Inmiddels is het eind september en het is nog steeds warm/heet, met temperaturen boven de 25 graden. Volgende week, vanaf 1 oktober beloofd het eindelijk wat frisser te worden en er wordt zelfs regen voorspeld! Zou het dan echt herfst worden? Omdat het nog steeds zo warm is, is het vreemd dat het alweer zo vroeg donker is ‘s avonds.
Mijn verjaardagsfeestje was erg gezellig. Vrienden van hier, en zelfs uit Nederland en een aantal collega’s van de winkel waar ik werk, waren van de partij. Nicolien gaf een klankschaal concert in de schuur. We lagen met zijn 8 ten op matjes om naar de prachtige klanken van de schalen te luisteren. Iedereen genoot ervan, een prachtig verjaardagscadeau! En natuurlijk was er eten en drinken, op zijn Frans want daar draait het om eten op feesten!
De volgende dag ben ik met Mayon nog heerlijk op stap geweest. Zo fijn om weer bij te kletsen en te genieten van elkaars gezelschap.
Een paar dagen later zijn we op vakantie gegaan. Voor het eerst met de caravan. We hadden een ruime voortent aangeschaft om zo wat meer ruimte te hebben. De eerste 2 nachten hebben we deze niet opgezet, omdat we maar 1 nacht op die campings bleven staan. Maar op de volgende campings in de Pyreneeën en ten noorden van Millau, hebben we hem wel opgezet.Het ging redelijk vlot en gaf ons de extra ruimte die we ons wensten.
In Vinça zijn we op bezoek geweest bij Hedda en Didi, oude vrienden van Ton, uit de tijd dat hij in een tipi daar in de buurt woonde, ruim 40 jaar geleden. De camping was heerlijk. We hadden een prachtige plek met uitzicht op de Canigou, 1 van de hoge pieken in de Pyreneeën. We wilden ook een stuk die berg oprijden, maar het pad omhoog bleek bijna 1,5 uur lang onverhard te zijn, en diezelfde weg moesten we ook weer terug. Dat was ons teveel van het goede, ook omdat het 32 graden was, en het geen pretje is om dan zolang in de auto te zitten. Vervolgens wilden we naar een kapel in de bergen . We hadden geen geluk, want na lang slingeren over de berg weggetjes, was de uiteindelijke weg naar de kapel afgesloten. Toen maar terug naar de camping, die aan een meer lag en waar een speciaal hondenstrand was. Een verfrissende duik maakte de dag weer goed.
Na 4 dagen in Vinça te zijn geweest hebben we ons kampement weer opgebroken en zijn we in Aguessac beland op een camping aan de Tarn. We hadden bijna de hele camping voor ons zelf, de honden konden lekker los lopen, want in geen velden of wegen waren buren te bekennen. De volgende dag zijn we even Millau in geweest. Ton wilde graag naar de Emmaus (kringloopwinkel) en we hebben heerlijk buiten op een terras geluncht. De volgende dag hebben we een groot deel van de Gorges du Tarn gereden, en ook nog langs een andere rivier. Het was adembenemend mooi. Prachtige rots partijen, idyllische dorpjes, en vele gieren die in de lucht cirkelden. Ja, het was echt vakantie!
En de caravan, die beviel ons uitstekend! Het was zo een genot om gewoon in je auto rond te kunnen rijden! Hoe vaak we niet tegen elkaar gezegd hebben: met de bus (camper), hadden we dit nooit kunnen doen. Zo heerlijk comfortabel om gewoon in de auto te rijden. En met de caravan erachter rij je alleen wat langzamer, maar je hebt bijna niet in de gaten dat hij erachter hangt. Voordeel is ook dat de caravan erg laag is, zo konden we onder slagbomen van 2.20m door, wat heel handig was langs het strand tussen Sete en Cap d’Agde. Ja, de caravan is een blijvertje. Ton wil zowel de auto als de caravan in Sahara zand kleur verven…..wordt vervolgt…
Na 10 heerlijke dagen waren we weer thuis. De tuin heeft het gelukkig overleefd, want zolang zonder water was wel een dingetje. Dat wat slap hing trok gelukkig weer bij na de eerste plens water. We werden verrast door heel veel mooie rode paprika’s en wederom kilo’s tomaten.
En dan nu bijna oktober. Onze houtvoorraad is weer aangevuld door onze buurman die onze houtleverancier is. Dat wil zeggen, hij kwam het brengen en wij hebben ons in het zweet gewerkt om het hout in de hout hokken te stapelen! De walnoten gaan ook eindelijk van de bomen vallen. Nu het weer nog……!
