Eind oktober

De herfst is hier nu echt begonnen, en het is ook al bijna winter. De komende weken grijs en grauw weer met eindelijk de langverwachte regens. Het buitenwerken staat nu op een wat lager pitje, maar er is genoeg ander werk te doen, zoals bijvoorbeeld deze blog schrijven. En zo kunnen we ook wat uitrusten voor de olijfpluk begint.

De boleten schieten als paddestoelen uit de grond

Een blog met een aantal filmpjes van de afgelopen weken.

Paco vond het leuk om de haan uit te dagen!
En toen kwam na 2 weken de “baas” weer thuis!

Ja, Ton kwam na 2 weken hard werken en vele km’s meer op de teller weer terug. Hij ging heen met een vrijwel leeg busje, maar op de terugweg was het niet meer mogelijk om in het busje te overnachten….

Tot aan de nok toe vol!!

Dus de volgende dag hard aan het werk gegaan om al die spullen een plek te geven. De schuur helemaal leeggehaald en veel spullen opgeslagen in de tunnel kas, waar het ook droog staat. De schuur weer omgetoverd tot gezellige slaap en zit ruimte voor vrijwilligers en gasten deze winter.

Olijfbomen

Zoals te zien in het bovenstaande filmpje zijn we drastisch aan het werk gegaan met de zieke bomen. Na veel navraag en het laten controleren van takken en bladeren, blijken de bomen een schimmel infectie te hebben. De zieke bomen dragen zo goed als geen olijven. De dode takken zijn eruit gehaald. We zullen al het gesnoeide hout gaan verbranden en niet versnipperen omdat we natuurlijk niet willen dat de ziekte zich verder verspreidt. Na de oogst gaan we de bomen behandelen. Het schimmel tast niet de olijven in de gezonde bomen aan!

En nu we het toch over de olijven hebben……er wacht ons nog een klus om uit te zoeken waar we de bestelde olie heen zullen brengen, met andere woorden, waar kun je je olie straks ophalen?? Nu hebben we vorig jaar van velen van jullie adressen en telefoon nummers gekregen, via de app, messenger, als antwoord op een blog en via de mail. Onmogelijk om het allemaal terug te vinden! Een verzoek dus aan iedereen (in Nederland) die olie en/of een pakket besteld heeft; Graag adres en telefoon nummer sturen naar het volgende mailadres; trucknomads@gmail.com Schrijf er ook nog even bij of je je aangemeld had als verdeelpunt. Dan hebben we hopelijk straks alle gegevens op een rijtje en laten we zo spoedig mogelijk weten waar een ieder zijn bestelling kan ophalen, als het goed is, in de week voor kerst, maar daarover volgt later bericht. Ook zullen we je per mail laten weten waar je het geld naar over kunt maken. Alvast allemaal bedankt voor de medewerking!!

Nu Ton weer terug is, kan hij niet wachten om aan de bouw van ons huisje te beginnen. Voorlopig is het nog niet zover, want eerst moeten er heel veel erge grote stenen weggerold worden om überhaupt met de fundering te kunnen beginnen.

Krachtpatser!!

Tot zover deze blog. We zien graag jullie adresgegevens tegemoet.

Oktober

Ik zit buiten in de schaduw, 8 oktober 32 graden. Even te warm om zwaar fysiek werk te doen. Elke keer denken we dat de laatste 30-ger (graden) wel geweest is, maar ze blijven komen, over 3 dagen weer 1. Maar na het weekend wordt het echt frisser, dan gaan we richting de 20 graden. De bomen beginnen ook hier langzaam hun blad te verliezen en wat geel te kleuren, dus de tekenen van de herfst zijn wel zichtbaar.

Ton is afgelopen zondag vertrokken naar Nederland waar hij samen met zijn zussen en broer het ouderlijk huis gaat leegruimen. Half november gaat het huis over naar de nieuwe eigenaars.

Voor die tijd natuurlijk de nodige voorbereidingen getroffen. Zo is de haan verhuisd naar een nieuw onderkomen, omdat ik nog steeds als de dood ben voor het beest, en het niet zag zitten om voor de kippen te zorgen zolang hij erbij rond zou lopen. Dus meneer heeft een nieuw tijdelijk huis gekregen. Prima oplossing.

Het nieuwe huis voor meneer de haan

Ook zijn we begonnen met het schoonmaken van de put, pfffff heel zwaar werk, wat je hooguit 1 a 2 uur kan doen op een dag. We hebben geprobeerd de put leeg te pompen, maar na 2 uurtjes stond het water niveau weer op hetzelfde peil als daarvoor. Dat is natuurlijk wel een goed teken, want hij zal echt niet droogvallen voor het einde van de zomer. We zullen dus een keer ’s nachts de put moeten leegpompen met de aggregaat, om dan ’s morgens met iets drogere voeten meer troep eruit te kunnen scheppen. Daar is het niet meer van gekomen voor Ton zijn vertrek.

Het tuinseizoen gaat hier het hele jaar door, iets wat voor ons nog wel wennen is. Maar ook wij hebben dus weer sla- en koolplantjes, bietjes en uien in de grond gezet op een goed bemest stuk in de ronde moestuin. De ijsbergsla en andijvie doen het goed, en kunnen we eerdaags oogsten. Ook oogsten we nog steeds tomaten, courgettes, paprika’s, spitskool en pepers.

Helaas ging onze aggregaat kapot. We gebruikten hem bij het zagen van ons droge hout wat we op een mooie stapel hebben gelegd. Gelukkig konden we er 1 van de buren lenen, zodat we de stapel met ons droge hout verder konden afmaken.

De aggregaat naar de bouwmarkt teruggebracht na een hele ochtend naar de aankoopbon gezocht te hebben, die we niet konden vinden…..helaas, geen garantie. Later die week vond ik toch de bon jehhh!! Dus weer naar de bouwmarkt. Werd eerst moeilijk over gedaan, het ding was al opgestuurd zonder de bon, kon niet meer veranderd worden. Ik was al in alle staten, tot 1 van de medewerkers iets opzocht in de computer, hij liet het me zien; een nepbon hadden ze erbij opgestuurd, zodat het toch onder de garantie valt. Fantastisch zoiets. En dat bij de Brico Marché, waar we alleen maar slechte verhalen over hebben gehoord als het om de service gaat. Nu maar wachten wanneer hij terug komt.

kapotte aggregaat

Afgelopen week naar een bijeenkomst geweest in de gemeente Castelo Branco. Het ging over de Portugese les waar we ons voor aangemeld hadden. Het was tot dan steeds onduidelijk geweest op welke dag de les zou zijn en waar. De bijeenkomst was wat chaotisch, maar we gaan beginnen met de lessen op 14 en 15 oktober. Het zijn dus 2 avonden in de week, ipv 1. Het is gratis, nee gekker nog we krijgen ruim 4 euro per les betaald! En ook de reiskosten worden vergoed! Helaas moet Ton de eerste 2 lessen missen omdat hij in Nederland is. Ook wachten we nog op bericht waar het zal plaatsvinden. Kijk er naar uit om eindelijk de taal te gaan leren, maakt het leven hier nog leuker!

De voorbereidingen voor de olijfoogst zijn inmiddels ook in volle gang.. Ongeveer de helft van de bomen zien er redelijk goed uit, maar zoals al eerder vermeld zal de oogst aanzienlijk minder zijn als vorig jaar. Gelukkig kunnen we bij een kennis, die hier een uurtje rijden vandaan woont, maar er deze winter niet is, ook olijven plukken, zodat we vermoedelijk wel iedereen zijn bestelde olijfolie kunnen leveren. Deze bomen zijn ook onbespoten, dus de kwaliteit blijft hetzelfde. Maar goed, nu dus dagelijks aan het werk in de boomgaard, zie het filmpje. De andere helft van de bomen, die weinig tot geen olijven dragen, zien er slecht uit. We hopen dat ze niet dood gaan, maar zijn nog aan het uitzoeken wat ermee aan de hand is.

De Magirus bleek na de regendag van 2 weken geleden, toch nog een beetje te lekken. Gelukkig niet meer in bed, en het lekte ook maar minimaal. Ton is dus nogmaals met de kitspuit het dak op geweest om wederom wat naden verder af te dichten. Voorlopig nog geen regen in het verschiet, dus we moeten nog even wachten om te zien of we er nu droog bij zullen zitten bij regenval.

Ja, en dan de bouwplannen. We hebben inderdaad een woonvergunning voor onze plek gekregen van 82m2. 30m2 staat er al, dus we kunne 52m2 bij bouwen. Zoveel was er ooit in het verleden gebouwd, en vroeger zat daar een woonvergunning op. De “finances”, die de vergunning afgaf zei dat we ermee naar de camara (gemeente/provinciehuis) in Castelo moesten gaan voor de bouwvergunning. Toen we daar kwamen, was toevallig (toeval bestaat niet!) de architect daar aanwezig, waar Ton al eerder was geweest en ons op weg had geholpen in het hele traject. Hij raadde ons af om naar de camara te gaan (we hadden ons nummertje voor de wachtrij al getrokken). Hij adviseerde om tekeningen te maken, die bij hem in te leveren. Hij zou ze dan aanpassen volgens de Portugese normen/wetten, en zorgen dat het officieel tekeningen zijn. Omdat het huis niet vanaf de weg zichtbaar is, kunnen we dan gewoon gaan bouwen. Als we het via de camara zouden doen zou ons dat onnodig veel geld en tijd kosten. De tekeningen zijn inmiddels ingeleverd, dus we kunnen beginnen zodra we de versie van de architect terug krijgen!! Mochten we controle krijgen dan hebben we de woonvergunning en de officiële tekeningen en zullen ze verder niet moeilijk doen. Geweldig toch!?!

De honden; gaat prima met ze. Boris is ook helemaal gewend aan zijn nieuwe hok, en is er heel blij mee. Paco en Lotte mogen er echt niet in komen!

Tot zover deze keer.

Herfst

21 september, het begin van de herfst en die wordt hier ingeluid met een heuse regendag! Die hebben we lang niet gehad, en het hoost werkelijk!! Een “bankhangdag” dag dus, waar niets mis mee is. Wat kan een mens blij zijn met veel regen. Maar niet zozeer de mens, als wel de natuur. Ik hoor de olijfbomen jubelen!! Ook voor de honden is het een “mandhangdag”, al doen ze dat in elkaars mand. Boris is nog niet gewend aan zijn nieuwe huis, hij ligt nog (deels) onder de vrachtwagen. Deze regendag is ook een heuse test voor het dak van de Magirus. we hebben namelijk het hele plafond eruit gehaald om de nodige lekkages op te sporen. Deze zijn gerepareerd….vandaag moet blijken of het echt waterdicht is!

Wat is er zoal gebeurt de afgelopen 2 weken? Om te beginnen mocht ik weer een jaar bijschrijven. Verwend met mooie cadeaus. Het was een fijne relaxte dag.

Klemens is voor een paar weken vertrokken om vakantie te vieren in de Algarve. We verwachten hem weer terug tegen de tijd dat de olijfoogst begint. Voor hij vertrok heeft hij nog een mooi hondenhok voor Boris gebouwd van pallet hout.

Boris inspecteert zijn nieuwe huis

Omdat de dagen beduidend korter worden, zijn wij weer naar boven verhuisd.(beter voor de energie voorziening-langer zon) We staan weer op onze oude plek bij het schuurtje en genieten weer van het mooie uitzicht. Het was wel een hele volksverhuizing. De hele wagen moest weer ingericht worden, keukenspullen uitgezocht en de keuken weer ingericht. Alles vastzetten en na 2 dagen hard werken, konden we eindelijk naar boven vertrekken. We staan weer op onze winterplek.

Afgelopen week was ook de geboorte van het eerste en enige kuikentje. De kip had 3 weken zitten broeden op 4 eieren, maar blijkbaar was er maar 1 bevrucht. Helaas vond Ton na 3 dagen het levenloze kuikentje in het hok, echt heel zielig, vooral voor de moederkip. Die was echt een paar dagen aan het rouwen en op zoek naar haar enige kuiken. Gelukkig liep ze na haar rouwdagen weer gezellig rond met de andere kippen.

Verder zijn we nog steeds druk aan het oogsten. Ton heeft de pinda”s geoogst. We bewaren ze om volgend jaar weer in de grond te zetten, zodat we dan wellicht een grotere opbrengst hebben. De laatste tomaten zijn geoogst en er zijn weer potten saus en jam gemaakt. Ook liggen er nog een groot aantal te drogen. Dagelijks oogsten we pepertjes in allerlei maten. Deze hangen we te drogen.

De afgelopen weken het eerste hout gezaagd. We hebben een nieuwe zaagtafel gekocht om al het dunnere hout snel in stukken te kunnen zagen. Wat een genot, zo’n nieuw apparaat! En natuurlijk ligt het dal nog vol stapels hout die verwerkt moeten worden. We zullen er in elk geval warmpjes bijzitten de komende winter. Van het gezaagde hout gaan we een heuse toren bouwen, waar het verder kan drogen. Een Zwitsers concept.

Ook hebben we weer bezoek gehad. Dit keer van Huib en Monique. Voor het eerst op vakantie in hun mooie oude camper. Huib is een collega van een bekende van mij. Erge fijne mensen. Omdat ze maar 1 maand vakantie hebben, zijn ze na 2 nachten weer verder getrokken richting het zuiden. We wensen ze nog fijne weken toe!

En dan het laatste nieuws…. we zijn druk bezig om een woonvergunning te krijgen op ons stuk land. We gaan van hot naar her; gemeentehuis, architect, provinciehuis, belastingkantoor, provinciehuis, gemeentehuis……papiertje hier, formuliertje daar, maar, we hebben hem waarschijnlijk wel binnen!! Maandag weten we meer. Als we inderdaad een woonvergunning hebben, betekend het dat we de ruïne naast het schuurtje om kunnen toveren tot woonhuis…..maar dat is een volgend traject!!

Tot de volgende keer!

September

En voor je het weet is de eerste week van september alweer voorbij! Na de mail van Ton over de olijven, nu weer wat wel en wee nieuwtjes.

Sinds een aantal weken woont Klemens in de caravan. Hij is 1 van de Duitse vrienden van Michel en Mirande, die hier waren toen wij er in juli even tussenuit gingen naar de kust. Een week nadat hij was vertrokken, kregen we de vraag van hem of hij terug mocht komen om hier voor kost en inwoning te werken. Dat doet hij dus al een paar weken, en hij blijft tot het eind van het jaar. Hij zal op Boris en de kippen passen als wij in december naar Nederland komen met de olijfolie en pakketten. Een prima hulp en fijn gezelschap. Ook zijn hond Maya heeft het naar haar zin en speelt veel met Boris en Paco. Lotte heeft het er maar druk mee om alles in de gaten te houden. Ze is nogal jaloers aangelegd, en stelt het niet altijd op prijs als Maya met 1 van “haar” jongens speelt!

Klemens bij de caravan

We hebben ook bezoek gehad van Herman en Ans. Een stel uit Brabant die ons al een tijdje volgden op social media. Reizend in hun camper door Portugal wilden ze hier graag wat dagen verblijven, wat erg gezellig was. Het was die dagen erg heet, dus enkele middagen aan het meer doorgebracht.

Ook is de tipi 2x verhuurd geweest. Een Spaans stel kwam 3 dagen. Ze vertrokken echter na 1 dag omdat ze auto pech kregen. Hun wagen werd terug naar Spanje gebracht en zij volgden met de taxi. We hebben ze de 2 nachten die ze daardoor misliepen maar terug betaald. Het was al sneu genoeg voor ze. Ook zijn Timo, Natascha en Tiago een weekje komen logeren in de tipi. Zij zijn de eigenaren van de camping in noord Portugal waar we vorig jaar 2 weken hebben gewerkt. Erg leuk en fijn om ze hier te mogen ontvangen. De tipi verdwijnt nu weer van Airbnb, want het schijnt dat je er toch allerlei vergunningen voor moet hebben om iets te mogen verhuren. Het feit dat we geen stromend water hebben, is al reden genoeg om die vergunning niet te krijgen. Dus we verhuren nu ook maar via mond op mond reclame volgend jaar. Eind deze maand gaan we hem sowieso afbreken omdat hij niet echt waterdicht is. Dus weet je nog mensen, of wil je zelf graag volgend jaar wat tijd door brengen in een off-grid tipi in een prachtig groen dal, dicht bij een heerlijk meer…..laat het ons weten!!

Augustus en september zijn de oogst maanden. Van de vele tomaten zijn heel wat potten tomatensaus gemaakt, tomatenjam (ja echt waar, een Portugese lekkernij!) en tomaten gedroogd. Ook van de vele courgettes is oa jam gemaakt. Verder bramen jam, inca bessen jam, appel/bramen jam, vijgenjam en appelmoes. De druiven hangen nog in de bomen….ja onze klim druiven. Echt heel veel trossen, dus daar gaan we ook nog lekkere sap van maken. Van de druivenranken die ik in januari allemaal heb gesnoeid, is niet veel terecht gekomen. Deze wilde druiven zullen volgend jaar toch ge-ent moeten worden, in de hoop dat ze dan wel wat gaan geven. Paprika’s en pepers kunnen nu ook geoogst worden, en verder spitskool en koolrabi. Doordat de grond zo arm is hebben we bij de schapenboer 3 busladingen vol mest gekocht. we hopen oa hiermee de grond te verrijken, zodat volgend jaar alles wat beter gaat groeien. De watermeloenen en andere meloenen bleven erg klein, maar waren heerlijk van smaak.

zon gedroogde tomaten

Inmiddels hebben we al over de 100 potten jam. Over 2 weken willen we op de markt gaan staan om te zien of we wat kunnen verkopen. Ja, ja dus heel veel uren in de keuken doorgebracht de afgelopen weken. Heerlijk om te doen, al was het soms wel heet boven de kokende pannen.

Hmmmm watermeloen uit eigen tuin!

Nu het september is blijven de temperaturen onder de 35 graden. Met name in de ochtend en avond is te merken dat de zomer op zijn einde loopt. Raar om te zeggen, maar we vinden het heerlijk dat de ergste hitte voorbij is! Eind deze maand, of in elk geval voor de regen begint (als die al gaat komen!!), verhuizen we weer naar het boven terrein. We zullen volgende maand ons verder voor gaan bereiden op de olijfoogst. Zoals Ton in de laatste blog al vermeldde zal de oogst van de olijven aanzienlijk minder zijn. Door de droge winter zitten er bij ongeveer de helft van de bomen weinig tot niets aan. We hopen dus op de helft van de opbrengt ten opzichte van vorig jaar. De kans is ook groot dat we wel wat mensen moeten teleurstellen die olie hebben besteld……maar wie weet vinden we nog een oplossing. Pakketten bestellen kan overigens nog wel. Op een later tijdstip zullen we beslissen waar de afhaalpunten komen. Dank een ieder die zich daarvoor aangemeld heeft, echt tof!! Ook verdere info over betalen ed volgt later.

Met de honden en kippen gaat het goed. We verwachten eerdaags kuikens, want er zit al 1 kip een paar weken te broeden. De haan is ook eindelijk getemd, nadat hij ook Ton vele malen had aangevallen, blijft hij nu uit zijn buurt. Voor mij nog geen reden om de ren weer in te gaan hoor! Ik blijf het een eng beest vinden. De castratie van Paco heeft geholpen. Hij gaat nog wel eens op pad, maar is tot nu toe altijd weer teruggekomen. ’s avonds leggen we hem vast, omdat we niet willen dat hij er in het donker vandoor gaat. Boris is ook honkvast geworden. Weinig loopse teven op het moment. Hij is een echte knuffelhond en iedereen is weg van hem. Onze andere (ongewenste) huisdieren zijn verdwenen….de muizen. We hebben er 3 gevangen en verhuisd naar een bos een stuk verderop.

Boris op zijn bed
Boris en Maya

Het ouderlijk huis van Ton is verkocht. Ton zal daarom volgende maand weer naar Nederland gaan om te helpen met het leeghalen van het huis. Ik blijf hier met de honden en Klemens om de nodige klussen te doen.

Tot zover deze blog. Tot de volgende keer!

Nieuws & Updates olijfolie 2019 en……gelimiteerde oplage “daar word ik nou blij van”- pakketten (lezen!)

Nog ruim een maandje of twee en de olijfpluk 2019 begint weer. We zijn al wekenlang druk bezig met de voorbereidingen. De hele boomgaard is inmiddels gemaaid. Let wel, pakweg 30.000 m2 met 2 bosmaaiers, waarvan het grootste deel gedaan is door bosmaaierkoningin en heldin Annemieke. De traditionele manier van het Portugese olijfgaard-onderhoud is frezen, frezen en nog eens frezen. De grond kaal, droog en dood. Dan in september de gifspuit erover tegen de olijfvlieg en het ziet er allemaal weer picobello uit voor het oog…. Wij doen dat iets anders. Uiteraard volledig zonder gif, maar ook ploegen en frezen we de velden niet. In het voorjaar is de onderbegroeiing één grote wilde bloemenpracht. Zo mooi om te zien, een weelde voor alle insecten en de grond blijft bedekt en houdt zo het vocht van de voorjaarsregens zo lang mogelijk vast. (hoewel de voorjaarsregens dit jaar zo goed als uitbleven, zo meer daarover).

In Juli en Augustus, als de bloemenbloei voorbij is, (tenminste boven op het terrein waar de olijfgaard is, daar is het veel droger en warmer dan beneden in de groene vallei waar de bloei van andere soorten nog 2 maanden doorgaat) maaien we dus de velden. Het maaisel laten we liggen en dat dient dan weer als mulchbedekking voor de grond en op termijn voeding en structuurverbetering voor diezelfde grond. Binnenkort, tweede helft september, beginnen we dan met de snoei van de onderste uitlopers aan de stam, die jaarlijks terugkeren. Mooi werk vind ik dat, maar een flinke klus bij 150 bomen. In November dan de pluk, alles handwerk, met uiteindelijk heerlijke extra virgin biologische olijfolie als beloning.

Hadden we vorig jaar een overweldigende oogst dankzij een nat voorjaar, dit jaar liggen de kaarten helaas geheel anders. Het is droog, extreem droog, de putten bijna leeg. De afgelopen winter en voorjaar heeft het nauwelijks geregend, de zomer helemaal niet (tot afgelopen nacht, een knetterende onweersbui met lekker hoosweer ons verraste, cadeautje!. Uiteindelijk blijkt de toplaag van pakweg 4 cm van de grond wat nat, daaronder stofdroog, maar toch blij mee). De bloei van de olijfbomen was dit jaar uitbundig , maar door gebrek aan water zijn veel prille olijfjes verdroogd van de bomen gevallen. Minder opbrengst zal het gevolg zijn. Maar goed, we boeren niet alleen voor kwantiteit, maar vooral voor kwaliteit. En dat zit wel snor dit jaar.

Wel zullen we de prijs wat moeten aanpassen. Niet alleen door de droogte. Na enig rekenwerk over de verkoop van vorig jaar bleek dat het vooral een “heitje voor een karweitje” resultaat was. Gaf niks, we hebben er veel lol aan beleefd en de olie was geweldig. Dit jaar dus iets duurder, dat offer doen we dan maar (hoop jullie ook 😉 ). Ondanks eerdere berichten (alleen 3- en 5 liter levering) zullen we toch ook weer in kleinere hoeveelheden leveren, te weten; 250ml voor 5 euro, 500ml voor 8 euro, 1 liter voor 15 euro, 3 liter voor 42 euro en 5 liter voor 65 euro. 250 ml, 500 ml en 1 l worden geleverd in glazen flessen met olijfolieschenkdop. 3 liter in kunststof donkere fles, 5 liter in de bekende jerrycan. Uiteraard alles gelabeled met ons mooie Quinta Arrancada etiket. Verzoekje van onze kant; liever geen bestellingen van bv 5 liter in 250 ml flesjes (da’s 20 flesjes…). Is voor ons erg duur en veel werk. Als je graag veel flesjes cadeau wilt doen, laat het bijtijds weten, dan leveren we extra sticker etiketten a 0,25 cent en kun je evt zelf wat bottelen.

Belangrijk!: Voor diegenen die al een voorbestelling gedaan hebben (zijn er best veel); mocht je na de prijsverhoging of verandering van leveringsmogelijkheden in flessen je bestelling willen herzien of veranderen, no problem, laat het even weten. Over de kleinere oogst; net als vorig jaar geldt; zolang de voorraad strekt, wie het eerst komt het eerst maalt.

En dan, last but not least…… De gelimiteerde oplage van 40 stuks “daar word ik nou heel blij van” – pakketten! Naast de productie van olijfolie zijn we op vele andere fronten actief op ons mooie stukje land. Ondanks dat we hier pas een jaar zijn kunnen we al diverse andere producten leveren. Dat resulteert in deze beperkte oplage van deze goedgevulde unieke pakketten. Leuk voor jezelf of als Kerstcadeau voor vriend(in), familie of geliefde. Bij deze een kleine pre-view van de inhoud. Er zal vast nog wel een verrassing bijkomen.

-1fles extra virgin olijfolie 500ml, 1 fles piri-piri olijfolie met kruiden 250 ml (some like it hot), flesje vlierbloesemsiroop (goddelijk al zeg ik het zelf, heerlijk met prikwater, schijfje citroen en ijsblokjes), diverse potjes jam, flesje Sint Janskruid olie, snijplank(je) van eigen olijfhout met een originele “faca de cozinha” , vlijmscherp simpel typisch Portugees keukenmesje , inox met houten heft, linnen geurzakje met kuiflavendel, zakje “Arrancada” wilde bloemenzaad mengsel (wat bij ons in de olijfgaard groeit, pakweg 30 soorten). Bij het pakket uitgebreide info over de producten, hoe ze gemaakt zijn en hoe te gebruiken. (de wilde kuiflavendel bv is best bijzonder, uiteraard van de lavendelfamilie maar ruikt frisser, mix van lavendel en naaldhout).

Alle producten van eigen land, behalve het Portugese mesje natuurlijk. De prijs voor een pakket is 45 euro. Er zijn er slechts 40 dus ook hier ; wie het eerst komt…

Over het leveren van de olie en de pakketten in Nederland; brachten we vorig jaar nog alles bij iedereen persoonlijk langs, dat gaat dit jaar niet meer lukken. Het bleek toch iets teveel van het goede, die 40 adressen verdeeld over heel Nederland. Uiteraard rijden we in December weer naar Nederland . We denken erover een paar “afhaalpunten” verspreid over het land te maken, zodat iedereen zijn/haar bestelling in de regio ergens kan afhalen. Opsturen zou ook een optie zijn (nl posttarief). Andere ideeën voor de distributie zijn welkom hoor.

Hoe te bestellen? (kwamen nogal wat vragen over). Bestellen kan gewoon direct hieronder in de comments. Mocht je Facebook hebben kan je ook aldaar reageren op onze geplaatste blog. Evt via pb in messenger kan ook. En uiteraard gewoon via de mail. Stuur dan even een mailtje aan: amalut11@gmail.com of trucknomads@gmail.com

Lekker lange saaie blog weer, beetje zakelijk, maar ter voorbereiding voor ons toch wel belangrijk.

Heb het goed, love you

Ton

1 jaar Arrancada

Ik zie dat het bijna een maand geleden is dat ik een blog heb geschreven. De tijd gaat ook zo razend snel voorbij. Inmiddels wonen we ook al weer 1 jaar op onze quinta! We kunnen nu gaan vergelijken met vorig jaar. Terugkijkend hebben we best veel gerealiseerd in een jaar tijd. Na alle investeringen wordt het nu tijd om langzaam maar zeker te gaan oogsten.

Om nu maar eens met het hondennieuws te beginnen; we hebben weer 3x de dierenarts bezocht. Eerst voor de castratie van Paco, die daarna 10 dagen met een toeter om zijn hoofd moest lopen. Hij leek er gelukkig weinig last van te hebben. Het weglopen was echter niet meteen voorbij. Glipte er toch weer tussenuit, met toeter op zijn kop. Kon hierdoor zijn doel niet bereiken,(de buurmeisjes) want hij kon niet door een hek heen. Ton vond hem daar blaffend. Na een week werden de hechtingen verwijderd, en alles zag er goed uit. Ook met Boris de arts bezocht. Hij had een kruip grasspriet in zijn neus gekregen. Deze is onder narcose verwijderd.

De afgelopen maand hebben we weer bezoek gehad. Facebook vrienden Jos en Agnes kwamen langs met hun 2 galgo’s. Onderweg naar Sevilla waar een grote opvang is voor deze honden en waar Agnes zich met hart en ziel voor inzet. Ontzettend fijn om ze hier te kunnen ontvangen. Hele fijne mensen.

Een dag eerder waren Mirande en Michel gearriveerd met hun 2 kleine oude hondjes, reizend in hun 40 jaar oude peugeot camper. Buren van een vriendin van ons, die ze met ons in contact had gebracht. Samen met Jos, Agnes, Mirande en Michel een hele gezellige avond gehad. Mirande en Michel bleven langer en boden ons aan op Boris en de kippen te passen zodat wij er even tussenuit konden naar de kust in ons busje wat bijna klaar was. Geweldig!!

Wij zijn dus 6 dagen op pad geweest. Het busje was klaar, geïsoleerd, bed erin, zonnepaneel op het dak, oude accu uit de ford bus erin (voor de stroomvoorziening), keukenkastje van pallet hout gemaakt, paar kleedjes op de vloer en gaan in ons knusse mini huisje, prima geschikt om af en toe mee op pad te gaan!!

En we troffen het. Net toen de temperaturen hier tegen de 40 graden aanliepen, zaten wij aan de kust bij temperaturen die maar net de 20 graden haalden…..brrrr, best fris. Mist van zee, geen zon en een fris windje! Gelukkig was het de volgende dag opgeklaard en scheen de zon. Een prachtige camperplek gevonden aan een baai.We hebben 1 dag lekker helemaal niets gedaan en de volgende dag het stadje Obidos bezocht en even de toerist uitgehangen. Een prachtige plaats, en zeer fotogeniek!!

De volgende dag zaten we weer in de mist, besloten toen dus weer landinwaarts te trekken. We hadden een leuke plek op park4night gevonden. Deze bleek echter onvindbaar in eerste instantie, we werden echt de bush ingestuurd door de navigatie. Na veel speurwerk de plek toch gevonden, maar deze viel zo tegen dat we weer verder gegaan zijn. We belandden toen op een camping waar we 6 jaar geleden ook gestaan hadden met onze toering car bus. De camping was toen net overgenomen door een jonge dame. We mochten er toen gratis staan, omdat hij ook nog niet officieel open was. We beloofden terug gekomen om te zien hoe het zou worden….beloften gehouden en bij toeval kwamen we er weer terecht. Een mooie eco camping met groot zwembad. Leuk om hier weer even terug te zijn. http://www.trilhosdosol.com

Omdat het landinwaarts toch weer een stuk warmer was, besloten om nog een dagje naar een rivierstrand te gaan, dit keer aan de Taag. We hebben hier ook op de parkeerplaats overnacht, alvorens de volgende dag weer huiswaarts te rijden.

Inmiddels was het kampement van Mirande en Michel uitgebreid met 3 Duitse vrienden die ze eerder deze reis ontmoet hadden, en waar ze al veel mee opgetrokken waren. Een gezellig welkom.

De dagen die volgden waren minder heet, dus prima om weer hard aan het werk te gaan; maaien, maaien, maaien. Ook onze gasten werkten hard mee, zodat er weer heel wat plekken opgeschoond zijn.

De afgelopen week hebben er weer 2 grote branden gewoed in de omgeving. Kennissen hebben hun boerderij in vlammen op zien gaan, alleen het woonhuis is gespaard gebleven, maar deze is nog niet bewoonbaar. De komende tijd zullen we daar helpen de boel op te schonen. Geweldig hoeveel steun ze krijgen uit de omgeving, allerlei acties zijn gestart om ze een doorstart te geven.

Inmiddels oogsten we volop tomaten, nog steeds courgettes, sla, aubergines, sperciebonen, sojabonen, spitskool en kikkererwten. Het begint erop te lijken. Ook zijn nu alle kippen aan de leg, zodat we 7 eieren per dag hebben! We moeten dus flink dooreten!

Op park4night staan we nog niet, we zijn het er nog niet helemaal over eens in welke vorm we het gaan gieten. Ook hebben we plannen om de tipi te verhuren aan toeristen via airbnb, om zo wat inkomsten te genereren…..wordt allemaal vervolgt! Wij slapen zelf toch niet in de tipi, omdat we een fantastische tent hebben gekregen (nogmaals dank Susan!!). Deze hebben we naast de Magirus gezet, zodat we niet het halve land over hoeven te lopen om naar bed te gaan!

Tot de volgende!

Hittegolf

Heel Europa gaat gebukt onder een heuse hittegolf. Wij zitten aan de rand hiervan en pikken een beetje hitte mee; 35 graden, niet geheel uitzonderlijk voor deze tijd van het jaar. Het betekend voor ons in de ochtend wat werken en ’s middags vooral op de plaats rust.

Het werk bestaat momenteel vooral uit maaien. Maaien tussen de olijfbomen en de wijnranken, wat stukken maaien beneden op het veld. We hebben een 2de bosmaaier gekocht, zodat we samen aan het werk kunnen, dit omdat er echt heel veel gemaaid moet worden. Natuurlijk is er het nodige onderhoudt aan de moestuinen, het onkruid wieden en om de dag alles water geven.

De bosmaaiers

We hebben een een periode zonder vrijwilligers ingelast, dit omdat de meeste grote projecten achter ons liggen, en het nu dus vooral onderhoud is wat er gedaan moet worden. Zeker na mijn afwezigheid van een week (fijn bezoek aan familie in Nederland), is wel gebleken dat je in je eentje niet echt alles bij kunt houden. Nu dus alles in rustig tempo ivm de temperaturen.

avondrood

In ons elzenbos achter de Magirus hebben we een paadje gemaakt en een plek om heerlijk koel te kunnen zitten onder de bomen. Scheelt echt een paar graden met ons zitje voor de vrachtwagen. Natuurlijk is er ook het meer waarin we kunnen afkoelen en een koude douche doet het ook weer goed. En wat is het heerlijk dat we nu buiten eten kunnen koken en niet in de Magirus, waar het eind van de middag al gauw 40 graden is.

We slapen nog wel in de Magirus, en niet in de tipi. Dit komt ook omdat Paco nog steeds de neiging heeft om weg te lopen naar zijn vriendinnen bij de buren. We willen hem ’s nachts niet vast leggen, dus slapen we nog in onze warme truck. Ivm zijn wegloop gedrag hebben we besloten hem te laten castreren, wat as maandag gaat gebeuren. Hopelijk heeft dit het juiste effect. Boris is na een weekje nachtelijk stappen, weer de hele dag en nacht bij ons in de buurt. Het gaat goed met hem. Nu het zo warm is ligt hij de hele dag onder de Magirus en komt er rond etenstijd onderuit. Lotte wil ondanks de warmte, de hele dag met haar balletje spelen, weer of geen weer, het maakt haar niet uit!!

Ton voert de bijen suikerwater

We zijn de boel aan het voorbereiden om campers te kunnen ontvangen. We zullen ons binnenkort op de app; park4night zetten, als overnachtingsplek bij de boer voor een klein aantal campers. We hopen dan ook wat van onze eieren en groenten te kunnen verkopen aan eventuele bezoekers.

druiven

We eten nu dagelijks sla uit de tuin en ook courgettes kunnen al geoogst worden. De aardappels zijn gerooid, de eerste broccoli is geplukt en binnenkort verwachten we de eerste tomaten. Alles groeit redelijk goed, alhoewel we wel merken dat de grond erg arm is. Ook zijn we de strijd aangegaan met de woelmuizen. Deze hebben al menig plant dood gebeten. We hopen ze te vangen in diervriendelijke vallen en ze elders weg te zetten op plaatsen waar ze geen schade aan gewassen kunnen aanbrengen.

Bij de schapen boer, die een stukje verderop zijn bedrijf heeft, heb ik 5 schapenvachten gekocht voor een prikkie. Toen het de volgende dag regende (vermoedelijk voorlopig de laatste regendag), heb ik heerlijk zitten spinnen. Nu moet ik er niet aan denken om dat met 30+ graden te doen, beetje warm met een dot vette wol op schoot!

Ton is begonnen met het busje om te toveren tot mini campertje, zodat we bij een echte hittegolf in een paar uur tijd naar de kust kunnen rijden om daar af te koelen. Fijn om met het busje af en toe er even tussen uit te kunnen gaan. Er is immers nog genoeg te ontdekken in de omgeving!

Beetje saaie blog, maar meer kan ik er niet van maken….het is zomer, en dan draait alles nu eenmaal op halve kracht.

Vele handen…..

Ja, die maken licht werk, alhoewel al het werk lang niet altijd even licht was!! Tjonge wat is er weer veel gebeurd de afgelopen weken met behulp van onze vrijwilligers! Vorige week zijn Maarten, Lea en Puck vertrokken naar hun eigen stuk land, en vanmiddag zijn Valentin en Marie met hun hond Balou vertrokken. Na een week of 8 zijn we nu dus weer even saampjes op ons landgoed en kunnen we genieten van al de vorderingen.

In de vallei is de buitenkeuken nu helemaal af. En tjonge wat ben ik blij met het resultaat. En wat is het een genot om te koken in zo’n heerlijke ruimte. De pergola, gemaakt van gekapte dennenbomen, zorgt er voor dat er nu genoeg schaduw is de hele dag door.

De moestuinen zijn helemaal vol geplant, en de eerste sla en courgettes komen er eerdaags vanaf! Naast de grote moestuin en de ronde moestuin hebben we toch ook weer ons allereerste moestuintje in gebruik genomen wat meer in de schaduw ligt.

Boven de kas lag nog een terras wat vorig jaar compleet overwoekerd was met bramen en varens. Een deel was weggeknipt, maar nu met zijn allen de rest gesnoeid. Een prachtig terras is het resultaat! Dat was echt een mega klus.

Ik had het al over de omgezaagde dennenbomen. Deze stonden langs onze toegangsweg. Mocht er ooit brand uitbreken, waren die bomen best link, dus degene die te dicht langs de weg stonden zijn gekapt. Ze zijn ontdaan van de bast, en een deel dient dus als pergola palen bij de keuken.

De bloemen zijn nu zo goed als uitgebloeid, en we zijn dus begonnen met maaien. Rond de jonge aanplant in de vallei zijn de hoge grassprieten verdwenen. Boven is ook een begin gemaakt met het maaien rond de olijfbomen. Het versnipperde dennenhout wordt rond de bomen gestrooid.

Voordat de bloemen allemaal uitgebloeid waren, hebben we nog lavendel geplukt en gedroogd en ook Sintjanskruid op olie gezet.

Overmorgen vertrek ik voor een weekje naar Nederland om mijn ouders te bezoeken. Ton heeft dan het rijk helemaal alleen. Best veel werk om voor alle beesten te zorgen en de tuinen water te geven. Hij hoeft zich in elk geval niet te vervelen!

En dan nog wat honden nieuws; Paco heeft nieuwe vriendjes…. niet dat we er erg blij mee zijn. Ze wonen bij Quinta Alma Cheia, een B&B aan de andere kant van de rivier. Vorige week was Paco weer op stap gegaan met Boris. Na 1,5 uur werd ik gebeld door de Quinta dat Paco daar was. Ik ernaar toe om hem op te halen. (hij heeft een naamplaatje met telefoonnummer aan zijn halsband) Ligt meneer daar doodleuk tussen de 3 honden van de Quinta. Zo’n beetje formaat Paco. Hij voelde zich er helemaal thuis, kwam me niet eens begroeten. Hij rende er nog net niet vandoor toen ik hem op wilde pakken, maar zette het wel op een piepen! Nu de rivier weer droog staat, is het voor hem makkelijk om er heen te lopen. Dit heeft hij dus ook al 3x gedaan. We leggen hem nu steeds vast, vooral ’s morgens.

Boris heeft last van ontstoken ogen. Ook een gevolg van de leishmaniose. Afgelopen week 2x met hem bij de dierenarts geweest. Hij moet om de 8 uur gedruppeld worden, wat om den drommel niet meevalt…..laat naar bed of vroeg op! En dan ligt hij’s avonds vaak onder de vrachtwagen op het moment dat hij gedruppeld moet worden. Telefoon in mijn mond, met schijnwerper, al tijgerend onder de vrachtwagen proberen druppels in zijn ogen te krijgen….elke avond weer een uitdaging! Paco likt ook dagelijks vele malen zijn ogen schoon.

ze kijken hun ogen uit!!

Met de kippen gaat het goed. We krijgen nu 4 eieren per dag! De haan is goed voor zijn kippen, maar man, wat heb ik een hekel aan het beest. Hij heeft me al vele keren aangevallen. Neem altijd een stok mee, als ik naar de kippen ga. Gisteren was ik die dus vergeten en natuurlijk kwam hij weer op me af. De kippen verzorging ligt nu volledig in de handen van Ton, ik ga de ren niet meer in!! De haan solliciteert naar de braadpan, als het aan mij, als vegetariër, ligt!

Afgelopen week hebben we zowaar een regenbuitje gehad. Maar het is ontzettend droog allemaal. Het geluid van de zomer, naast de krekels, zijn de blusvliegtuigen, die regelmatig af en aan vliegen. Helaas heeft de natuur alweer een paar maal in brand gestaan.

Rest mij nogmaals onze vrijwilligers te bedanken voor hun harde werken!! Echt TOP!! Zonder jullie zag het er nu heel anders uit.

Alweer half mei

Tjonge wat gaat de tijd toch snel de dagen rijgen zich aaneen tot weken en voor je het weet is er weer een maand voorbij. Afgelopen week een aantal zomerse dagen gehad met temperaturen boven de 30 graden, je echt “korte broeken weer”. Maar het voorjaar is het voorjaar niet als deze warmte opgevolgd wordt door wat frissere dagen van rond de 18 graden. En als een echte Portugees loop ik dan ook met sokken aan in mijn schoenen en een dikke trui aan, want dan is 19 graden opeens koud!! Niet getreurd er komen weer normale temperaturen aan van rond de 25 graden. Regen is er voorlopig niet voorspelt. Zover het weer!

De “winter” moestuin

Er zijn weer een aantal vrijwilligers geweest, aanwezig en in aantocht. Fijn om extra handen te hebben. Zo waren hier 2 Zwitserse jonge dames, die flink in de tuin hebben geholpen. Ze zijn een weekje geweest. Genoten van de rust, het zwemmen in de rivier en het lekkere eten. Leuk om zulke enthousiaste hulp te hebben. Ook arriveerden Lea en Maarten met hun baby Puck (net 1 jaar geworden). Een allerliefste vrolijke meid. Lea en Maarten hebben afgelopen week een stuk land hier in de buurt gekocht. Spannende tijden voor ze. Dus hun avontuur in Portugal gaat ook echt beginnen. Maar voorlopig zijn ze nog hier aan het helpen. De ronde moestuin, rond de put is zo goed als omgespit…..en dat was een helse klus, want naast veel kweek zat het ook vol met wortels van de varens. Maarten is er uren bezig geweest, maar ook ik met behulp van de meiden (zie foto) Eind deze week komt er een jong Frans stel met pup om ons ook te helpen.

De dames aan het werk
Maarten…bijna klaar!!
Puck en Paco; vriendjes.

Op een hete middag hebben we met zijn allen de rivier schoongemaakt. Zoé, Maarten en ik door het water wadend en de anderen aan de kant om alle takken en boomstammen aan te pakken. Een heerlijke klus in de hitte! De vrijwilligers nemen regelmatig een duik in de rivier en zelfs Ton heeft er al regelmatig verkoeling gezocht. Zelf ben ik op hete dagen met Lotte door de rivier gaan lopen. Lotte ligt namelijk veel binnen, ze is bang voor de knallen die de boeren in hun kersen plantage regelmatig afvuren om de vogels te verdrijven. Dit geknal zal de komende weken nog wel aanblijven. In de Magirus wordt het op warme dagen al snel 35+ graden, wat echt heel heet is voor een hond. Heb al rustgevende druppeltjes (Bach remedie) voor haar gekocht en ook van de dierenarts een rustgevend middel gekregen, wat we overigens nog niet hebben gebruikt, omdat het de laatste dagen beter gaat. Ze durft weer meer naar buiten.

De 2de hands frees die we een paar maanden geleden hebben aangeschaft, gaf er de brui aan. Terug gebracht naar de zaak waar hij vandaan kwam, nadat Ton eerst zelf gekeken had of hij het kon repareren. Er moesten nieuwe onderdelen besteld worden en na ruim 2 weken was hij eindelijk klaar. Ton wilde gaan afrekenen, maar nee….service van de zaak, hij mocht zo mee, met een ferme handdruk toe! Geweldig!! De tuin is bewerkt en nu behoorlijk vol aan het raken. en net toen zo’n beetje alles geplant was, kregen we een groot pakket uit Sicilië, van vriend Alessandro vol met zaden en bananenboompjes!! Wauw, geweldig. Bijzondere zaden. Dus Ton kon de kas weer in om alles voor te zaaien. Dagelijks geven we nu alles water. Zolang de rivier stroomt, pompen we water uit de rivier. Het water reservoir zit inmiddels ook vol, en natuurlijk hebben we ook de putten nog met volop water. de grote vijver boven op het terrein staat nog altijd droog. Maarten is op zoek gegaan naar de bron. Hij heeft een toevoerbuis gevonden, maar na veel graven verder niet het begin van de bron kunnen ontdekken. Daar ligt nog een uitdaging!

Met de kippen gaat het goed. De haan is geaccepteerd en ze genieten van hun grote ruimte. We krijgen nu meestal 3 eieren per dag. Met de honden gaat het goed. Behalve dan dat Lotte nogal bang is. Boris is weer meer thuis, ook de nachten slaapt hij weer veelal onder de truck. Dagelijks gaat hij nog wel een blokje om samen met Paco. Afgelopen week is er weer bloed getest, om te zien hoe het met de leishmania is gesteld. Van de 4 geteste punten scoorde hij in maart 3 punten positief, nu nog op 2 punten, hetgeen een vooruitgang is. Wel waren de waarden van nieren en lever wat verslechterd. Hij blijft dagelijks zijn medicijnen krijgen. En dan hebben we er nieuwe bewoners bijgekregen! In de bijenkast heeft een volk zijn intrek genomen!! Heel gaaf. We hopen dat er binnenkort ergens een imker workshop of iets dergelijks wordt gegeven, zodat we er meer over kunnen leren. Maar we zijn in onze nopjes met ons bijen volk.

En dan is er het project”buitenkeuken”. Hopelijk kan hij de komende week in gebruik worden genomen. Het fornuis staat inmiddels en ook een deel van een keukenblok. We hebben 2 stukken granieten aanrechtblad gekocht (heel zwaar en goedkoop!) Deze moeten nog geplaatst worden en ook moeten er nog planken komen en deurtjes van pallet hout. Hij is al wel gebruikt genomen bij het maken van de vlierbloesem siroop, want dat was echt te heet om in de keuken van de Magirus te doen. De siroop is overigens heerlijk!

En verder…… verder is het vooral Genieten met een hoofdletter. Het is heerlijk om te zien hoe alles groeit en bloeit. Steeds weer nieuwe bloemen laten zich zien. De olijfbomen staan in bloei en ook de duivenranken doen het goed…..dat beloofd nog wat! Het gefluit van de vogels is ook een groot genot. Ja we zijn echt bevoorrecht dat we hier mogen wonen! Natuurlijk moet door al dit groeien, er ook gemaaid worden……en dan zie je er dus zo uit (zie foto)

Bloeiende olijf

Precies 2 jaar

Ja, vandaag 24 april is het exact 2 jaar geleden dat we uit Frankrijk vertrokken met onze Magirus, op pad, open minded over waarheen en voor hoe lang. We konden destijds uiteraard niet bevroeden dat we uiteindelijk in Portugal zouden landen. 2 geweldige jaren waren het, verre van saai. Van noord Noorwegen tot zuid Griekenland en alles daartussen, en passant onze trouwerij, de geboorte van 2 heerlijke kleindochters, ruige fjorden, witte stranden, drukke hoofdsteden met musea, restaurants, kathedralen en muziek , een bonte regenboog van indrukken en ervaringen. En nu dus hier, in “ons” paradijsje in zuid Europa, waar al deze ervaringen hierboven samensmelten tot een.

En zo sta ik iedere ochtend op met zo’n intens gevoel van dankbaarheid, de ogen open en zo’n “joepie een nieuwe dag-gevoel”. Wij zijn pas augustus 2018 hier gekomen, dus voor ons het eerste voorjaar hier. Wat onwaarschijnlijk groen is het en de olijfplantage een bonte bloemenzee. Verwondering over zoveel moois is mijn deel. Wij doen de olijventeelt-lekker eigenwijs- volledig anders dan de traditionele olijvenbossen in de regio. Doorgaans worden de boomgaarden hier een aantal keer per jaar geploegd en gefreesd, geen onderbegroeiing, kale dode droogstoffage grond, de snoei is rigoureus, haast verminkend (dan slechts om het jaar oogsten) en er wordt flink gespoten tegen de olijfvlieg met insecticiden en het toch nog opkomende onkruid met glyfosaat….. Wij laten de bodem bedekt, maaien het dit seizoen 2x , met een fijne mulchlaag tegen verdamping tot gevolg. We snoeien minimaal en spuiten geen gif. Beter voor alles; meer opbrengst en fijner voor mens, insect en de plant. win-win lijkt me.

Ondertussen zijn de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen in volle gang. De voorgezaaide planten in de kas (babykamer maar ook mancave) staan klaar om buiten uitgeplant te worden, vele fruitbomen zijn voorzien van nieuwe enten (een boom zelfs geënt met takken van mijn lievelingsappelboom uit de tuin van mijn ouders), het gerepareerde waterreservoir met 20.000 liter water is gevuld (met-halleluja- stroom voor de waterpomp van onze zonnepanelen op de Magirus in plaats van stroom van de benzinegenerator), de kippen hebben hun draai gevonden en de eerste eieren gelegd, de tipi is opgezet voor gasten en vrijwilligers (met geweldige hulp van Ron en IniAna, wat was het gezellig!), de laatste fruit en notenbomen geplant. Zomer, kom maar op!

Het eerstvolgende project is de te bouwen buitenkeuken. Zin an. Annemieke maakt alvast de tekeningen.

Ondertussen was ik kort in Nederland met het nieuwe busje. Mijn broer uit Moskou plande ook een bezoek daar, en zo konden we even met zijn allen (inclusief de zussen) bij Pa zijn, in het ouderlijk huis nota bene. Was fijn. En uiteraard dochters Sanne en Maria bezocht en eindelijk weer even die prachtige kleindochters Ragna en Ronja in de armen kunnen sluiten. Wel een hele rit, aller retour 4500 km, zoeffffffff

De eerste vlierbloesem bloeit, binnenkort is het tijd voor het maken van vlierbloesemsiroop voor de Kerstpakketten. Kerstpakketten?? Info volgt nog, idee nog “under construction”.

O ja, sinds eergisteren dan eindelijk mijn “sociale nummer” ontvangen, wat zoveel betekent dat ik nu in het ziekenfonds zit alhier. Wat een zegen is die Europese Unie toch. (meen ik serieus). Dat kan dus gewoon zonder poeha. Naar een ander Europees land verhuizen, je aanmelden, een baan hebben of officieel zelfstandig zijn en vanaf dat moment alle rechten en plichten hebben die in dat land gelden. Geweldig vind ik dat. Oprecht dankbaar.

So far so good, no complaints

Kus, Ton.h(en deze deel ik nog maar een keer, omdat ie zo mooi is)