen maken licht werk!! De dag voor Bert en Alice vertrokken, arriveerden Jan en Gerda. Ook zij helpen mee op het land.

https://youtu.be/XPa0xNy1EUs
Houtsnippers rond de boompjes leggen.

Afgelopen zaterdag zijn we met alledrie de honden naar de dierenarts geweest. Bij Lotte en Boris werd bloed afgenomen, wat naar het lab gestuurd wordt om te zien hoe het met de leishmania is.(15 maart de uitslag) Paco is getest op deze ziekte en heeft het gelukkig niet. Hij wordt er nu voor ingeënt. Alle honden weer een wormenkuur gekregen en naar huis gegaan met een lijst met data wanneer met wie weer terug te komen voor een enting of wat al niet meer. De dierenarts heeft een goede aan ons!

Het is fijn om weer terug te zijn op ons land, en we genieten van onze plek in het dal. De mimosa staat in volle bloei en ook op de grond komen steeds meer bloemen tevoorschijn. Gisteren en vandaag is er veel regen gevallen. De rivier staat weer een stuk hoger en alle bomen jubelen van genot! Door het natte weer, heb ik eindelijk even de tijd gevonden om een blog te schrijven!! Jullie zijn weer bij.

Regenachtige zondag

Vandaag is een grijze dag, die zich dus prima leent om weer eens een blog te schrijven. We mogen blij zijn met wat regen, want het is nog steeds kurkdroog. In onze vijver staat maar een bodempje water.

Maar het ziet er naar uit dat we het ondanks de droogte toch voldoende water zullen hebben in de komende zomer. Ton is bezig met de reparatie van het waterbassin naast de grote put. Hierin kan zo’n 10000 liter rivierwater. Ook zijn we ons aan het verdiepen in het maken van een zogenaamde ram pump.

Geweldig systeem waarbij je geen elektra of brandstof nodig hebt. Zolang de rivier stroomt zouden we van deze techniek gebruik kunnen maken.

En 2 dagen geleden wilde ik een vlier die midden op het land staat, vrij gaan maken van bramen en varens. Al snel kwam ik een waterslag/buis tegen en een bouwsteen….. dus op onderzoek uit!. Na flink knippen en snoeien kwam er weer een waterput tevoorschijn!! Dit is nu al de derde put waar de makelaar niets van wist. Een grote verrassing dus! De put is niet zo groot, maar er zit water in.

De vlier waarachter de waterput zich bevind.

Ton is flink bezig geweest in de moestuin. Omdat het grasland wat gefreesd is, vol met kweek stond, moeten we nu alsnog handmatig al de kweek wortels verwijderen, een monnikenwerk! Ook hebben we een groot aantal wilgen gekapt. Deze stonden in het licht van de hazelaars. Een groot deel van de takken zijn al door de versnipperaar gegaan, maar er liggen er ook nog velen te wachten. Gelukkig hebben de eerste vrijwilligers zich al weer aangemeld voor april en mei, want er is nog zoveel te doen!

Vorige week hebben we alle papieren voor de aanvraag om officieel inwoner van Portugal te worden ingeleverd bij het gemeentehuis van Castelo Branco, na eerder al in Ninho do Acor geweest te zijn om een document te halen dat we in dit dorp woonachtig zijn. Op Facebook horror verhalen gelezen van mensen die deze procedure ook hebben doorlopen. Men wil steeds meer documenten zien. Dus met een beetje knikkende knieën op zoek naar het gemeentehuis. We hadden geluk, want namen een verkeerde ingang en kwamen terecht bij een receptioniste, die inviel voor een zieke collega. Normaal zat ze daar nooit. Het was een Portugese dame, maar geboren in Duitsland. Ze sprak dus vloeiend Duits. Aangezien Ton dit ook doet kon ze ons dus zonder taalbarriere helpen wat ze ook deed. We moesten een etage naar beneden naar een balie waar een uiterst norse dame haar werk deed. De Duitssprekende dame hielp ons werkelijk met alles en trok zich niets aan van juffrouw zuurpruim. We moesten ook nog langs de bank om een uitdraai te halen van onze bankrekening. Zonder haar hulp was het ons nooit gelukt. Nu nog even wachten tot we het document op kunnen halen.

En…..we hebben oppas voor Boris gevonden, waar we natuurlijk erg blij mee zijn!! Dit betekend dat we volgend weekend afzakken naar de Algarve om even te gaan genieten van de kust. Hierover uiteraard meer in het volgende blog!!



Half jaar

Vandaag zijn we precies een half jaar eigenaar van quinta Arrancada. En zo voelt het ook wel. Soms heb je bij een tijdsbepaling dat het voor je gevoel veel langer of korter is, maar voor ons beiden geldt dat dit ook wel voelt als een half jaar. Zou het komen omdat we zo in het “hier en nu” leven? We kunnen in elk geval zeggen dat het een goede zet is geweest om dit stuk land te kopen. We genieten dagelijks van het werken in de buitenlucht. Het reisvirus is wat afgezwakt op het moment. We hebben gewoon nog zoveel te doen hier, en dat doen we met veel plezier! We zijn aan het overwegen om ons officieel in Portugal in te schrijven en ons te laten registreren als agrariër. Dit laatste heeft ook een aantal finaciële voordelen in de vorm van subsidies.

Terugkijkend kunnen we toch wel zeggen dat we al veel gedaan hebben! Naast héél veel bramen geknipt, natuurlijk de olijven geoogst, iets waar we de eerste maanden toch wel naar toe gewerkt hebben, door het land op te schonen rond de olijfbomen en takken weg te snoeien. Onze eerste vrienden en vrijwilligers welkom geheten. Het schuurtje tot verblijfplaats ingericht. Er is een caravan gekomen, een tunnelkas, en de afgelopen week nog het nodige grote tuingereedschap, in de vorm van een grote 2de hands frees en een versnipperaar. We hebben heel veel boompjes geplant. Het is echter nog maar afwachten hoeveel daarvan de winter overleven. In het dal bleken de nachten regelmatig erg koud te zijn, wat de kleine boompjes niet ten goede kwam. Nu zijn we bezig met het aanleggen van de moestuin. Ook zijn we op verschillende plekken het land nog aan het opschonen. Het waterbassin gaan we repareren en vullen. En op ons “to do” lijstje staan nog meer projecten. En ook worden er nu dagelijks druiven gesnoeid. Vervelen doen we ons nooit, we moeten er echt aan denken af en toe een dag rust in te lassen.

De versnipperaar

waterbassin

Volgende maand verwachten we de eerste vrienden van dit jaar en vanaf maart zijn de vrijwilligers weer welkom. Als iedereen die zegt langs te komen, ook daadwerkelijk komt, dan krijgen we een gezellige zomer! Zelf hopen we ook nog een bezoek te brengen aan de Algarve volgende maand.

En dan natuurlijk onze honden. Lotte heeft gezelschap van 2 heren om zich heen. Ze is niet altijd even gecharmeerd van Boris zijn toenaderingen en Paco wil hoofdzakelijk spelen. Lotte heeft dus ook Leishmania en heeft nu ook dagelijks medicatie, evenals Boris. Boris had wel meer kuren, 2 zijn er inmiddels beëindigd. Zijn conditie wordt langzaam maar zeker beter. De wondjes op zijn oren zijn zo goed als dicht. Zijn vacht krijgt iets meer glans. Ondanks de grote porties eten blijft hij nog aan de magere kant. Paco had bedacht dat hij ook wel dagelijks pillen wilden hebben….nou dat is hem gelukt hoor! Hij kreeg een infectie (zgn. krentenbaard) aan zijn bek. Bij de dierenarts kreeg hij maar liefst 3 injecties. De man van de dierenarts, die daar een beetje rondloopt en assisterende klusjes doet, moest er aan te pas komen om Paco in bedwang te houden….Paco en spuiten, een echt speenvarken! Ook 2 pillen kuren meegekregen, dus alle honden zitten nu aan de pillen, drankjes, zalfjes!

Krentenbaard bij Paco

Op het moment is het warm, maar liefst 18 graden in de schaduw! Gelukkig waait er een lekker windje, anders was het zelfs te warm in de zon! Na morgen wordt het echter weer frisser en wordt er weer wat regen verwacht. Afgelopen week 1 regendag gehad, dat zet natuurlijk geen zoden aan de dijk. Wij, als boeren in spé, willen regen!! (het liefst alleen ’s nachts)

Beestenbende

Eindigde ik in de vorige blog met de zwerfhond die kwam en weer ging. Nou hij kwam weer terug na een paar dagen. Hem weer eten gegeven en hij bleef de hele middag bij ons in de buurt. Nee, hij ging niet meer weg! Omdat zijn huid vol schilders zat, hij enorm vermagerd was, bebloede oren had, met andere woorden in een belabberde conditie verkeerde, toch maar besloten om met hem naar de dierenarts te gaan, want we wilden niet dat hij iets besmettelijks over zou brengen op Lotte en Paco. En natuurlijk wilden we ook graag dat de hond er weer gezond uit zou gaan zien.

De dierenarts zag het meteen; Leishmania. Een ziekte die in Zuid Europa veel voorkomt bij honden. Veroorzaakt door een zandvlieg. De bloedtest bevestigde de eerder gestelde diagnose van de arts. Het bloed zou opgestuurd worden naar een laboratorium  en die test zou uitwijzen in welk stadium de ziekte zich bevond. Ons werd al verteld dat behandelen erg duur zou zijn. 1 medicijn kost €265 en dan nog een aantal andere pillen tegen ontstekingen, zalf voor zijn oren, drankje tegen bloedarmoede, injectie met anti-biotica, het bloedonderzoek, het consult, een wormenkuur, enfin al met al komen we al gauw op de €500, hetgeen voor ons een maandinkomen is! Een paar dagen later konden we de uitslag van het lab ophalen. Boris (zo noemden we hem in middels) zijn nieren en lever waren nog niet aangetast, dus besloten we om het traject in te gaan. Je kunt zo’n beest toch ook niet aan zij lot overlaten. Niets doen of in laten slapen was voor ons geen optie.

We hebben van wat materialen die we hier nog hadden liggen een mooi hok gemaakt, opgevuld met hooi en oude dekens. Afgelopen nacht heeft hij er voor het eerst in geslapen. Tja, hij moet wel buiten blijven, dit is hij gelukkig ook gewend.

Ook wilden we Lotte en Paco laten testen, want je kunt tegenwoordig je hond laten inenten tegen de ziekte. Paco moest nog even wachten met de test, hij is nog iets te jong. Bij Lotte werd wel bloed afgenomen, en ook Lotte blijkt Leishmania te hebben. Nu is het zo dat de ziekte zich niet hoeft te manifesteren. Een hond kan zijn leven lang besmet zijn, maar geen ziekte verschijnselen krijgen. Ook kan het jaren duren voor de ziekteverschijnselen   zich laten zien. Het bloed van Lotte wordt ook opgestuurd, en we horen nog of zij een en welke behandeling moet ondergaan. Vooralsnog is er aan haar niets te merken. Behalve dan dat ze af en toe weer last heeft van stuipen, maar dit is geen verschijnsel van Leishmania.

Op Facebook hebben we een crowdfunding gestart om de kosten van Boris zijn behandeling te kunnen betalen. Het is immers een zwerfhond, en zijn die niet van ons allemaal!?? We hebben overweldigende reacties gekregen en zijn dan ook enorm dankbaar voor alle giften! Wat hebben we toch geweldige vrienden!! Omdat het bedrag ruim €750 is, hebben we besloten om het geld wat over is na de eerste behandelingen in een pot te doen. Een echte Boris pot, waar we in de toekomst ook zijn dierenarts kosten uit kunnen betalen.

En verder deze week….

Ton heeft van zijn verjaardag geld, gekregen van ouders, zijn lang gekoesterde wens in vervulling laten gaan, namelijk een tunnelkas gekocht. Hij is geplaatst op 1 van de terrassen, naast de put, zodat er water bij de hand is. Al heel veel zaadjes zijn gezaaid, en nu maar zien wat er allemaal opkomt. Hij is helemaal in zijn element!

Beneden in het dal zijn we ook de voorbereidingen aan het treffen voor de “zomer” moestuin. Een flink stuk gras gemaaid en de eerste bedden zijn gerealiseerd.

bosuitjes, prei en sla

Ook hebben we een begin gemaakt met het opruimen van het hout. En langs het waterbassin zijn varens en bramen weggeknipt, althans een deel…..een mega klus. Maar als we het bassin in gebruik willen nemen zal het toch bevrijd moeten worden van alles wat erop en omheen groeit. Er kwamen ook heel veel waterslangen tevoorschijn. Ooit is er hier een heel imposant irrigatie systeem geweest!

Gisteren en vandaag ook nesten van de processie rups uit de dennen bomen gehaald. Je hebt de eiken- en de dennen processierups. De laatste hebben we helaas in onze bomen zitten. Deze beestjes zijn erg gevaarlijk voor de honden. Hun haartjes branden namelijk erg als je ermee in contact komt. Als een hond aan zo’n rups likt, kan zijn tong verbranden, met alle gevolgen van dien. De nesten staan nu op uitkomen, dus was het de hoogste tijd om ze uit de bomen te halen en de nesten te verbranden. Helaas een paar bomen moeten omzagen, omdat de nesten op onbereikbare plaatsen zaten.

De rupsen komen al uit.

Het weer is nog steeds stralend, al hadden we wel wat dagen met veel wind. De komende week zal het bewolkter worden en zal er eindelijk ook weer wat regen gaan vallen. Niet leuk, maar wel heel hard nodig!! Onze vijver staat al weer bijna droog en het water in de beek is ook alweer gezakt. Willen we genoeg water hebben de komende zomer, zal het toch echt moeten gaan regenen. Normaal gesproken regent het veel in december en januari. Deze winter heeft het alleen in november wat geregend. Mocht de regen uitblijven voor de zomer begint, dan is dit dramatisch voor Portugal! We zullen zien wat de weergoden voor ons in petto hebben.

Heerlijk!!

Ja, heerlijk is het om weer thuis in Portugal te zijn. Na ons 3 weekse uitstapje naar het noorden, is het geweldig om weer in het zonnige zuiden van Europa te zijn.. Elke dag strak blauwe lucht en dagelijks buiten lunchen en natuurlijk de hele dag buiten op het land aan het werk. We genieten met volle teugen!

Nieuwe moestuin, met hekje van snoeihout

Maar de nachten zijn koud hoor. Het vriest ’s nachts behoorlijk. Heldere nachten, zodat ’s avonds de sterrenhemel prachtig is. Elke avond als ik buiten nog even mijn plasje doe onder de sterrenhemel kijk ik mijn ogen uit! Jammer dat het zo koud is, want ik kan uren turen naar de melkweg! Elke morgen ziet het hier helemaal wit buiten. van de vorst We wachten dan ook met aan het werk gaan tot de zon warm genoeg is!

Bij thuis komst wachtte ons nog een (on)aangename verrassing. Onze buren hadden al gezegd dat er mannen met kettingzagen waren gesignaleerd. Deze mannen waren ook aan het werk toen wij thuiskwamen op oudejaarsdag. Een ware veldslag was het beneden in het dal. Er werd onderhoud gepleegd aan de rivieroever. Heel veel bomen waren omgezaagd! Ohhh ons mooie beschutte dal….we kijken nu zo naar de buren aan de andere kant…..niet dat daar vaak mensen zijn, maar toch! Maar ja, er zijn ook heel veel bramen weggehaald en alle varens zijn verdwenen, een klus die met de hand  snoeien, dagen geduurd zou hebben. Nu alle blaadjes van de bomen zijn lijkt het extra kaal. Na bekomen te zijn van de eerste schrik, hebben we er nu wel vrede mee. En voor de komende jaren hebben we brandhout genoeg!

Nog een bijkomend voordeel is dat we nu helemaal langst de beek kunnen lopen. Gisteren deed ik dat met de plattegrond van ons landstuk in de hand, en wat blijkt….het land is nog groter als we dachten en wat de makelaar ons ook had gezegd! Ons land loopt tot de prachtige waterval!!  (O, had ik die nog niet laten zien….deze ontdekten we eind vorig jaar. Toen dachten dat dat op het land van de buren was! )

Is dat even kicken!! Onze eigen pool om te zwemmen (zolang er water staat in de zomer). Dus nog meer land om op te schonen! En ook heel veel prachtige kurkeiken behoren tot ons land. We zijn nog rijker als we al waren!

Deze week, zoals gezegd weer lekker op het land aan het werk. Ton is begonnen met het aanleggen van een nieuw stuk moestuin. Degene in het dal krijgt helemaal geen zon, dus daar groeit niets. Er zijn nu aardappels gepoot, en aardbeiden en uien geplant. Ook zijn we de druivenplanten aan het snoeien, en dat zijn er heel veel, velen verwilderd, maar we proberen door ze goed terug te snoeien, weer nieuw leven in te blazen. Wie weet produceren we ooit onze eigen wijn!

En natuurlijk gaan ook de gewone bezigheden weer gewoon door; boodschappen doen, de was en water halen;

Bij de pomp.

De honden zijn ook reuze blij weer thuis te zijn. De hele dag lekker buiten rondstruinen en spelen. Paco heeft zich als een echte muizenvanger ontpopt. Hij is de hele dag aan het graven, en af en toe heeft hij een muis te pakken, die hij na een tijdje als speeltje te hebben gebruikt ook op eet….. …..’s Avonds liggen ze alle twee uitgeteld in hun mand.

Deze week kwam er ook nog een zwerfhond aangelopen. Een oude baas, erg vermagerd. Heel erg vriendelijk. Kapotte oren, vermoedelijk door de vorst. We hebben hem eten gegeven en de schuur open laten staan, zodat hij daar eventueel naar binnen kon gaan. Maar hij was duidelijk niet gewend om in huizen te komen. Na zijn maaltijd, is hij weer verder op pad gegaan.

Tot zover onze eerste week van het nieuwe jaar.