De kop is eraf

De laatste dag van de eerste maand van het jaar. Gevoelsmatig duurt januari altijd lang. Komt misschien door het binnen zitten, weinig buiten activiteiten, maar lekker cocoonen bij de kachel en ‘s avonds voor de buis. Iets wat we in de zomermaanden nooit doen. Het voornemen om op pad te gaan naar warmere oorden zit er nog niet in, misschien de komende maand.

De bus begint langzaam maar zeker vorm te krijgen, nog even doorpakken en we kunnen er mee op stap. Het zal nu vooral afhangen van de gezondheid van Lotte (want dat is nog steeds zeer onstabiel), of we inderdaad nog even zuidwaarts reizen.

Wat hebben we verder zoal gedaan deze maand, behalve klussen in de bus.
Veel administratie, want zaken verlopen hier vaak erg stroperig, dus regelmatig op bezoek bij de dame van “France service” voor de nodige hulp. Het meeste is een kwestie van een lange adem…..( wacht al een half jaar op mijn nieuwe rijbewijs, Ton al 8 maanden op zijn Franse pensioen en een bankrekening op mijn zorgverzekerings site is ook een dingetje) Het zal uiteindelijk allemaal wel goed komen.

Deze maand heb ik me aangemeld om vrijwilligerswerk te doen. Omdat het openbaar vervoer hier ronduit slecht is, is er een stichting in het leven geroepen met vrijwilligers die mensen van a naar b brengt. Meestal gaat het om dokters- of tandarts bezoeken. Zo heb ik de afgelopen weken al 3 ritten gereden, waaronder 1 lange rit naar het ziekenhuis in Clermont Ferrand. Omdat het retour ritten zijn, is het dus inclusief wachttijd. Dus ben weer gaan breien, kan ik op die manier heerlijk de wachttijd doden. Er staat een kilometer vergoeding tegenover, maar dat is niet het belangrijkste. Naast dat het fijn is om anderen te helpen, is het goed voor mijn Frans en is het heerlijk om in deze mooie omgeving rond te rijden. Win win zeg maar! (En de auto is ook weer eens schoon!)

Ook heb ik me aangemeld als zelfstandig ondernemer, en me afgemeld als hulpje van Ton. Door zelfstandige te zijn, kan ik straks mijn wol creaties op meerdere plekken verkopen. Ik heb een bezoek gebracht aan het “maison Artisinal” in Blot l’Eglise, een dorp aan de andere kant van de Sioule. Daar kan ik vermoedelijk mijn creaties gaan verkopen en zal dan ook regelmatig de winkel runnen. Het is even afwachten op de officiële papieren, voordat ingang gezet kan worden.

Ton zit ook niet stil. Hij heeft de veiling site Catawiki ontdekt, en probeert daar met enige regelmaat spullen uit de brocante op te verkopen, met wisselend succes. Het is wachten op het voorjaar als de rommelmarkten weer beginnen. Dan kan hij weer meer spullen inslaan. Het idee om een winkel te beginnen is van de baan. We houden gewoon de schuur als brocante, en verkopen daarnaast online.

Dus ja, vooral veel binnen activiteiten deze maand. Maar uiteraard wandelen we elke dag met onze honden. Niet ver, want onze Boris kan niet meer zo ver lopen. Hij begint echt een oude hond te worden met zijn witte snoet. Als we eens wat verder lopen heeft hij 2 dagen nodig om bij te komen (last van stijfheid). Ook in deze tijd van het jaar is het mooi hier, en daar genieten we dagelijks van.