De wereld staat stil

3 weken geleden schreef ik de laatste blog, de wereld zag er toen heel anders uit als nu. Het corona virus was nog ver weg, en leek daar ook te blijven. In rap tempo veranderde dat en in hetzelfde tempo, de hele wereld. Hij is stil gevallen. Wat een zege voor de aarde!! Het is jammer dat er eerst zoiets moet gebeuren, voordat we beseffen dat we niet verder kunnen op de manier zo als het altijd was. De aarde krijgt nu tijd om te herstellen. De aarde sluit ons op, heeft ruimte nodig, schone lucht en water, zodat wij straks ook weer verder kunnen. Helaas gaat dit gepaard met het verlies van veel mensen levens, vele zieken en angst.

Wat is er voor ons veranderd? Wel eigenlijk niet zo heel veel. Wij leven natuurlijk al geïsoleerd, we gaan nu ons land niet meer af. Portugal heeft niet een lock-down afgekondigd, maar de maatregelen zijn dagelijks aangescherpt, zodat het nu wel op een lock-down lijkt. Alleen supermarkten, apotheken, kiosken en tankstations zijn nog geopend. Afgelopen week ben ik voorlopig voor het laatst naar Castelo Branco geweest om nog wat voorraden aan te vullen, zodat we de komende tijd ons land niet af hoeven. 3 weken geleden waren we al begonnen met wat extra rijst, pasta en dierenvoer aan te schaffen. Nu restte ons nog tandpasta, shampoo, wasmiddel, extra gasfles en nog wat dierenvoer en medicijnen voor de honden en Ton. Mensen hielden zich strikt aan de toen geldende regels; ruime afstand van elkaar, handen desinfecteren voor je de winkel binnen gaat. Het was erg surrealistisch, toen al vele winkels gesloten, stil op straat en rustig in de winkels. Portugal blijft thuis. Toen realiseerde ik me ook wat een enorme impact dit heeft voor de economie. Portugal is geen rijk land, moet het voor een groot deel van het toerisme hebben, en dat valt ook helemaal weg. Daarnaast heeft Portugal erg weinig ic-bedden vergeleken met andere Europese landen en is de gemiddelde leeftijd hoog. We houden ons hart vast voor de komende periode.

We kunnen eindelijk naar binnen…..

Maar goed, wat is er voor ons veranderd? Tja, we zijn saampjes. Vrienden die zouden komen, kunnen niet komen. Vrijwilligers houden we zelf nog even af. Er hadden zich al een paar aangemeld, maar die staan in de hold. Even geen nieuwe projecten. De pallets die we besteld hadden voor de yurt en tipi laten ook op zich wachten, maar zonder gasten hebben we die 2 tenten ook niet meteen nodig. We staan nog niet in het dal op onze zomerplek. Ondanks dat we al veel in de tuin hebben gewerkt. Het is op het moment nog praktischer om boven te blijven staan. Alle levensmiddelen zijn opgeslagen in de schuur. Ton kan nog even verder bouwen aan het huis, al zijn nieuwe materialen nu niet meer te verkrijgen. Alle zaailingen staan in de kas naast de schuur, water pompen we hiervoor uit de vijver. Inmiddels is er ook een nieuwe pomp aangeschaft voor de nieuwe aanplant aan het begin van ons terrein. Ons eigen drinkwater wat we altijd in het dorp haalden, verkrijgen we nu uit 1 van de putten. We hebben een waterfilter waar het water doorgaat en drinkbaar maakt. De was doe ik nu met rivier water. Zo zijn we dus volledig zelfvoorzienend. Tegen de tijd dat onze verse groente opraakt, hopen we het eerste nieuwe groen uit de tuin te kunnen eten! En er staat ook nog een beetje wintergroente in de tuin. Ook hebben we dagelijks 6 a 7 eieren van onze kippen!

waterfilter

Jammer is wel dat mijn reisje naar Nederland niet door gaat in april. Vervelend is ook, dat mocht er iets met onze familie aan de hand zijn, het überhaupt vrijwel onmogelijk is om naar Nederland te reizen. Ton moet nog even wachten met bezoek aan zijn kleinzoon, zijn vader in het verpleeghuis mogen we voorlopig ook niet opzoeken, dus daar sturen nu wat vaker een kaartje naar toe.

We hebben eigelijk niets te klagen. We hebben bewegingsvrijheid op 7 hectare, en ook daaromheen is geen mens te bekennen, dus een ommetje maken kan buiten ons terrein ook gemakkelijk. We hebben ons werk binnen handbereik. We roeien met de riemen die we hebben en wachten geduldig op betere tijden. Tot die tijd maken we er het beste van, samen met onze honden. En gelukkig zijn we ook al 3 jaar gewend om samen op 18 M2 te leven.

nog meer voor zaaien

We hopen van harte dat iedereen gezond blijft en dat we over een paar weken weer meer bewegingsvrijheid hebben. Blijf zoveel mogelijk bij anderen vandaan, help waar nodig, maar neem geen onnodig risico!! Vergeet niet te genieten van de lente!!

uitslapen op zondag

29 februari

Een mooie datum, maar eens in de 4 jaar kun je een blog op deze dag schrijven!

De hele maand februari was het stralend weer. Regelmatig temperaturen boven de 20 graden en dagelijks volop zonneschijn. Vandaag werden we echter even terug gefloten; regen! Het is weer even wennen dat alles nat wordt, er wordt nog meer verwacht de komende week. Op zich helemaal niet erg, want het eerste zaaigoed zit in de grond en voor alle nieuwe aanplant is de regen ook erg welkom. En terwijl ik dit schrijf, breekt het zonnetje weer door! Het is maar zelden dat het een hele dag regent.

eerste lavendel bloeit

Vorige week zaterdag kregen we bezoek van Dini en Eric. Volgers van ons op Facebook. Zij reizen al een tijdje rond in hun prachtige camper/vrachtwagen. Ze hebben zich op een veld geïnstalleerd en hun handen jeukten om wat te kunnen gaan doen! Kijk, dat is fijn, mensen die zin hebben om te helpen. En goede hulpen dat zijn het!! Beiden hovenier en 2 rechter handen. Ook zijn ze aan het rondkijken of ze hier eventueel in de buurt een stuk grond kunnen/willen kopen. Fijne mensen en goede hulpen!!

We hebben hard gewerkt de afgelopen weken! Het hout voor het huis is gearriveerd en Ton is met behulp van Eric begonnen met de bouw. Het eerste spant staat inmiddels overeind.

Voor die tijd hebben we nog vele nieuwe boompjes aangeschaft. In het dal staan nieuwe fruitbomen en boven op het veld aan het begin van het land, daar waar het een wildernis was, hebben we vele amandelboompjes en enkele andere bomen geplant. Ook langs de weg een kleine haag geplant. We hopen dat ze allemaal aanslaan. Nu hebben we boven niet veel water, en om al de boompjes daar steeds met emmers water te geven (wat we eerst in een ton laten lopen, in de auto zetten en vervolgens daar uit de ton scheppen in emmers) is nogal veel werk. We willen dus een slang hebben vanuit ons waterreservoir naar de boompjes. We zijn begonnen met de aanschaf van een waterpomp en 250 meter dikke slang. Deze pomp pompt water uit de rivier in het dal in het reservoir wat ter hoogte van het huisje staat. En vanuit het reservoir gaan we dan water pompen, met weer een andere pomp, naar de boompjes die 200 meter verderop staan.

Ook zijn we begonnen met het voor zaaien; veel kruiden, plantjes waar ik later wol mee kan verven, bloemen die goed zijn voor de bijen, en natuurlijk groentes. Onder andere tomaten, prei, courgettes, pompoenen, meloenen, aubergines.

Dini en ik hebben de afgelopen week veel tijd op onze knieën doorgebracht. De ronde tuin is alweer voor de helft vrij van onkruid! Ziet er prachtig uit en ook is er daar al in de volle grond gezaaid; doperwtjes, snijbiet en tuinbonen.

Onkruid vrij!

Een paar weken geleden hebben Ton en ik een workshop zeep maken gevolgd. Was erg leuk en leerzaam. De zeepjes moeten nog uitharden, over een maandje kunnen we ze gebruiken. Dit willen we zeker meer gaan doen de komende zomer! Wat is er nou leuker als je eigen zeepjes te hebben, of weg te kunnen geven!?!

Boris is inmiddels gecastreerd. We moesten er 1,5 week op wachten voor hij geholpen kon worden omdat 1 van de dierenartsen op vakantie was. Alles is goed gegaan. Boris heeft wel al die tijd vast gelegen, en ook nog de week met de kap op, zodat hij niet aan de wond kon komen, lag hij vast. We namen hem wel overal mee naar toe op het land, dus hij lag niet heel de dag bij de wagen!! Maar nu, nu mag hij weer los. En ohhh wat was hij blij. We hebben nog nooit zo’n uitgelaten Boris gezien!! ’s Nachts leggen we hem nog vast, want zijn hormonen zijn nog niet helemaal tot rust gekomen, dit duurt 1 á 2 maanden. Daarna krijgt hij zijn 100% vrijheid weer terug.

Nog meer dierennieuws; meneer de haan is niet meer. Hij viel nog altijd regelmatig Ton aan, die met veel geduld en beleid zijn uitdagingen meestal wist te omzeilen. Maar soms viel hij aan uit het niets. Zo ook die bewuste dag. Opeens hing hij in zijn broek. Het enige wat Ton kon doen was hem een flinke schop geven. Deze schop raakte echter zijn poot dusdanig dat hij brak. Tja, een haan met een gebroken poot is echt heel triest, hij kon niet meer lopen. Ton heeft hem uit zijn lijden verlost.

RIP meneer de haan

En dan nog een leuk nieuwtje; Ton is deze maand voor de derde keer opa geworden. Maria en Rolf hebben een prachtige zoon gekregen, en Ragna een broertje. Redmar is zijn naam.

Ook onze Nederlandse buurtjes hebben 2 weken geleden een zoontje gekregen; Jaan. Dus wij hebben een nieuw buurjongetje!

Wist je dat….. Als je bij google maps Ninho do Açor, Quinta Arrancada intypt, je onze plek te zien krijgt!! Probeer maar eens! (of klik op onderstaande link)

https://goo.gl/maps/vML6TwwVijya8rdw6

Tot de volgende…..

Lentekriebels

De eerste 20+ graden was een feit! De regen verdwenen en we hebben lenteachtige temperaturen. Als je buiten bezig bent, kun je je weer langzaam uitpellen; sjaal af, trui uit, t-shirt uit….en tegen het eind van de middag gaat het allemaal weer aan. De mimosa staat in bloei en de bijen vieren daar een feestje. Ook fluiten de vogels dat het een lieve lust is. Bij onze buurman de schapenboer, een paar kilometer verder op, dartelen de lammetjes in de wei. Het landschap is mooi nu, fris groen en in de dorpen overal de citrusbomen vol met geel en oranje fruit. (Onze buurman voorziet ons regelmatig van het sappige fruit!) Het geeft de winter kleur, de winter die langzaam maar zeker overgaat in de prille lente.

Onze Boris heeft ook de lente in zijn kop. Hij is al weken ’s nachts op pad. Van de week kwam hij ’s morgens flink gehavend thuis; diepe snee onder zijn oor en een flinke scheur in zijn fors gezwollen onderlip. Hij lag de hele dag te kwijlen. We hebben het een dag aangezien. ’s Avonds hem aan de lijn gehouden om hem tegen zichzelf te beschermen. Hij trok echter zo hard aan de trap (waar hij aan vast zat), en zat zo te huilen, dat we hem in de schuur hebben gezet. De volgende morgen, na zijn eten, nam hij al snel de benen, om weg te blijven! Pas de volgende dag tegen de avond vond Ton hem, en heeft hij hem mee kunnen nemen naar huis, waar hij eten en (niet geheel onbelangrijk) zijn medicijnen kreeg. Hij heeft 12 uur lang in coma gelegen. Zijn verwondingen zagen er gelukkig goed uit. Dit heeft ons, na lang wikken en wegen, doen besluiten dat we hem komende week laten castreren. We vinden het gewoon niet fijn dat hij zolang wegblijft. Hij moet immers 2x per dag medicatie hebben. Ook willen we niet dat hij jonge hondjes verwekt. Er zijn al genoeg zwerfhonden hier.

smile; it was my birthday!!

Lotte is eind januari weer een jaartje ouder geworden, alweer 6 jaar. Een paar dagen later kreeg ze uit het niets helaas weer een fors insult. Gelukkig hebben we nu stesolid wat we toe kunnen dienen. Met Paco gaat het goed. Hij is het liefst de hele dag op muizen jacht. Soms denk ik wel eens dat hij in het verkeerde lichaam is geboren; hij had kat moeten zijn! Heel de dag jagen en ’s avonds “spinnen” op je schoot.

Wat hebben we zoal gedaan de afgelopen weken… Ton heeft de fundering van het huis afgemaakt!! Komende week gaan we het hout bestellen. Wordt vervolgt!!

In de tuin hebben we de aardappelen gepoot. Ook zullen we eerdaags gaan voor zaaien. Het ziet er niet naar uit dat we deze winter nog veel nachtvorst zullen krijgen. Maar goed, je weet het natuurlijk nooit! De olijfbomen zijn nu allemaal gesnoeid. We hebben een veld beneden helemaal gemaaid, hier gaan we nog meer fruit-, en andere bomen planten.

En, alsof we nog niet genoeg te doen hebben….. we hebben een yurt gekocht!! Een mooie kleine mongoolse tent. Hier kunnen ’s winters vrijwilligers in slapen, want er komt een kachel in. In de zomermaanden willen we deze net als de tipi gaan verhuren. Dus wil je langskomen en in een tipi of yurt overnachten; wees welkom!! We moeten ze alleen nog wel opbouwen!! Voor zowel de tipi als de yurt gaan we een platform bouwen, waar ze op komen te staan. Ook komt er een eigen compost toilet bij de tipi. Vervelen hoeven we ons echt niet de komende tijd!!


Regen en kou

Het is winter, ook hier in Portugal. De eerste weken na onze terugkomst was het heerlijk weer. Maar afgelopen week maakten we dan toch ook kennis met de Portugese winter. Er viel aardig wat regen en sinds gisteren waait het flink, zeg maar gerust stormachtige wind, met vooral veel windstoten, waardoor we staan te schudden op onze wielen. Het is een ijzig koude wind uit het noorden. Het deed ons denken aan 5 jaar geleden toen we in februari uit Marokko terug kwamen en op een camping bij Guarda stonden. Toen waaide er net zo’n ijzige wind.

Brrrr wat is het koud…..

Vanmorgen, na een nacht met beide honden in bed want Lotte is bang voor de windstoten, konden we de schade opnemen. Gisterenavond al gezien dat er wat dakpannen van het schuurtje afgewaaid waren. Nu is dat niet zo’n probleem, want die liggen er meer op voor t mooie, en niet zozeer functioneel. De kas om de tropische tuin had wel wat schade opgelopen, een flinke scheur naast de deur en hij was ook van de muur losgekomen. De tunnelkas, wat lager op een terras, was op zijn kop gewaaid. We kunnen nog niet zien wat de schade hieraan is, omdat het nog steeds te hard waait. Het was een ravage; motor fietsen en versnipperaar lagen over elkaar heen, planken op de grond…. als de wind gaat liggen gaan we het eens goed bekijken of er schade is.

Tot zover het meest recente nieuws.

We hebben de draad weer lekker opgepakt. Ton richt zich vooral op de voorbereidingen voor de bouw van het huis, wat nu nog bestaat uit veel graafwerk voor de fundering. De nodige materialen zijn inmiddels gekocht, en de beton molen van de buren staat klaar.

Ik ben weer begonnen met maaien. Een stuk land in het dal, wat we vorig jaar wild lieten, gaat nu toch onder het mes, dus weer lekker met de bosmaaier in de weer. Verder zijn de olijfbomen gesnoeid en dit jaar worden ook de kurkeiken onder handen genomen. Dit zijn prachtige bomen en we hebben er best veel staan op het terrein. De meeste kleinere bomen waren helemaal verwilderd. Nu staan ze er weer prachtig bij. Ook hebben we nog wat nieuwe plantjes in de moestuin gezet; spruiten, Chinese kool, prei en aardbeien.

Tja, en wat doen we verder zoal. De dagen vullen zich razend snel. Als je “off-grid” woont, kosten veel dingen veel tijd. Voordat er water uit de kraan komt, is er al heel wat werk verricht. Naar het dorp hier ruim 10 minuten vandaan om zo’n 20 flessen a 5 of 6 liter te vullen. Nu gaat dat weer redelijk snel, doordat het waterpeil is gestegen. Afgelopen zomer was de waterdruk erg laag en duurde het bijna 3 kwartier voor alle flessen gevuld waren. Weer thuis, met een auto vol gevulde flessen, gaan deze in de gieter om vervolgens in de watertank (200 liter) van de Magirus te gieten. Pas dan komt er water uit de kraan. We vullen onze tank uitsluitend met schoon water of regenwater. Als het regent proberen we zoveel mogelijk op te vangen. Ook hebben we aparte flessen die we alleen voor drinkwater gebruiken. Ook gebruiken we het schone water en regenwater voor de was. Een kleine camping wasmachine doet nog altijd onze was. Weliswaar met koud water, maar de centrifuge werkt prima. 100% schoon wordt het lang niet altijd, maar wel lekker fris! Met 2 wasjes van 3,5 kilo ben je een hele ochtend zoet en per was gebruik je ongeveer 36 liter water. Het afvalwater wordt over het land gegooid. En natuurlijk gebruiken we alleen biologisch afbreekbare zeep en wasmiddelen.

Afgelopen week kreeg ik van Corinna uit Duitsland een pakket toegestuurd. Dit zat vol wol!! Geweldig. Op de regenachtige dagen hoef ik me niet te vervelen!! Nogmaals dank Corinna!!

Blij met de wol!

2020

Er daar is hij dan 2020. Wat een mooi getal. Ik hoop dat dit jaar ook voor een ieder een mooi jaar zal worden.

We zijn inmiddels weer een week thuis na onze Nederland trip. We hopen dat ieder zijn bestelling opgehaald heeft. Van een enkeling heb ik nog geen betaling ontvangen, deze krijgen eerdaags een herinnering. Nu, na een week kunnen we ook eindelijk zeggen dat we uitgerust zijn. Hoe fijn het ook was velen van jullie weer te zien, het was ook erg vermoeiend voor ons, onze anderhalve week puilde uit van de afspraken. De terugweg verliep vlot. Heerlijk rustig op de weg tijdens de kerstdagen! In Saint Denis hebben we ons busje volgeladen met spullen uit ons huisje (nu genoeg spullen om een huis in te richten….nu het huis nog!) en een gezellige avond gehad met onze buurtjes Chris en Phill, waar we ook konden overnachten. “3de kerstdag” in 1 dag vanuit Saint Denis naar huis gereden; ruim 1100 km in 12,5 uur. Het was afzien, maar dan ben je wel thuis!

Hier nog een paar foto’s uit Nederland.

De volgende morgen natuurlijk een rondje over het land gelopen. Na al het noodweer wat hier gewoed had tijdens onze afwezigheid, waren we natuurlijk erg nieuwsgierig hoe alles eruit zag. We konden zien dat er water in het dal had gestaan. Veel hout was door het water verplaatst. De balken van de ronde tuin afscheiding waren van hun plaats gekomen, een paal van de tipi lag zo’n 50 meter verderop. De kippen huisden gelukkig bij de buren, want in het kippenhok had het water tot knie hoogte gestaan. Alle putten zitten weer vol water en ook de vijver, boven op het terrein is voor 1/3 deel gevuld. Verder gelukkig geen schade. Alles staat nog overeind. En de regen was gelukkig voorbij. Vanaf dat we thuis zijn heeft de zon dagelijks uitbundig geschenen.

De waterval

En natuurlijk hebben we Boris opgehaald de volgende dag. Alles was prima gegaan en ze waren weg van hem bij de opvang. Ze zien hem graag nog eens terug. Hij was blij om ons en Lotte en Paco weer te zien. Fijn dat we een goede plek gevonden hebben waar we hem indien nodig in de toekomst nog eens onder kunnen brengen.

Oud en nieuw hebben we gevierd met Sanne, Jantijn en Ronja, Een dochter van Ton met haar vriend en dochtertje. Was reuze gezellig. We zijn op oudejaarsdag naar de Torre geweest. Daar genoten van het prachtige uitzicht. Er was nog een heel klein beetje sneeuw, en daar zag het zwart van de mensen! Na een lunch aldaar, weer huiswaarts gereden waar Ton buiten oliebollen heeft gebakken. Kampvuur gemaakt en de hele avond bij het vuur gezeten, wat uiteindelijk wel wat koud was, het vroor notabene!! 2 januari vertrokken Sanne en gezin weer.

Nu is het voor ons weer tijd om ons dagelijks ritme op te pakken. Het kost even moeite om de draai weer te vinden……waarmee beginnen we? Ton zijn handen jeuken om aan de bouw van het huis te beginnen. De fundering is stap 1, en eer die er ligt, moet er nog heel wat werk verricht worden. Maar naast de bouw van het huis, zijn er nog vele andere klussen die op ons wachten. Zo moeten de olijfbomen nog gesnoeid worden en de zieke bomen moeten we behandelen. Er is nog veel maai werk te doen, en ook de moestuinen hebben aandacht nodig. Langzaam maar zeker pakken we de draad weer op. Het is fijn om weer hele dagen buiten bezig te zijn. Tegen 5 uur gaan we wel naar binnen, want als de kracht van de zon afneemt, koelt het snel af.

Begin is er.

Bijna kerst

Vandaag zijn we precies een week in Nederland. De reis verliep heel wat fijner als vorig jaar toen we in onze 27 jaar oude Ford bus naar Nederland kwamen, die we op het laatste moment gekocht hadden, omdat de hoeveelheid olie te veel en zwaar was voor onze Nissan. Nu in onze Renault bus, waar we onderweg in geslapen hebben. Heerlijk de muziek en verwarming aan. Maar het blijft natuurlijk een eind rijden, ruim 2000 km in 2,5 dag afgelegd. De eerste nacht stonden we een kleine 100 km ten zuiden van Bordeaux. Het stormde en regende hevig, waardoor we flink stonden te schudden. Lotte vind dat eng, dus kroop bij ons in bed. Paco ligt daar altijd al, aan het voeteinde, maar nu dus als sardientjes in een blik allemaal in bed. Van slapen kwam niet veel. De volgende dag een stuk binnen door gereden, om zo wat tolwegen te omzeilen. We eindigden boven Parijs op een parkeerplaats bij een wegrestaurant. Op vrijdagavond vinden jongeren, vermoedelijk uit de buitenwijken van Parijs, het leuk om met hun opgevoerde auto’s te racen over de parkeerplaats. Oorverdovend lawaai produceerden ze, tot diep in de nacht. We waren te moe om een andere plek te gaan zoeken, dus zijn maar blijven staan. Door de slechte vorige nacht, vielen we nu ondanks de herrie, snel in slaap. En nu dus een week geleden aangekomen in Nederland.

honden achterin tijdens de lange rit

Alle olie is inmiddels rondgebracht bij de afhaaladressen. Manon, Aksel, Lieke, Loes, pap en mam, Hans Jan, Clara en Rene en Ruben, bedankt dat jullie afhaalpunt wilden zijn! Dit was voor ons heel wat beter te doen als de 40 adressen waar we vorig jaar langs reden. Woensdag gingen we naar de provincie Groningen….bad timing!! In het noorden wonen veel boeren die het uitgerekend die dag nodig vonden om de wegen te blokkeren. Het was een lange zigzaggende reis. Vooral de terugweg duurde erg lang!

file en stilstaan door blokkades

Natuurlijk hebben we toch nog best een druk programma. Want naast het familiebezoek, komen er ook velen bij ons in het huisje op bezoek, wat overigens reuze gezellig is!

Ons huisje is heerlijk. Lekker ruim en voor ons pure luxe!! Warm water uit de kraan, een douche en ligbad waar je uren onder kan staan of in kan liggen, drinkwater uit de kraan, vloerverwarming! Echt een genot! Heel Nederland is overigens luxe. Tjonge wat een overdaad in de winkels. Zoveel keuze uit verschillende producten. Natuurlijk ons verwend met lekkernijen die je in Portugal niet kunt kopen, zoals verschillende soorten snacks, drop en heerlijke vlaai. En toch kijk ik al weer uit naar minder overdaad, gewoon eten van het seizoen, minder vet, zout en zoet.

even van de zon genieten

De honden doen het ook goed. Altijd weer verbazingwekkend hoe snel ze zich aanpassen. Ook zij genieten van de ruimte in het huisje. Ze kunnen lekker ravotten samen. Buiten moeten ze natuurlijk altijd aan de riem, wat toch lang niet altijd meevalt voor ze. Helaas wordt er ook in deze omgeving af en toe vuurwerk afgestoken, hetgeen voor Lotte echt vreselijk is. Ze is er ontzettend bang voor. We liepen laatst in Deventer toen er geknald werd. Ze dook helemaal in elkaar en wilde geen stap meer zetten. Ook hier kost het soms moeite haar mee naar buiten te krijgen. We zijn daarom ook blij dat we oud en nieuw niet in Nederland zijn. Van het dierenhotel waar Boris verblijft niets gehoord, wat goed is, want we hadden afgesproken; geen bericht is goed bericht.

aan de riem, gelukkig 5 meter lang.

Dit weekend komen Maria, Rolf en Ragna een nachtje logeren. Sanne, Jantijn en Ronja zijn er dit jaar niet bij, maar die komen oud en nieuw bij ons vieren in Portugal. Maandag verlaten we ons heerlijke huisje weer en gaan we nog 2 dagen naar mijn ouders, om vervolgens op 1ste kerstdag weer te vertrekken naar Frankrijk, waar we ook nog wat olie afleveren en een bezoek brengen aan ons huisje in Saint Denis. We logeren een nachtje bij onze Engelse buurtjes aldaar. De 27ste hopen we vanaf daar in 1 dag weer naar huis te rijden. We zijn overigens benieuwd wat we daar aantreffen, want het is tijdens onze afwezigheid echt noodweer geweest. Storm en heel veel regen. Die regen was heel hard nodig. In een volgende blog vertellen we of onze vijver weer vol zit en hoe hoog het water in de beek staat.

Bij deze willen we iedereen hele fijne kerstdagen toewensen en al het goeds voor 2020!! Veel liefs, Ton en Annemieke

De laatste loodjes

Overmorgen vertrekken we naar Nederland. Weken van voorbereiding gingen eraan vooraf. Maar het feit dat ik nu tijd heb om een blog te schrijven, betekend wel dat we op schema lopen! ( ohh even tussendoor op het lijstje schrijven dat we een paraplu mee moeten nemen; weersvoorspellingen zijn nogal vochtig)

Het busje is inmiddels gepakt, ik kan wel zeggen dat we behoorlijk vol zitten. Dit keer is de bedoeling dat we onderweg in het busje slapen, zal net lukken denk ik! Honden moeten dan maar op de voorbank, of tussen de flessen en een bananenplant!

Het was dit jaar spannend of we genoeg olie zouden krijgen, maar het is weer gelukt. Afgelopen week nog 4 dagen bij onze buren geplukt en we kregen hulp uit onverwachtse hoek. Marjolein en Maarten, zij kleindochter van vrienden van mijn ouders, wilden graag langskomen en vonden het leuk om te helpen plukken. Mede dankzij hun, hebben we genoeg weten te plukken en de benodigde liters bij elkaar gekregen. Nogmaals dank Maarten en Marjolein!

Vandaag met het busje nog naar de apk keuring geweest (geen problemen gevonden), de banden opgepompt dus rijklaar voor de ruim 2000 km’s heen en weer terug. Morgen brengen we Boris naar het hondenhotel hier in de buurt. We hebben toch maar besloten dat dit het beste voor hem is, en dat is maar goed ook, want hij had er niet meer bij in gepast! Zondag hebben we bij de buren een kippenren gebouwd, een nachthok hadden we al eerder gekocht. Morgen gaan ook de kippen en haan verhuizen naar hun tijdelijk onderkomen.

En dan is het nu maar te hopen dat we in Frankrijk geen last ondervinden van de stakingen. Vorig jaar waren de gele hesjes erg actief en kostte het ons moeite om België in te geraken. Nu schijnt het al lastig te zijn om aan diesel te komen, want tankstations worden niet meer bevoorraad. We gaan het meemaken. Als alles goed verloopt komen we zaterdag in Nederland aan en worden de bestellingen op de afgesproken data bij de afhaalpunten afgeleverd. Mits Nederlandse boeren geen roet in het eten gooien, want die hebben ook weer geheime acties in petto.

Morgenavond nog een laatste Portugese les, we nemen dan allemaal wat eten mee, een gezellige afsluiter van het jaar. Ben benieuwd wat we voorgeschoteld krijgen van onze mede cursisten uit oa; Pakistan, India, Oekraïne, Zuid Afrika, Engeland, Ierland, Eritrea, Venezuela en Syrië. Wij maken in elk geval gevulde eieren, want hebben nog altijd een eieren overschot!

Tot de volgende blog en wie weet tot ziens volgende week.

Olijfoogst

De afgelopen weken hebben we de olijven geoogst. De opbrengst van ons land is ongeveer de helft van dat van vorig jaar. Gelukkig hebben we 3 andere plekken waar we kunnen oogsten. De eerste 90 liter zijn binnen en morgen halen we hopelijk nog zo’n 50 liter op. Nee, nog niet genoeg om aan alle bestellingen te voldoen. Of we genoeg krijgen hangt nu af van het weer! De komende week regent het, dan wordt er niet geplukt. Hopelijk is het eind van de maand droog en kunnen we de boogaard van onze buren plukken. Zij is hoogzwanger, en hij heeft te slecht zicht om te kunnen plukken. Dus wij plukken hun bomen en op 20 liter na, is de opbrengst voor ons. Dus hopelijk krijgen we genoeg droge dagen voor ons vertrek naar Nederland, zodat we ook alle bestellingen kunnen leveren. Duimen maar!

Peter, Rudi, Steef en Zoë, bedankt dat we op jullie land mochten/mogen oogsten. Alle stukken land zijn gegarandeerd onbespoten, dus de kwaliteit van de olijven is net zo als die van ons land!

Ons plukteam de afgelopen week was geweldig! Jan en Gerda, onze campervrienden die ons elk jaar bezoeken, hebben fantastisch geholpen. Beiden 80+, maar nog heel kwiek. Jan plukte elke dag mee en Gerda zorgde regelmatig voor de catering!! Heerlijk als het eten klaar staat na een dag plukken!! En ook Ernst en Nicolette uit Nederland, die een deel van hun vakantie hier in de boom hebben gehangen om ons te helpen. Geweldige hulp!! Zonder deze 4 mensen hadden we het zeker niet gered om voldoende olijven te plukken in een kort tijdbestek! Onze dank is groot!!

Thomas uit Hamburg kwam ook nog om te helpen, maar dat was net een dag te laat. Hij helpt ons nu met andere klusjes, zoals het helpen de bestelde pakketten in orde te maken. Klemens, de vrijwilliger die terug zou komen voor de pluk en op Boris en de kippen zou komen passen tijdens onze trip naar Nederland, lijkt van de aardbodem te zijn verdwenen. Niets meer van hem gehoord! We zijn nu aan het overwegen om Boris ook mee te nemen naar Nederland of hem onder te brengen in een honden hotel. De kippen en haan kunnen bij de buren logeren.

Een week voor de olijfpluk hadden we bezoek van Willie en Corinne, Duitse vrienden. Zij hebben een dag geholpen met de grote stenen te verwijderen die op de plek lagen waar we ons huisje zullen gaan bouwen. Dat was een mooi staaltje van teamwork om die keien van wel 300 kg te verplaatsen. We voelden ons net de Flinstones!

Om onze afgeknipte takken te mogen verbranden op het land, heb je tegenwoordig toestemming nodig. Er is een speciale web site waar je je moet aanmelden. Dat was nog een behoorlijke klus! Het was niet mogelijk om ons aan te melden op de site met een buitenlands telefoon nummer ( ja we hebben nog altijd on Franse abonnement) Heb het geprobeerd via de gemeente, die gaf een telefoon nummer, wat we ook niet met ons buitenlandse abonnement konden bellen. Geprobeerd het via de gemeente Castelo Branco te doen, maar daar sprak men geen Engels en mijn Portugees was niet genoeg om uit te leggen wat ik wilde. Uiteindelijk de politie in Tinalhas gebeld, om te zien of hun ons toestemming konden geven. Ik begreep niet veel van wat de man zei, maar snapte wel dat ik maar langs moest komen. Daar logte hij in op dezelfde site die we ook al hadden gebruikt, maar waar het dus niet lukte met buitenlands nummer….enfin hij heeft uiteindelijk naar een instantie gebeld en de conclusie was dat we een Portugees telefoon nummer nodig hadden. Pffff Volgende dag naar Castelo om een simkaart en de goedkoopste telefoon die er was, te kopen. Ik weet eerlijk gezegd niet eens hoe ik het ding moet activeren! Maar goed, we hebben een Portugees nummer, dus aanmelden is gelukt. Het was ook nog een hele toer om de aanvraag te doen, maar gelukkig hebben we “google translate”, die ons uit de brand helpt. Want ondanks onze Portugese lessen 2 avonden in de week, is het toch nog lastig om alles te snappen. We hebben in elk geval al 1 lading afgeknipte olijftakken kunnen verbranden, een heuse dagtaak.

Gisteren was het bijna de hele dag droog. Ton en Thomas brachten de olijven naar de pers en haalden boodschappen en ik deed allerlei klusjes buiten. Zo ging ik alleen naar de tuin om andijvie te plukken voor het avondeten. Maar goed, ik zag dat door een nachtje vorst alle tomaten, courgettes, pepers en paprika’s het loodje hadden gelegd. Dus al de laatste goede exemplaren van de planten gehaald (ja, we moeten veel paprika eten de komende tijd) en uit de grond getrokken. Ook lag er nog karton te wachten wat op het land uitgespreid moest worden. Maar voor dat dat erop gelegd kan worden moet al het plastic, de tape, ervan af gehaald worden. Een flinke klus. Als het eenmaal op het land ligt, bedekken we het met mest en ander organisch materiaal. Enfin, voor ik het wist was ik de hele middag lekker in de tuin bezig. Deze had door de olijfpluk immers weinig aandacht gehad. Onze wintertuin staat er overigens goed bij, zie fotootjes.

Nu dus grauw, grijs, nat weer. Tijd voor wat binnen werkzaamheden. De schuur is ingericht als werkplaats, nu onze loge’s vertrokken zijn. Lekker de kachel er bij aan, honden allemaal binnen en gezellig binnen klusjes doen, alles ter voorbereiding voor de bestellingen.

Voor degenen die nog niet op de mail hebben gereageerd, mbt het afhalen van de bestelling; vriendelijk verzoek dit alsnog te doen!! Dan kan ik de administratie afronden.

Tot de volgende!!

Eind oktober

De herfst is hier nu echt begonnen, en het is ook al bijna winter. De komende weken grijs en grauw weer met eindelijk de langverwachte regens. Het buitenwerken staat nu op een wat lager pitje, maar er is genoeg ander werk te doen, zoals bijvoorbeeld deze blog schrijven. En zo kunnen we ook wat uitrusten voor de olijfpluk begint.

De boleten schieten als paddestoelen uit de grond

Een blog met een aantal filmpjes van de afgelopen weken.

Paco vond het leuk om de haan uit te dagen!
En toen kwam na 2 weken de “baas” weer thuis!

Ja, Ton kwam na 2 weken hard werken en vele km’s meer op de teller weer terug. Hij ging heen met een vrijwel leeg busje, maar op de terugweg was het niet meer mogelijk om in het busje te overnachten….

Tot aan de nok toe vol!!

Dus de volgende dag hard aan het werk gegaan om al die spullen een plek te geven. De schuur helemaal leeggehaald en veel spullen opgeslagen in de tunnel kas, waar het ook droog staat. De schuur weer omgetoverd tot gezellige slaap en zit ruimte voor vrijwilligers en gasten deze winter.

Olijfbomen

Zoals te zien in het bovenstaande filmpje zijn we drastisch aan het werk gegaan met de zieke bomen. Na veel navraag en het laten controleren van takken en bladeren, blijken de bomen een schimmel infectie te hebben. De zieke bomen dragen zo goed als geen olijven. De dode takken zijn eruit gehaald. We zullen al het gesnoeide hout gaan verbranden en niet versnipperen omdat we natuurlijk niet willen dat de ziekte zich verder verspreidt. Na de oogst gaan we de bomen behandelen. Het schimmel tast niet de olijven in de gezonde bomen aan!

En nu we het toch over de olijven hebben……er wacht ons nog een klus om uit te zoeken waar we de bestelde olie heen zullen brengen, met andere woorden, waar kun je je olie straks ophalen?? Nu hebben we vorig jaar van velen van jullie adressen en telefoon nummers gekregen, via de app, messenger, als antwoord op een blog en via de mail. Onmogelijk om het allemaal terug te vinden! Een verzoek dus aan iedereen (in Nederland) die olie en/of een pakket besteld heeft; Graag adres en telefoon nummer sturen naar het volgende mailadres; trucknomads@gmail.com Schrijf er ook nog even bij of je je aangemeld had als verdeelpunt. Dan hebben we hopelijk straks alle gegevens op een rijtje en laten we zo spoedig mogelijk weten waar een ieder zijn bestelling kan ophalen, als het goed is, in de week voor kerst, maar daarover volgt later bericht. Ook zullen we je per mail laten weten waar je het geld naar over kunt maken. Alvast allemaal bedankt voor de medewerking!!

Nu Ton weer terug is, kan hij niet wachten om aan de bouw van ons huisje te beginnen. Voorlopig is het nog niet zover, want eerst moeten er heel veel erge grote stenen weggerold worden om überhaupt met de fundering te kunnen beginnen.

Krachtpatser!!

Tot zover deze blog. We zien graag jullie adresgegevens tegemoet.

Oktober

Ik zit buiten in de schaduw, 8 oktober 32 graden. Even te warm om zwaar fysiek werk te doen. Elke keer denken we dat de laatste 30-ger (graden) wel geweest is, maar ze blijven komen, over 3 dagen weer 1. Maar na het weekend wordt het echt frisser, dan gaan we richting de 20 graden. De bomen beginnen ook hier langzaam hun blad te verliezen en wat geel te kleuren, dus de tekenen van de herfst zijn wel zichtbaar.

Ton is afgelopen zondag vertrokken naar Nederland waar hij samen met zijn zussen en broer het ouderlijk huis gaat leegruimen. Half november gaat het huis over naar de nieuwe eigenaars.

Voor die tijd natuurlijk de nodige voorbereidingen getroffen. Zo is de haan verhuisd naar een nieuw onderkomen, omdat ik nog steeds als de dood ben voor het beest, en het niet zag zitten om voor de kippen te zorgen zolang hij erbij rond zou lopen. Dus meneer heeft een nieuw tijdelijk huis gekregen. Prima oplossing.

Het nieuwe huis voor meneer de haan

Ook zijn we begonnen met het schoonmaken van de put, pfffff heel zwaar werk, wat je hooguit 1 a 2 uur kan doen op een dag. We hebben geprobeerd de put leeg te pompen, maar na 2 uurtjes stond het water niveau weer op hetzelfde peil als daarvoor. Dat is natuurlijk wel een goed teken, want hij zal echt niet droogvallen voor het einde van de zomer. We zullen dus een keer ’s nachts de put moeten leegpompen met de aggregaat, om dan ’s morgens met iets drogere voeten meer troep eruit te kunnen scheppen. Daar is het niet meer van gekomen voor Ton zijn vertrek.

Het tuinseizoen gaat hier het hele jaar door, iets wat voor ons nog wel wennen is. Maar ook wij hebben dus weer sla- en koolplantjes, bietjes en uien in de grond gezet op een goed bemest stuk in de ronde moestuin. De ijsbergsla en andijvie doen het goed, en kunnen we eerdaags oogsten. Ook oogsten we nog steeds tomaten, courgettes, paprika’s, spitskool en pepers.

Helaas ging onze aggregaat kapot. We gebruikten hem bij het zagen van ons droge hout wat we op een mooie stapel hebben gelegd. Gelukkig konden we er 1 van de buren lenen, zodat we de stapel met ons droge hout verder konden afmaken.

De aggregaat naar de bouwmarkt teruggebracht na een hele ochtend naar de aankoopbon gezocht te hebben, die we niet konden vinden…..helaas, geen garantie. Later die week vond ik toch de bon jehhh!! Dus weer naar de bouwmarkt. Werd eerst moeilijk over gedaan, het ding was al opgestuurd zonder de bon, kon niet meer veranderd worden. Ik was al in alle staten, tot 1 van de medewerkers iets opzocht in de computer, hij liet het me zien; een nepbon hadden ze erbij opgestuurd, zodat het toch onder de garantie valt. Fantastisch zoiets. En dat bij de Brico Marché, waar we alleen maar slechte verhalen over hebben gehoord als het om de service gaat. Nu maar wachten wanneer hij terug komt.

kapotte aggregaat

Afgelopen week naar een bijeenkomst geweest in de gemeente Castelo Branco. Het ging over de Portugese les waar we ons voor aangemeld hadden. Het was tot dan steeds onduidelijk geweest op welke dag de les zou zijn en waar. De bijeenkomst was wat chaotisch, maar we gaan beginnen met de lessen op 14 en 15 oktober. Het zijn dus 2 avonden in de week, ipv 1. Het is gratis, nee gekker nog we krijgen ruim 4 euro per les betaald! En ook de reiskosten worden vergoed! Helaas moet Ton de eerste 2 lessen missen omdat hij in Nederland is. Ook wachten we nog op bericht waar het zal plaatsvinden. Kijk er naar uit om eindelijk de taal te gaan leren, maakt het leven hier nog leuker!

De voorbereidingen voor de olijfoogst zijn inmiddels ook in volle gang.. Ongeveer de helft van de bomen zien er redelijk goed uit, maar zoals al eerder vermeld zal de oogst aanzienlijk minder zijn als vorig jaar. Gelukkig kunnen we bij een kennis, die hier een uurtje rijden vandaan woont, maar er deze winter niet is, ook olijven plukken, zodat we vermoedelijk wel iedereen zijn bestelde olijfolie kunnen leveren. Deze bomen zijn ook onbespoten, dus de kwaliteit blijft hetzelfde. Maar goed, nu dus dagelijks aan het werk in de boomgaard, zie het filmpje. De andere helft van de bomen, die weinig tot geen olijven dragen, zien er slecht uit. We hopen dat ze niet dood gaan, maar zijn nog aan het uitzoeken wat ermee aan de hand is.

De Magirus bleek na de regendag van 2 weken geleden, toch nog een beetje te lekken. Gelukkig niet meer in bed, en het lekte ook maar minimaal. Ton is dus nogmaals met de kitspuit het dak op geweest om wederom wat naden verder af te dichten. Voorlopig nog geen regen in het verschiet, dus we moeten nog even wachten om te zien of we er nu droog bij zullen zitten bij regenval.

Ja, en dan de bouwplannen. We hebben inderdaad een woonvergunning voor onze plek gekregen van 82m2. 30m2 staat er al, dus we kunne 52m2 bij bouwen. Zoveel was er ooit in het verleden gebouwd, en vroeger zat daar een woonvergunning op. De “finances”, die de vergunning afgaf zei dat we ermee naar de camara (gemeente/provinciehuis) in Castelo moesten gaan voor de bouwvergunning. Toen we daar kwamen, was toevallig (toeval bestaat niet!) de architect daar aanwezig, waar Ton al eerder was geweest en ons op weg had geholpen in het hele traject. Hij raadde ons af om naar de camara te gaan (we hadden ons nummertje voor de wachtrij al getrokken). Hij adviseerde om tekeningen te maken, die bij hem in te leveren. Hij zou ze dan aanpassen volgens de Portugese normen/wetten, en zorgen dat het officieel tekeningen zijn. Omdat het huis niet vanaf de weg zichtbaar is, kunnen we dan gewoon gaan bouwen. Als we het via de camara zouden doen zou ons dat onnodig veel geld en tijd kosten. De tekeningen zijn inmiddels ingeleverd, dus we kunnen beginnen zodra we de versie van de architect terug krijgen!! Mochten we controle krijgen dan hebben we de woonvergunning en de officiële tekeningen en zullen ze verder niet moeilijk doen. Geweldig toch!?!

De honden; gaat prima met ze. Boris is ook helemaal gewend aan zijn nieuwe hok, en is er heel blij mee. Paco en Lotte mogen er echt niet in komen!

Tot zover deze keer.