65 jaren op de teller

En dan opeens ben je 65. De jaren vliegen in rap tempo voorbij. Maar dankbaar ben ik dat ik deze leeftijd bereikt heb in goede gezondheid.

Natuurlijk is er het besef dat je steeds meer geschiedenis hebt en mooie momenten om op terug te kijken, en de toekomst steeds wat korter wordt, alhoewel het heel fijn is om plannen te blijven maken voor later!
Maar nu blik ik even terug op 65 geweldige jaren…..

Opgegroeid in de stad Dordrecht, heerlijke jeugd gehad, tot ik op mijn 14de moest meeverhuizen naar een dorp in NoordHolland…..wat een overgang. 10 km fietsen naar school! Maar gelukkig kreeg ik daar al snel vriendinnen en bracht ik al feestend en bier drinkend de jaren daar door tot mijn 18de. Toen ging ik voor een jaar naar de volkshogeschool in Noorwegen.

Een heerlijk jaar waarin ik Noors leerde spreken, heel veel nieuwe mensen leerde kennen, en veel levenservaring op deed. Natuurlijk waren er strenge regels op de school waar we met ruim 60 man/vrouw leefden. Maar op die leeftijd is het juist leuk om te doen wat niet mag! Eén geweldig jaar dus. Ik nam mijn Noorse vriend mee naar Nederland, begon aan de opleiding tot Z verpleegkundige en we hadden ons huisje boompje beestje, in de vorm van 3 katten. Na 7 jaar waren we uit elkaar gegroeid en gingen we ieder onze weg. De mijne leidde naar Noordwijk.

Op mijn 25ste kocht ik daar mijn eerste huis, waar ik met 2 vriendinnen ging samen wonen. Het waren heerlijke jaren met vele vrienden, veel uitgaan, ook regelmatig festival en concert bezoeken. Ik reed motor en regelmatig werden er weekenden op uit getrokken met motor vrienden en vriendinnen. Vele winters stond ik op de lange latten, vaak met vrienden, super gezellige weken waren dat. Natuurlijk werd er ook gewerkt op de van de Bergh stichting. Maar wispelturig als ik was, veranderde ik nogal eens van baan en had ik ook het reizen ontdekt. Werken voor uitzendbureaus, veel sparen en dan weer op reis.

Regelmatig voor een paar maanden en ook een een x voor een heel jaar eind jaren 90. Voor de tijd van het internet gebruik, en mobiele telefoons, dus je was echt weg van thuis, en haalde je post op bij postkantoren in steden in Verweggistan bij post restante. Ik zag overal de mooiste zonsondergangen, en soms zag ik ze ook opkomen, beklom prachtige vulkanen en stond onder watervallen. Ik lag op de mooiste stranden, voer door mangroves en snorkelde tussen gekleurde vissen en roggen. Ik heb reizen begeleid in Italie, deed vrijwilligerswerk in Zuid Afrika met straat kinderen en in Guatemala met zeeschildpadden. Ik liep trekkings door de Atlas en door nationale parken in Brazilië , Nepal, Nieuw Zeeland en het noorden van Thailand. Voer over de Amazone in een hangmat boot en gleed in Chili op een sleetje van de gletsjer af. Ik maakte paardrijtochten door de Pyreneeën en in onder andere Chili en Spanje. In Australië plukte ik sinaasappels en in Griekenland, en later ook in Portugal olijven.Jemig, ja mijn leven was niet saai. Ik reisde vaak alleen en soms met een vriendin of vriend.

Mijn werkend leven veranderde ook nogal eens. Zo werkte ik ook in de kinder en jeugd psychiatrie. Ik ging op de meldkamer werken bij 112, voor brandweer en ambulance. Eerst in Leiden daarna voor een detacheringsbureau bureau in Den Haag en Alkmaar. Ook werd ik ambulance chauffeur, maar na 30 jaar onregelmatige werktijden was ik het helemaal zat en werd planner in de thuiszorg….tot ik via een dating site Ton leerde kennen en na een klein jaar naar Frankrijk verhuisde waar we eerst in de grote Saviem bus woonden en reisden, later in ons huisje in de Lot, maar het reizen bleef lonken, dus een omgebouwde vrachtwagen werd ons volgende rollende huis, waar we mee van noord naar Zuid Europa reisden en uiteindelijk belandden in Portugal op onze paradijselijke plek. We werden olijfboeren en verkochten stekkies uit onze grote kas. Maar na 5,5 jaar verlieten we het warme Portugal weer om wederom in Frankrijk neer te strijken. En hier is het heerlijk. We doen wat we leuk vinden, genieten van het Franse leven…….Hier wil ik zeker oud worden…..op naar de 70!

En oh ja, we zullen minder reizen en meer op vakantie gaan. Onze nieuwe aanwinst is een schattige Eriba caravan, waar we nieuwe avonturen mee gaan beleven……wordt vervolgt…..Eerst een feestje vieren morgen!!