Toch nog winter!

Na een prachtige lente maand, is gisteren de winter begonnen!! De temperaturen zijn gedaald naar een graad of 10. Het regent, onweert, hagelt en op de bergen valt sneeuw, ja zelfs op “onze” berg, degene waar we op uitkijken! De langverwachte regen is natuurlijk welkom, maar aan de kou moeten we wel erg wennen. Gelukkig kan het nu alleen maar beter worden….over een weekje! Tot zover het weer…..

Vorige week was een echte regel week. Ton is samen met Willie, die begin van de week arriveerde, op zoek gegaan naar een nieuw busje. En na lang zoeken deze ook gevonden. Een prachtige rode Renault Master is onze nieuwe bedrijfsauto geworden. Pas 6 jaar oud, dus van alle gemakken voorzien! En ja, een heuse bedrijfsauto, want sinds vorige week zijn we officieel boer en boerin op quinta Arrancada. Ook hebben we ons aangemeld bij het ziekenfonds. Stapels papieren ingevuld, die na inlevering allen werden gestempeld en ondertekend, dus het zal wel goed komen.

Ons nieuwe busje.

Natuurlijk werd er ook op het land gewerkt. Ton en Willie hebben een kippenhok gebouwd, en de afgelopen week hebben de nieuwe bewoonsters hun intrek genomen. 7 kippen, 4 bruine en 3 zwarte dames. De haan ontbreekt nog, we hebben nog geen geschikt exemplaar gevonden. Nu maar wachten op de eerste eieren.

kippenhok; the making off
Klaar voor de nieuwe bewoners.

Ook is er verder gewerkt aan de plek waar de tipi moet komen. De plek is vrij gemaakt en de palen zijn uit het bos gehaald en geprepareerd. Omdat het begon met regenen, hebben we hem nog niet op kunnen zetten. Dit laat nog even op zich wachten.

Afgelopen week wat foto’s gemaakt van alles wat bloeit op ons land. Zoveel kleuren en verschillende bloementjes. De appelbomen staan nu in de bloesem en de kers verliest zijn bloementjes. Overal staat gele en vooral witte brem in bloei. De lavendel bloeit en begint heerlijk te ruiken. De druiven gaan ook uitlopen en ja, ook de olijfbomen beginnen bloempjes te vormen.

Vorige week ben ik op zaterdagavond wezen dansen in Castelo Branco. Estatic dance; dansen op je blote voeten, op heerlijke muziek. Helemaal mijn ding. In Nederland deed ik niets liever. Dansen zonder alcohol en drugs, lekker opgaan in de muziek! Het was de eerste keer dat het georganiseerd werd in Castelo Branco. De bedoeling is dat het elke maand wordt georganiseerd. Google navigatie stuurde me echter de compleet verkeerde kant op. De locatie was al geruime tijd geleden veranderd, maar nog niet door Google aangepast. Hier kwam ik achter door de weg te vragen aan een stel mensen die langs liepen, Zij spraken echter alleen Portugees, dus werd aan een andere voorbijgangster gevraagd of zijn Engels sprak, wat het geval was. Zij wist waar het was en stapte bij mij in de auto om mijn persoonlijke navigator te zijn!! Typisch Portugees, deze mensen hebben echt als hobby; mensen helpen!! Aangekomen bij de juiste locatie, bleek het niet erg druk te zijn; welgeteld 4 dames en 1 dj. Ik was deelneemster nummer 5. Jammer dat de opkomst zo slecht was. Het begon al om 19.00 uur. 2 uur later was ik nog de enige deelneemster!! Tja, toen ben ik ook maar vertrokken, na toch 2 uur heerlijk gedanst te hebben. Volgende keer ga ik zeker weer!!

Volgende week gaat Ton voor een bliksem bezoek naar Nederland. Zijn vaders is sinds een paar weken opgenomen in een verpleeghuis. Hij is behoorlijk achteruit gegaan, dus tijd voor een bezoekje. Ton zijn broer uit Moskou is er ook volgende week, dus het is fijn om samen naar pa te gaan.

Willie is vanmorgen vertrokken naar de Algarve, om de kou en regen te ontvluchten. Ik kan hem geen ongelijk geven. Nu even geen bezoek en/of vrijwilligers. Dat is maar goed ook, want met dit weer is er weinig te doen!Behalve lekker bij de kachel zitten met een boek of breiwerkje….’t is net winter!!

En met onze viervoeters gaat het prima!

Lente

Heerlijk, het is lente. Na een weekje met wat regenbuien, is het nu alweer 2 weken stralend weer. We horen steeds meer vogels fluiten. Sinds een paar dagen horen we de hop en de koekkoek. Ook is de eerste zwaluw gesignaleerd. De kersenbomen staan in bloei en de appelbomen staan op springen. Wat is het toch een heerlijk jaargetijde.

Bijna 2 weken geleden vertrokken Jan en Gerda. Hier op de foto met het jonge kaki boompje wat we van ze hebben gekregen.

Diezelfde avond arriveerden Marie en Greta, 2 jonge enthousiaste Duitse meiden die hier vrijwilligerswerk kwamen doen. Ze namen hun intrek in de caravan, die we inmiddels van elektra hadden voorzien.

We hebben hard gewerkt samen met de dames. Ze hebben helpen bouwen en sjouwen, spitten en knippen, geverfd, bomen geënt en heerlijk eten gekookt. Echt Top! Ook Thomas kwam op de terug weg naar Hamburg, na een winter in de Algarve te zijn geweest, nog een dagje helpen. En Hugo kwam met zijn honden ook een paar dagen op bezoek. Van eenzaamheid hier is absoluut geen sprake!

Met Greta en Marie vorig weekend een dag op stap geweest, oa naar de Torre, de hoogste berg. Wat was het daar druk!! Er lag namelijk nog wat sneeuw, te weinig om te skiën maar genoeg om sleetje te rijden! De hele parkeerplaats stond vol auto’s. Ja er waren zelfs toering cars. Een heus uitje voor de Portugezen die in complete wintersport uitrusting rond liepen! Verbazingwekkend om te zien.

Toen wij op stap waren is Ton begonnen met het waterdicht maken van het water reservoir. Een hele klus. We hebben het nu een paar dagen laten drogen en volgende week gaan we slangen kopen die op de waterpomp passen en kijken of we hem vol kunnen pompen. Omdat het nog steeds niet regent, zullen we het water deze zomer hard nodig hebben. Onze vijver, bovenop het land, staat de hele winter al droog, terwijl hij vorig jaar toen we hier kwamen eind juli, nog half vol stond!

Ook hebben we nog een paar nieuwe dingen aangeschaft. Een Tipi tent om onze vrijwilligers en gasten te huisvesten. Deze moet nog wel voorzien worden van palen. De stokjes voor de sluiting zijn inmiddels gemaakt.

De Tipi liggend met honden
Ton legt uit hoe je de stokjes voor de sluiting van de Topi maakt

We hebben een bijenkast gekocht. Een bijen volk hebben we nog niet, maar het begin is er. Niet dat we er veel verstand van hebben, maar je moet ergens beginnen. Waar Ton inmiddels wel verstand van heeft is het enten van bomen. Hij heeft 2 weken geleden een workshop gevolgd en heeft nu appels, druiven en kersen geënt. Je ziet nu hier en daar bomen met rode strikjes. Hier zitten de nieuwe enten op.

Op facebook had ik het al vermeld (maar hier ook nog even voor de niet FB lezers) de uitslagen van de bloedtesten van Boris en Lotte. Ze zijn op 4 hoofdpunten getest. Bij Lotte waren 3 van de 4 punten in orde. Alleen haar nieren hebben nog aandacht nodig, waarvoor ze extra medicatie krijgt. Volgende maand wordt ze op dit punt opnieuw getest. Bij Boris waren echter alle 4 de punten niet in orde. Hij blijft dus medicatie slikken en heeft er ook nog nieuwe medicijnen bijgekregen. In mei wordt hij opnieuw getest. Hij ziet er wel veel beter uit. Het is een ontzettend lieve aanhankelijk hond geworden. Hij speelt ook veel met Paco op het moment. En dan wordt Lotte jaloers, haha! Het achter Lotte aanlopen is gelukkig zo goed als over, wat voor haar erg fijn is. Ja het is een heerlijk span die 3 honden. Geniet er elke dag van.

En natuurlijk is het niet alleen maar werken wat we doen. We genieten ook van de hangmatten aan het eind van een werkdag en een kampvuurtje ’s avonds na een bbq. Het leven is goed onder de Portugese zon!!

Vakantie

Al weer een week zijn we thuis na onze vakantie in de Algarve. Het was fijn om er even tussenuit te zijn. Onze lichamen hebben weer rust gekregen en het eelt van mijn vingers, door de druiven snoei, is bijna verdwenen.

Boris lieten we achter bij Klaas en Patty en hun net nieuw aangeschafte pup Chico.

Samen met Lotte en Paco reden we in 2 dagen richting het zuiden. We zijn eerst naar Thomas en Michel gegaan die op een heerlijke basic camping stonden. Dicht bij zee in een mooi natuurgebied, zo’n 8 km ten oosten van Sagres.

https://youtu.be/tL7cyVBH9kY

Na deze 2 dagen zijn we naar Lagos gegaan, waar we afgesproken hadden met Jan en Gerda. Samen een dagje door de oude stad geslenterd, wat zeker de moeite waard is.

Aan de koffie in Lagos

tegeltjes huis

Vervolgens 2 dagen bij Portimao gestaan, eveneens dicht bij de kust op een heerlijke plek. Veel gewandeld langs de mooie kliffen.

Naast Jan en Gerda
In de verte Portimao

Op zaterdag naar Barao de Sao Joao gereden om een parkeerplaats te bemachtigen rond het dorp. De volgende dag werd daar de maandelijks terugkerende hippie markt gehouden. Deze stond al heel lang op ons “to do” lijstje, en eindelijk waren we er dan. De parkeerplaats stond al snel vol met heel veel campers in alle soorten en maten. En op zondag stonden overal rond het dorp eveneens overal campers en auto’s.

De markt bestond uit een deel rommelmarkt en de hippie markt. Er was live muziek, werd heel veel zelf gemaakt eten verkocht en verder sieraden, kruiden, plantjes, kleding en veel handwerk. Een heerlijk sfeertje en een stralende warme dag! Erg leuk om de markt meegemaakt te hebben.

Aan het eind van de dag besloten om weer richting de camping te rijden waar Thomas en Michel verbleven. Het was een fijne plek, dus waarom niet?!

Ton miste na een week toch wel onze plek; zijn handen begonnen te jeuken!! Er was natuurlijk ook nog erg veel te doen. En als je weer onderweg bent, krijg je vanzelf weer nieuwe ideeën, die je niets liever meteen weer ten uitvoer zou willen brengen. Besloten om dus na 2 nachten camping, langzaam noordwaarts te rijden. We hebben de stad Silves bezocht, wat iets meer landinwaarts ligt. Een mooi oud stadje met vele smalle straatjes en op het hoogste punt een oude burcht met een mooi uitzicht over de omgeving. Leuk detail was wel dat alle elektra kasten in het dorp kleurrijk beschilderd waren.

https://youtu.be/IVH62iWDaJM

Er stond een erge harde wind, dus het was fijn om iets meer landinwaarts te zijn. Na een nachtje camperplaats, de volgende dag doorgereden naar Évora. Hier nog wat door het stadje geslenterd. We waren hier afgelopen zomer ook al eens geweest, maar ontdekten toch nog nieuwe bezienswaardigheden.

De volgende dag huiswaarts gereden. Bij thuiskomst was Boris blij ons weer te zien. Alles was goed gegaan, al was hij wel een x een dag en nacht weg gebleven. Vermoedelijk zat er een loopse teef in de buurt, tja en die zijn zeer aantrekkelijk voor elke reu! Tot opluchting van Patty en Klaas (die de hele buurt meermaals afgezocht hadden) kwam hij weer niets vermoedend terug lopen.

Na een dag, waarin alle was weggewerkt werd en we ons hadden geïnstalleerd op onze zomerplek in het dal, vertrokken Patty en Klaas en kwamen Bert en Alice.

Met de laatste 2 hebben we een paar gezellige dagen doorgebracht. Ze sliepen in ons caravannetje, zonder verwarming en elektra, maar desalniettemin was het goed te doen. Ook werd er hard gewerkt, en vele handen maken licht werk!! De dag voor Bert en Alice vertrokken, arriveerden Jan en Gerda. Ook zij helpen mee op het land.

https://youtu.be/XPa0xNy1EUs
Houtsnippers rond de boompjes leggen.

Afgelopen zaterdag zijn we met alledrie de honden naar de dierenarts geweest. Bij Lotte en Boris werd bloed afgenomen, wat naar het lab gestuurd wordt om te zien hoe het met de leishmania is.(15 maart de uitslag) Paco is getest op deze ziekte en heeft het gelukkig niet. Hij wordt er nu voor ingeënt. Alle honden weer een wormenkuur gekregen en naar huis gegaan met een lijst met data wanneer met wie weer terug te komen voor een enting of wat al niet meer. De dierenarts heeft een goede aan ons!

Het is fijn om weer terug te zijn op ons land, en we genieten van onze plek in het dal. De mimosa staat in volle bloei en ook op de grond komen steeds meer bloemen tevoorschijn. Gisteren en vandaag is er veel regen gevallen. De rivier staat weer een stuk hoger en alle bomen jubelen van genot! Door het natte weer, heb ik eindelijk even de tijd gevonden om een blog te schrijven!! Jullie zijn weer bij.

Regenachtige zondag

Vandaag is een grijze dag, die zich dus prima leent om weer eens een blog te schrijven. We mogen blij zijn met wat regen, want het is nog steeds kurkdroog. In onze vijver staat maar een bodempje water.

Maar het ziet er naar uit dat we het ondanks de droogte toch voldoende water zullen hebben in de komende zomer. Ton is bezig met de reparatie van het waterbassin naast de grote put. Hierin kan zo’n 10000 liter rivierwater. Ook zijn we ons aan het verdiepen in het maken van een zogenaamde ram pump.

Geweldig systeem waarbij je geen elektra of brandstof nodig hebt. Zolang de rivier stroomt zouden we van deze techniek gebruik kunnen maken.

En 2 dagen geleden wilde ik een vlier die midden op het land staat, vrij gaan maken van bramen en varens. Al snel kwam ik een waterslag/buis tegen en een bouwsteen….. dus op onderzoek uit!. Na flink knippen en snoeien kwam er weer een waterput tevoorschijn!! Dit is nu al de derde put waar de makelaar niets van wist. Een grote verrassing dus! De put is niet zo groot, maar er zit water in.

De vlier waarachter de waterput zich bevind.

Ton is flink bezig geweest in de moestuin. Omdat het grasland wat gefreesd is, vol met kweek stond, moeten we nu alsnog handmatig al de kweek wortels verwijderen, een monnikenwerk! Ook hebben we een groot aantal wilgen gekapt. Deze stonden in het licht van de hazelaars. Een groot deel van de takken zijn al door de versnipperaar gegaan, maar er liggen er ook nog velen te wachten. Gelukkig hebben de eerste vrijwilligers zich al weer aangemeld voor april en mei, want er is nog zoveel te doen!

Vorige week hebben we alle papieren voor de aanvraag om officieel inwoner van Portugal te worden ingeleverd bij het gemeentehuis van Castelo Branco, na eerder al in Ninho do Acor geweest te zijn om een document te halen dat we in dit dorp woonachtig zijn. Op Facebook horror verhalen gelezen van mensen die deze procedure ook hebben doorlopen. Men wil steeds meer documenten zien. Dus met een beetje knikkende knieën op zoek naar het gemeentehuis. We hadden geluk, want namen een verkeerde ingang en kwamen terecht bij een receptioniste, die inviel voor een zieke collega. Normaal zat ze daar nooit. Het was een Portugese dame, maar geboren in Duitsland. Ze sprak dus vloeiend Duits. Aangezien Ton dit ook doet kon ze ons dus zonder taalbarriere helpen wat ze ook deed. We moesten een etage naar beneden naar een balie waar een uiterst norse dame haar werk deed. De Duitssprekende dame hielp ons werkelijk met alles en trok zich niets aan van juffrouw zuurpruim. We moesten ook nog langs de bank om een uitdraai te halen van onze bankrekening. Zonder haar hulp was het ons nooit gelukt. Nu nog even wachten tot we het document op kunnen halen.

En…..we hebben oppas voor Boris gevonden, waar we natuurlijk erg blij mee zijn!! Dit betekend dat we volgend weekend afzakken naar de Algarve om even te gaan genieten van de kust. Hierover uiteraard meer in het volgende blog!!



Half jaar

Vandaag zijn we precies een half jaar eigenaar van quinta Arrancada. En zo voelt het ook wel. Soms heb je bij een tijdsbepaling dat het voor je gevoel veel langer of korter is, maar voor ons beiden geldt dat dit ook wel voelt als een half jaar. Zou het komen omdat we zo in het “hier en nu” leven? We kunnen in elk geval zeggen dat het een goede zet is geweest om dit stuk land te kopen. We genieten dagelijks van het werken in de buitenlucht. Het reisvirus is wat afgezwakt op het moment. We hebben gewoon nog zoveel te doen hier, en dat doen we met veel plezier! We zijn aan het overwegen om ons officieel in Portugal in te schrijven en ons te laten registreren als agrariër. Dit laatste heeft ook een aantal finaciële voordelen in de vorm van subsidies.

Terugkijkend kunnen we toch wel zeggen dat we al veel gedaan hebben! Naast héél veel bramen geknipt, natuurlijk de olijven geoogst, iets waar we de eerste maanden toch wel naar toe gewerkt hebben, door het land op te schonen rond de olijfbomen en takken weg te snoeien. Onze eerste vrienden en vrijwilligers welkom geheten. Het schuurtje tot verblijfplaats ingericht. Er is een caravan gekomen, een tunnelkas, en de afgelopen week nog het nodige grote tuingereedschap, in de vorm van een grote 2de hands frees en een versnipperaar. We hebben heel veel boompjes geplant. Het is echter nog maar afwachten hoeveel daarvan de winter overleven. In het dal bleken de nachten regelmatig erg koud te zijn, wat de kleine boompjes niet ten goede kwam. Nu zijn we bezig met het aanleggen van de moestuin. Ook zijn we op verschillende plekken het land nog aan het opschonen. Het waterbassin gaan we repareren en vullen. En op ons “to do” lijstje staan nog meer projecten. En ook worden er nu dagelijks druiven gesnoeid. Vervelen doen we ons nooit, we moeten er echt aan denken af en toe een dag rust in te lassen.

De versnipperaar

waterbassin

Volgende maand verwachten we de eerste vrienden van dit jaar en vanaf maart zijn de vrijwilligers weer welkom. Als iedereen die zegt langs te komen, ook daadwerkelijk komt, dan krijgen we een gezellige zomer! Zelf hopen we ook nog een bezoek te brengen aan de Algarve volgende maand.

En dan natuurlijk onze honden. Lotte heeft gezelschap van 2 heren om zich heen. Ze is niet altijd even gecharmeerd van Boris zijn toenaderingen en Paco wil hoofdzakelijk spelen. Lotte heeft dus ook Leishmania en heeft nu ook dagelijks medicatie, evenals Boris. Boris had wel meer kuren, 2 zijn er inmiddels beëindigd. Zijn conditie wordt langzaam maar zeker beter. De wondjes op zijn oren zijn zo goed als dicht. Zijn vacht krijgt iets meer glans. Ondanks de grote porties eten blijft hij nog aan de magere kant. Paco had bedacht dat hij ook wel dagelijks pillen wilden hebben….nou dat is hem gelukt hoor! Hij kreeg een infectie (zgn. krentenbaard) aan zijn bek. Bij de dierenarts kreeg hij maar liefst 3 injecties. De man van de dierenarts, die daar een beetje rondloopt en assisterende klusjes doet, moest er aan te pas komen om Paco in bedwang te houden….Paco en spuiten, een echt speenvarken! Ook 2 pillen kuren meegekregen, dus alle honden zitten nu aan de pillen, drankjes, zalfjes!

Krentenbaard bij Paco

Op het moment is het warm, maar liefst 18 graden in de schaduw! Gelukkig waait er een lekker windje, anders was het zelfs te warm in de zon! Na morgen wordt het echter weer frisser en wordt er weer wat regen verwacht. Afgelopen week 1 regendag gehad, dat zet natuurlijk geen zoden aan de dijk. Wij, als boeren in spé, willen regen!! (het liefst alleen ’s nachts)

Beestenbende

Eindigde ik in de vorige blog met de zwerfhond die kwam en weer ging. Nou hij kwam weer terug na een paar dagen. Hem weer eten gegeven en hij bleef de hele middag bij ons in de buurt. Nee, hij ging niet meer weg! Omdat zijn huid vol schilders zat, hij enorm vermagerd was, bebloede oren had, met andere woorden in een belabberde conditie verkeerde, toch maar besloten om met hem naar de dierenarts te gaan, want we wilden niet dat hij iets besmettelijks over zou brengen op Lotte en Paco. En natuurlijk wilden we ook graag dat de hond er weer gezond uit zou gaan zien.

De dierenarts zag het meteen; Leishmania. Een ziekte die in Zuid Europa veel voorkomt bij honden. Veroorzaakt door een zandvlieg. De bloedtest bevestigde de eerder gestelde diagnose van de arts. Het bloed zou opgestuurd worden naar een laboratorium  en die test zou uitwijzen in welk stadium de ziekte zich bevond. Ons werd al verteld dat behandelen erg duur zou zijn. 1 medicijn kost €265 en dan nog een aantal andere pillen tegen ontstekingen, zalf voor zijn oren, drankje tegen bloedarmoede, injectie met anti-biotica, het bloedonderzoek, het consult, een wormenkuur, enfin al met al komen we al gauw op de €500, hetgeen voor ons een maandinkomen is! Een paar dagen later konden we de uitslag van het lab ophalen. Boris (zo noemden we hem in middels) zijn nieren en lever waren nog niet aangetast, dus besloten we om het traject in te gaan. Je kunt zo’n beest toch ook niet aan zij lot overlaten. Niets doen of in laten slapen was voor ons geen optie.

We hebben van wat materialen die we hier nog hadden liggen een mooi hok gemaakt, opgevuld met hooi en oude dekens. Afgelopen nacht heeft hij er voor het eerst in geslapen. Tja, hij moet wel buiten blijven, dit is hij gelukkig ook gewend.

Ook wilden we Lotte en Paco laten testen, want je kunt tegenwoordig je hond laten inenten tegen de ziekte. Paco moest nog even wachten met de test, hij is nog iets te jong. Bij Lotte werd wel bloed afgenomen, en ook Lotte blijkt Leishmania te hebben. Nu is het zo dat de ziekte zich niet hoeft te manifesteren. Een hond kan zijn leven lang besmet zijn, maar geen ziekte verschijnselen krijgen. Ook kan het jaren duren voor de ziekteverschijnselen   zich laten zien. Het bloed van Lotte wordt ook opgestuurd, en we horen nog of zij een en welke behandeling moet ondergaan. Vooralsnog is er aan haar niets te merken. Behalve dan dat ze af en toe weer last heeft van stuipen, maar dit is geen verschijnsel van Leishmania.

Op Facebook hebben we een crowdfunding gestart om de kosten van Boris zijn behandeling te kunnen betalen. Het is immers een zwerfhond, en zijn die niet van ons allemaal!?? We hebben overweldigende reacties gekregen en zijn dan ook enorm dankbaar voor alle giften! Wat hebben we toch geweldige vrienden!! Omdat het bedrag ruim €750 is, hebben we besloten om het geld wat over is na de eerste behandelingen in een pot te doen. Een echte Boris pot, waar we in de toekomst ook zijn dierenarts kosten uit kunnen betalen.

En verder deze week….

Ton heeft van zijn verjaardag geld, gekregen van ouders, zijn lang gekoesterde wens in vervulling laten gaan, namelijk een tunnelkas gekocht. Hij is geplaatst op 1 van de terrassen, naast de put, zodat er water bij de hand is. Al heel veel zaadjes zijn gezaaid, en nu maar zien wat er allemaal opkomt. Hij is helemaal in zijn element!

Beneden in het dal zijn we ook de voorbereidingen aan het treffen voor de “zomer” moestuin. Een flink stuk gras gemaaid en de eerste bedden zijn gerealiseerd.

bosuitjes, prei en sla

Ook hebben we een begin gemaakt met het opruimen van het hout. En langs het waterbassin zijn varens en bramen weggeknipt, althans een deel…..een mega klus. Maar als we het bassin in gebruik willen nemen zal het toch bevrijd moeten worden van alles wat erop en omheen groeit. Er kwamen ook heel veel waterslangen tevoorschijn. Ooit is er hier een heel imposant irrigatie systeem geweest!

Gisteren en vandaag ook nesten van de processie rups uit de dennen bomen gehaald. Je hebt de eiken- en de dennen processierups. De laatste hebben we helaas in onze bomen zitten. Deze beestjes zijn erg gevaarlijk voor de honden. Hun haartjes branden namelijk erg als je ermee in contact komt. Als een hond aan zo’n rups likt, kan zijn tong verbranden, met alle gevolgen van dien. De nesten staan nu op uitkomen, dus was het de hoogste tijd om ze uit de bomen te halen en de nesten te verbranden. Helaas een paar bomen moeten omzagen, omdat de nesten op onbereikbare plaatsen zaten.

De rupsen komen al uit.

Het weer is nog steeds stralend, al hadden we wel wat dagen met veel wind. De komende week zal het bewolkter worden en zal er eindelijk ook weer wat regen gaan vallen. Niet leuk, maar wel heel hard nodig!! Onze vijver staat al weer bijna droog en het water in de beek is ook alweer gezakt. Willen we genoeg water hebben de komende zomer, zal het toch echt moeten gaan regenen. Normaal gesproken regent het veel in december en januari. Deze winter heeft het alleen in november wat geregend. Mocht de regen uitblijven voor de zomer begint, dan is dit dramatisch voor Portugal! We zullen zien wat de weergoden voor ons in petto hebben.

Heerlijk!!

Ja, heerlijk is het om weer thuis in Portugal te zijn. Na ons 3 weekse uitstapje naar het noorden, is het geweldig om weer in het zonnige zuiden van Europa te zijn.. Elke dag strak blauwe lucht en dagelijks buiten lunchen en natuurlijk de hele dag buiten op het land aan het werk. We genieten met volle teugen!

Nieuwe moestuin, met hekje van snoeihout

Maar de nachten zijn koud hoor. Het vriest ’s nachts behoorlijk. Heldere nachten, zodat ’s avonds de sterrenhemel prachtig is. Elke avond als ik buiten nog even mijn plasje doe onder de sterrenhemel kijk ik mijn ogen uit! Jammer dat het zo koud is, want ik kan uren turen naar de melkweg! Elke morgen ziet het hier helemaal wit buiten. van de vorst We wachten dan ook met aan het werk gaan tot de zon warm genoeg is!

Bij thuis komst wachtte ons nog een (on)aangename verrassing. Onze buren hadden al gezegd dat er mannen met kettingzagen waren gesignaleerd. Deze mannen waren ook aan het werk toen wij thuiskwamen op oudejaarsdag. Een ware veldslag was het beneden in het dal. Er werd onderhoud gepleegd aan de rivieroever. Heel veel bomen waren omgezaagd! Ohhh ons mooie beschutte dal….we kijken nu zo naar de buren aan de andere kant…..niet dat daar vaak mensen zijn, maar toch! Maar ja, er zijn ook heel veel bramen weggehaald en alle varens zijn verdwenen, een klus die met de hand  snoeien, dagen geduurd zou hebben. Nu alle blaadjes van de bomen zijn lijkt het extra kaal. Na bekomen te zijn van de eerste schrik, hebben we er nu wel vrede mee. En voor de komende jaren hebben we brandhout genoeg!

Nog een bijkomend voordeel is dat we nu helemaal langst de beek kunnen lopen. Gisteren deed ik dat met de plattegrond van ons landstuk in de hand, en wat blijkt….het land is nog groter als we dachten en wat de makelaar ons ook had gezegd! Ons land loopt tot de prachtige waterval!!  (O, had ik die nog niet laten zien….deze ontdekten we eind vorig jaar. Toen dachten dat dat op het land van de buren was! )

Is dat even kicken!! Onze eigen pool om te zwemmen (zolang er water staat in de zomer). Dus nog meer land om op te schonen! En ook heel veel prachtige kurkeiken behoren tot ons land. We zijn nog rijker als we al waren!

Deze week, zoals gezegd weer lekker op het land aan het werk. Ton is begonnen met het aanleggen van een nieuw stuk moestuin. Degene in het dal krijgt helemaal geen zon, dus daar groeit niets. Er zijn nu aardappels gepoot, en aardbeiden en uien geplant. Ook zijn we de druivenplanten aan het snoeien, en dat zijn er heel veel, velen verwilderd, maar we proberen door ze goed terug te snoeien, weer nieuw leven in te blazen. Wie weet produceren we ooit onze eigen wijn!

En natuurlijk gaan ook de gewone bezigheden weer gewoon door; boodschappen doen, de was en water halen;

Bij de pomp.

De honden zijn ook reuze blij weer thuis te zijn. De hele dag lekker buiten rondstruinen en spelen. Paco heeft zich als een echte muizenvanger ontpopt. Hij is de hele dag aan het graven, en af en toe heeft hij een muis te pakken, die hij na een tijdje als speeltje te hebben gebruikt ook op eet….. …..’s Avonds liggen ze alle twee uitgeteld in hun mand.

Deze week kwam er ook nog een zwerfhond aangelopen. Een oude baas, erg vermagerd. Heel erg vriendelijk. Kapotte oren, vermoedelijk door de vorst. We hebben hem eten gegeven en de schuur open laten staan, zodat hij daar eventueel naar binnen kon gaan. Maar hij was duidelijk niet gewend om in huizen te komen. Na zijn maaltijd, is hij weer verder op pad gegaan.

Tot zover onze eerste week van het nieuwe jaar.

Oudejaarsdag

Op deze oudejaarsavond de laatste blog van het jaar schrijven.

De kerstdagen in Nederland waren fijn. Heerlijke dagen met de kinderen en kleinkinderen doorgebracht. En ook een bezoek aan de ouders mocht natuurlijk niet ontbreken!

samen met de kinderen

De kleinkinderen

Ragna, Ronja en Paco

Uit eten 1ste kerstdag met ouders

De Kwik-Fit heeft onze bus gerepareerd voor een schappelijke prijs en de remmen werkten weer. Wel kwamen er andere onheilspellende geluiden ons ter ore…..krakend geluid als je de koppeling intrapte. Nou ja, zoveel mogelijk snelweg rijden dan maar, zonder al teveel te schakelen!

2de kerstdag even uitgewaaid op het strand, en de laatste Nederlandse boodschappen gedaan. Toen zat ons bezoek aan Nederland erop.

De 27ste ’s morgens weer vertrokken. In anderhalve dag naar Brive gereden, om daar nog even wat Franse spullen in te slaan. De volgende dag een rondje rond onze voormalige woonplaats gedaan. Spullen van de reserve Magirus afgehaald, de laatste olijfolie bezorgt en koffie hier, en thee daar gedronken. Onze oude buurtjes Chris en Phil boden ons een overnachtingsplaats aan, en we aten daar ook gezellig. (Thanks so much, it was great!!)

De laatste 2 dagen onderweg gingen snel. Geen vrachtverkeer en heel rustig op de weg. We kwamen even in de verleiding om in 1 dag door te rijden, maar bleken hier toch te moe voor te zijn, dus nog 1 overnachting in Spanje en dan vanmiddag heerlijk weer thuis gekomen, verwelkomt door een stralende zon!! Wat heerlijk!

We zijn er bijna….honden opgewonden!

Thuis!!!

Na alles te hebben uitgepakt hebben we natuurlijk oliebollen gebakken en die samen met onze buurtjes opgesmikkeld.

Oliebollen eten met de buren.

Het waren vermoeiende weken, de laatste van dit jaar. Volgend jaar zullen we weer olijfolie hebben, maar we gaan het niet meer rondbrengen zoals dit jaar. Hoe wel…..daar hebben we nog maanden de tijd voor om dat te bedenken!!

Nu blij en dankbaar dat we weer thuis zijn, dat het busje het gered heeft, dat we al onze olie hebben verkocht.

En Paco…….hij blijft!

Voor het nieuwe jaar hebben we heel veel plannen, we zullen zien wat we allemaal kunnen realiseren. Reizen, gaan we ook nog doen, al zal het niet zo ver weg zijn. We houden jullie op de hoogte.

Heel avontuurlijk en gezond 2019 allemaal!!!

Nederland

We zijn alweer ruim een week geleden vertrokken en al bijna een week in Nederland. Het was een barre reis in ons zwaar beladen oude busje. Harder als 100 km/uur konden we echt niet rijden. Het was maar goed dat we een dag eerder als de bedoeling was waren vertrokken. We hadden die tijd echt nodig.

Alle olijfolie

De eerste nacht sliepen we in Spanje, zo’n 80 km onder Burgos. De nachten daarna in simpele hotels in Frankrijk. Omdat de verlichting van het busje erg slecht is, probeerden we zo min mogelijk in het donker te rijden, hetgeen niet meevalt in deze donkere tijd van het jaar. De kachel van het busje werkt ook maar heel beperkt, op zijn hoogste (loei) stand wil hij tegen de middag wel wat warmte afgeven. En natuurlijk hadden we flinke nachtvorst onderweg, en was het ’s morgens echt heel koud in het busje. Gelukkig hadden we dekentjes meegenomen, evenals mutsen en handschoenen. De week ervoor liepen we nog in ons t-shirtje buiten! Een behoorlijke overgang dus, en echt afzien voor ons, want wij houden niet van kou!!

Brrrrrr….

De honden deden het prima. Ze hebben heerlijk de ruimte op de achterbank, al wil Paco wel eens voorin komen liggen. Die kleine kruipt overal tussen door. De eerste 2 dagen heb ik Paco een half tabletje tegen wagenziekte gegeven (helft van de voorgeschreven hoeveelheid, want het spul is niet zo goed voor de lever), hier reageerde hij goed op gelukkig. Dag 3 reden we alleen maar rechtuit en het geprobeerd zonder pilletje wat gelukkig ook goed ging. Hem vervolgens nooit meer wat hoeven geven! (zit ik dan met 2 dure dozen pillen…..beter zo als een zieke hond tijdens elke rit) In de hotelkamers hadden de bedden wel te lijden onder de honden, ze moesten immers hun energie even kwijt na een dag zitten in de bus, dus er werd flink gedold op de bedden, zo’n kamer is klein, dus niet echt een andere plek om je uit te leven. De eerste dag in Nederland wel met Lotte bij de dierenarts geweest, want we vermoedden dat ze een blaasontsteking had. Ze heeft een kuurtje gekregen, en het lijkt nu weer goed te gaan.

Na 3 1/2 dag kwamen we dan eindelijk Nederland binnen rijden, waar we meteen begonnen om de mensen in Brabant te voorzien van olie.

Bij Boudewijn

Bij Manon

’s Avonds arriveerden we bij Maria (Ton’s dochter), om daar de eerste nacht te slapen, en natuurlijk hun nieuwe huis te bewonderen. De volgende dag via Utrecht, Zeist, Amersfoort, Leiden, Oegstgeest, Katwijk en Noordwijk, naar mijn ouders in Noordwijkerhout gereden. Op zondag was Amsterdam en Noord-Holland aan de beurt en sliepen we bij Ton zijn zus Els. Maandag reden we via de dijk Enkhuizen-Lelystad naar Harderwijk en Apeldoorn. In Beekbergen konden we 6 2de hands zonnepanelen ophalen die we kregen voor op ons land in Portugal (Dank je wel Egbert!!). Vervolgens even op de koffie bij Ton zijn vader geweest om daarna eindelijk naar ons huisje in Hellendoorn te vertrekken…….ohhhh wat een luxe (warm water en drinkwater uit de kraan, een douche en ligbad!!), en ohhhh wat waren we moe!! We namen 1 dagje rust. Ton heeft nog wel olie in Nieuw Heeten afgeleverd (dank je wel Edwin voor al de prachtige planten en stekken!!)

Natuurlijk hadden we nog lang niet alle olie weggebracht, het noorden van het land met zo’n 15 adressen lag nog voor ons. De route uitgestippeld en besloten om het in 1 dag te proberen. Dus dat deden we gisteren. Vroeg uit de veren en de hele dag als koeriersdienst door het grijze kale noorden van het land gereden om iedereen te voorzien van ons vloeibaar (al dan niet gestold door de kou) goud. Op 2 adressen even een bakje koffie gedronken om onszelf op te warmen. Na 11 uur rijden kwamen we weer terug in ons heerlijke huisje op de Hellendoornse berg. Maar wat een rit was dat…..in de loop van de dag deden de remmen het steeds minder goed, en de rit naar huis was echt billen knijpen….gelukkig veilig aangekomen.

Vandaag heeft Ton gekeken wat er aan de hand was. De remblokken waren weggesleten, de remschijf was ter ziele evenals de remklauw. De remcilinders waren eruit gedrukt; één en al olie! Tja…..wat zijn de mogelijkheden. Het busje is eigenlijk rijp voor de sloop, dus hoeveel ga je er in investeren om er weer mee naar Portugal te kunnen rijden? Zoals ik al eerder schreef; de verlichting is slecht, de verwarming werkt vrijwel niet, hij heeft stuurspeling, de autogordels zijn onderweg kapot gegaan, hij lekt diesel, de startmotor heeft kuren, de achterbanden zijn glad, zodat hij snel slipt bij nat wegdek….. Tja. Hier een busje kopen om mee te nemen naar Portugal is geen optie. Om een auto in Portugal te importeren moet je een hele lange adem hebben, het is daar nog lastiger als in Frankrijk. En de auto moet minstens een half jaar op je naam staan. Omdat wij geen adres meer hebben in Nederland, is dit laatste onmogelijk. We kunnen alleen iets kopen en op een export kenteken zetten. In Portugal kunnen we er dan niets meer mee. Hooguit inrichten als slaapplek op ons land. Om daar nu zo’n 1000 Euro’s aan uit te geven is ook zonde. Dan toch maar beter het busje op laten knappen, kunnen we in elk geval nog een half jaar gebruik van maken voor de apk afloopt. Dus op naar de Kwik-Fit. Ze zullen hem daar proberen zo goedkoop mogelijk te repareren. Uiteraard zonder garantie. Erg fijn dat ze met ons meedenken. Bij een andere zaak een auto gehuurd, want ja, we moeten wel mobiel zijn. Morgen komen immers de kinderen en kleinkinderen, dus het kerstmenu moet nog worden voorbereid en de nodige boodschappen gedaan worden. Ook een bezoekje aan pa in Schalkhaar stond nog op het programma, en we moeten nog wat olie naar Deventer brengen. De geplande relax dag viel door de auto perikelen in het honderd.

Ondanks alles was het heerlijk om weer zoveel bekenden even in de armen te kunnen sluiten. En zijn we dankbaar voor al de extra giften, flessen wijn, appeltaart, een prachtige tas, en alles wat ik nog vergeten ben. En ook nu met de busjes pech komt er hulp van alle kanten. Morgen horen we of het de Kwik Fit is gelukt om de remmen weer remmend te maken, zo niet……dan zien we verder.

Nu tijd om het kerstdiner voor morgen te gaan voorbereiden als de kinderen hier een nachtje komen logeren!! O zo leuk !!!

En natuurlijk wensen we al onze trouwe lezers, en ook de ontrouwe lezers hele fijne kerstdagen en een geweldig 2019 !!

Klus geklaard

We hebben de klus geklaard. Vorige week samen nog 3 dagen volop geplukt en de laatste 435 kg naar de pers gebracht wat nog 52 liter olie opleverde. We zijn verheugd over de opbrengst. Er zijn nog een aantal bomen niet geplukt, daarvan zullen we een deel olijven inmaken en de rest is voor de vogels.

Hulp bij het plukken

We hebben helaas geen betaalbare 1 liter flessen kunnen vinden, dus iedereen die 1 liter heeft besteld krijgt 2 halve liters, wilde je 5 liter in liter flessen, worden het dus 10 halve liters. Het bottelen zit er bijna op. Vandaag het etiket naar de drukker gebracht, deze kunnen we eind van de week ophalen, dus het komend weekend lekker stikkeren! Maar liefst 165 halve liter flesjes!! En ook de jerrycannetjes voorzien we van een etiket!

Halverwege volgende week vertrekken we naar Nederland met al de olie. Omdat we het toch wat te zwaar vonden worden voor onze 23 jaar oude Nissan, hebben we afgelopen weekend een busje op de kop getikt. We zijn de trotse eigenaren van een 27 jaar oude ford transit! Ja, ons wagenpark heeft een hoge leeftijd! Het busje hebben we overgenomen van onze vriend Les. Hij stond echter in de Algarve, dus het was nog een hele tour om hem hier te krijgen. Halverwege bleek de waterpomp te lekken, kapot….op de valreep op zaterdag morgen nog een nieuwe weten te vinden. Ton overnachtte bij kennis Hugo, dus gelukkig kon hij daar de boel repareren.

Ford Transit

 Nu we een busje hebben betekend het niet dat mensen nog meer olie kunnen bestellen. We hebben namelijk 1/5 deel van de prijs van de bus met olie betaald, dus het zou qua gewicht geen probleem zijn, maar het is gewoon op, dat wil zeggen; we willen zelf ook graag genoeg olie voor het komende jaar hebben!! Dus heb je de boot dit jaar gemist, volgend jaar gaan we weer plukken dus dan in de herkansing.

Hoe gaan we de boel afleveren? 12 december willen we vertrekken. We komen via Limburg het land binnen en zullen de 14de de olie afleveren in het zuidelijk deel van het land. De daarop volgende dagen gaan we via het midden, Amsterdam, het westen naar NoordHolland. Hier leveren we de 16de of 17de de boel af. Van 17 tot 24 december verblijven we in een bungalowpark in Hellendoorn, op de Hellendoornse berg. We laten nog weten wanneer je eventueel daar je olie af kan komen halen. In deze week zullen we leveren in het oosten en noorden van het land. Jullie begrijpen hopelijk ook dat we niet bij iedereen gezellig een bakje koffie komen drinken (ondanks dat we jullie heel lief vinden)…..40 bezoekjes in ruim een week tijd is best veel!!  Het vergt logistiek nogal wat planning. Daarom willen we jullie vragen om jullie

telefoon nummer te appen  met je naam en adres naar; 0033789980789

Heb je geen smartphone, laat je adres dan achter via de mail of via messenger van Facebook. Wij zullen dan onze route plannen en laten je weten wanneer we langs komen, of waar je eventueel in de buurt je olie kunt ophalen. Als er namelijk veel adressen in een kleine straal liggen, is het handig om een aantal adressen te koppelen. Sommigen hebben al aangegeven bij wie we de olie kunnen brengen. We hopen op jullie medewerking!

Er rest ons dus nog een week van voorbereidingen. Paco moet nog naar de dierenarts voor zijn laatste entingen en voor pillen tegen wagenziekte, want helaas heeft hij hier nog altijd last van. Hopelijk went hij aan het autorijden na zo’n lange rit. Deze week beloofd het hier nog heerlijk weer te worden, we zullen wat zon inpakken en meenemen naar het winterse noorden!!

We hopen veel appjes te ontvangen en wellicht tot ziens binnenkort.