Van zomerdekbed naar elektrische deken

Oktober was een echte overgangsmaand. De eerste helft was het nog volop zomer, net als in heel noord Europa geloof ik. Maar na de 3de week doken de temperaturen van de 1 op de andere dag ruim 10 graden naar beneden. De eerste herfststorm was een feit, al viel dat bij ons reuze mee. Wel zaten we 13 uur zonder stroom en hadden we een avond bij kaarslicht. Langzaam maar zeker beginnen de bomen te verkleuren en verliezen ze langzaam hun blad. De ochtenden zijn nu vaak mistig, de zon doet dan flink haar best om er doorheen te schijnen, wat de ene dag beter lukt als de andere. Ook hebben we de eerste vorst aan de grond, en wordt er komende week nachtvorst voorspeld. Omdat de zomer zolang duurde is het opeens snel winters aan het worden. De teenslippers zijn ingeruild voor sokken en pantoffels, de zomerjurkjes voor een vest en spijkerbroek. Het is weer even wennen, maar ook genieten van de mooie natuur en de avonden voor de kachel.

In september hadden we de kachel in de keuken al geveegd, maar die in de woonkamer moest nog. Hiervoor ging Ton het dak weer op, elk jaar een enge ondeneming, kruipend door het dakluik, schuivend over de nok naar de schoorsteenpijp. In deze pijp hebben we vorig jaar een flexibele buis geplaatst, en durfde hem daarom niet van binnenuit te vegen, bang dat hij daardoor misschien naar beneden zou zakken. Maar gelukkig is het allemaal weer gelukt en kunnen we ook in de woonkamer er warmpjes bijzitten als we daar tv kijken.

De eerste week van oktober was Ton naar Nederland, waar hij tijd doorbracht met zijn familie, broer en zussen en kinderen en kleinkinderen. Ook bezocht hij een aantal vrienden. Het was een vermoeiende maar fijne week geweest.

In de tijd dat hij in Nederland was, heb ik me een slag in de rondte gewerkt. Ik wilde namelijk de bruine houten wand in de keuken wit verven, iets wat al heel lang op mijn verlanglijstje stond, en waar Ton na 2 jaar ook eindelijk mee instemde, en ook de witte keukenkast moest een kleur krijgen. Ik wilde Ton verrassen bij thuiskomst. Omdat hij een dag eerder thuis kwam, moest ik echt hard doorwerken. Maar we zijn beiden (Ton gelukkig ook), blij met het resultaat.

De laatste gîte gasten zijn inmiddels ook geweest, en het verhuur seizoen is weer ten einde. We hadden wederom een goede bezetting dit jaar. Maar het is altijd fijn als de laatste was van de gite aan de lijn hangt en het seizoen afgesloten is. Onlangs de hal bij de gite een beetje opgepimpt….. (nee, niet zelfgemaakt, maar gekregen van een vriendin)

Verder heb ik veel in de tuin gewerkt de afgelopen periode. De heggen knippen, nodig snoeiwerk verricht, en de moestuin winterklaar maken. De walnoten bomen waren ons goed gezind dit jaar, maar liefst 7 kratten met noten geraapt! En nu regelmatig een avondje noten kraken, want er gaan er elke morgen wat in de yoghurt, samen met vers fruit. En natuurlijk gaan we verschillende taart recepten uitproberen! Wat een rijkdom!!

En omdat het nu opeens al november is, gaan we ons beetje bij beetje voorbereiden op onze vakantie begin volgend jaar. Zo heeft Ton onze Duster alvast een nieuwe kleur gegeven. De caravan is ook nog aan de beurt. We gaan op zoek naar een zonnepaneel voor op de caravan en een powerbox, die we thuis ook kunnen gebruiken als de stroom weer eens langdurig uitvalt. De bedoeling is om in januari richting Spanje te gaan voor 6 a 8 weken. Eens kijken hoe dat bevalt met de caravan.

Ik heb besloten om dit jaar niet op kerstmarkten te gaan staan, ondanks de vele uitnodigingen hier voor. Het is veel werk en levert heel weinig op. Wel werk ik mee op de markt in Blot l’Eglise, waar we met de winkel een stand hebben, en zal ik daar een workshop engeltjes maken aanbieden.

En zo kabbelt het leven verder, maar in rap tempo. Ondanks de roerige tijden met veel demonstraties en helaas ook rellen, leven wij hier vredig in alle rust tussen de koeien. We genieten nog altijd volop van onze heerlijke plek!