www.trucknomads.com

Inmiddels is het eind september en het is nog steeds warm/heet, met temperaturen boven de 25 graden. Volgende week, vanaf 1 oktober beloofd het eindelijk wat frisser te worden en er wordt zelfs regen voorspeld! Zou het dan echt herfst worden? Omdat het nog steeds zo warm is, is het vreemd dat het alweer zo vroeg donker is ‘s avonds.

Mijn verjaardagsfeestje was erg gezellig. Vrienden van hier, en zelfs uit Nederland en een aantal collega’s van de winkel waar ik werk, waren van de partij. Nicolien gaf een klankschaal concert in de schuur. We lagen met zijn 8 ten op matjes om naar de prachtige klanken van de schalen te luisteren. Iedereen genoot ervan, een prachtig verjaardagscadeau! En natuurlijk was er eten en drinken, op zijn Frans want daar draait het om eten op feesten!
De volgende dag ben ik met Mayon nog heerlijk op stap geweest. Zo fijn om weer bij te kletsen en te genieten van elkaars gezelschap.

Een paar dagen later zijn we op vakantie gegaan. Voor het eerst met de caravan. We hadden een ruime voortent aangeschaft om zo wat meer ruimte te hebben. De eerste 2 nachten hebben we deze niet opgezet, omdat we maar 1 nacht op die campings bleven staan. Maar op de volgende campings in de Pyreneeën en ten noorden van Millau, hebben we hem wel opgezet.Het ging redelijk vlot en gaf ons de extra ruimte die we ons wensten.

In Vinça zijn we op bezoek geweest bij Hedda en Didi, oude vrienden van Ton, uit de tijd dat hij in een tipi daar in de buurt woonde, ruim 40 jaar geleden. De camping was heerlijk. We hadden een prachtige plek met uitzicht op de Canigou, 1 van de hoge pieken in de Pyreneeën. We wilden ook een stuk die berg oprijden, maar het pad omhoog bleek bijna 1,5 uur lang onverhard te zijn, en diezelfde weg moesten we ook weer terug. Dat was ons teveel van het goede, ook omdat het 32 graden was, en het geen pretje is om dan zolang in de auto te zitten. Vervolgens wilden we naar een kapel in de bergen . We hadden geen geluk, want na lang slingeren over de berg weggetjes, was de uiteindelijke weg naar de kapel afgesloten. Toen maar terug naar de camping, die aan een meer lag en waar een speciaal hondenstrand was. Een verfrissende duik maakte de dag weer goed.

Na 4 dagen in Vinça te zijn geweest hebben we ons kampement weer opgebroken en zijn we in Aguessac beland op een camping aan de Tarn. We hadden bijna de hele camping voor ons zelf, de honden konden lekker los lopen, want in geen velden of wegen waren buren te bekennen. De volgende dag zijn we even Millau in geweest. Ton wilde graag naar de Emmaus (kringloopwinkel) en we hebben heerlijk buiten op een terras geluncht. De volgende dag hebben we een groot deel van de Gorges du Tarn gereden, en ook nog langs een andere rivier. Het was adembenemend mooi. Prachtige rots partijen, idyllische dorpjes, en vele gieren die in de lucht cirkelden. Ja, het was echt vakantie!

En de caravan, die beviel ons uitstekend! Het was zo een genot om gewoon in je auto rond te kunnen rijden! Hoe vaak we niet tegen elkaar gezegd hebben: met de bus (camper), hadden we dit nooit kunnen doen. Zo heerlijk comfortabel om gewoon in de auto te rijden. En met de caravan erachter rij je alleen wat langzamer, maar je hebt bijna niet in de gaten dat hij erachter hangt. Voordeel is ook dat de caravan erg laag is, zo konden we onder slagbomen van 2.20m door, wat heel handig was langs het strand tussen Sete en Cap d’Agde. Ja, de caravan is een blijvertje. Ton wil zowel de auto als de caravan in Sahara zand kleur verven…..wordt vervolgt…

Na 10 heerlijke dagen waren we weer thuis. De tuin heeft het gelukkig overleefd, want zolang zonder water was wel een dingetje. Dat wat slap hing trok gelukkig weer bij na de eerste plens water. We werden verrast door heel veel mooie rode paprika’s en wederom kilo’s tomaten.

En dan nu bijna oktober. Onze houtvoorraad is weer aangevuld door onze buurman die onze houtleverancier is. Dat wil zeggen, hij kwam het brengen en wij hebben ons in het zweet gewerkt om het hout in de hout hokken te stapelen! De walnoten gaan ook eindelijk van de bomen vallen. Nu het weer nog……!

En dan opeens ben je 65. De jaren vliegen in rap tempo voorbij. Maar dankbaar ben ik dat ik deze leeftijd bereikt heb in goede gezondheid.

Natuurlijk is er het besef dat je steeds meer geschiedenis hebt en mooie momenten om op terug te kijken, en de toekomst steeds wat korter wordt, alhoewel het heel fijn is om plannen te blijven maken voor later!
Maar nu blik ik even terug op 65 geweldige jaren…..

Opgegroeid in de stad Dordrecht, heerlijke jeugd gehad, tot ik op mijn 14de moest meeverhuizen naar een dorp in NoordHolland…..wat een overgang. 10 km fietsen naar school! Maar gelukkig kreeg ik daar al snel vriendinnen en bracht ik al feestend en bier drinkend de jaren daar door tot mijn 18de. Toen ging ik voor een jaar naar de volkshogeschool in Noorwegen.

Een heerlijk jaar waarin ik Noors leerde spreken, heel veel nieuwe mensen leerde kennen, en veel levenservaring op deed. Natuurlijk waren er strenge regels op de school waar we met ruim 60 man/vrouw leefden. Maar op die leeftijd is het juist leuk om te doen wat niet mag! Eén geweldig jaar dus. Ik nam mijn Noorse vriend mee naar Nederland, begon aan de opleiding tot Z verpleegkundige en we hadden ons huisje boompje beestje, in de vorm van 3 katten. Na 7 jaar waren we uit elkaar gegroeid en gingen we ieder onze weg. De mijne leidde naar Noordwijk.

Op mijn 25ste kocht ik daar mijn eerste huis, waar ik met 2 vriendinnen ging samen wonen. Het waren heerlijke jaren met vele vrienden, veel uitgaan, ook regelmatig festival en concert bezoeken. Ik reed motor en regelmatig werden er weekenden op uit getrokken met motor vrienden en vriendinnen. Vele winters stond ik op de lange latten, vaak met vrienden, super gezellige weken waren dat. Natuurlijk werd er ook gewerkt op de van de Bergh stichting. Maar wispelturig als ik was, veranderde ik nogal eens van baan en had ik ook het reizen ontdekt. Werken voor uitzendbureaus, veel sparen en dan weer op reis.

Regelmatig voor een paar maanden en ook een een x voor een heel jaar eind jaren 90. Voor de tijd van het internet gebruik, en mobiele telefoons, dus je was echt weg van thuis, en haalde je post op bij postkantoren in steden in Verweggistan bij post restante. Ik zag overal de mooiste zonsondergangen, en soms zag ik ze ook opkomen, beklom prachtige vulkanen en stond onder watervallen. Ik lag op de mooiste stranden, voer door mangroves en snorkelde tussen gekleurde vissen en roggen. Ik heb reizen begeleid in Italie, deed vrijwilligerswerk in Zuid Afrika met straat kinderen en in Guatemala met zeeschildpadden. Ik liep trekkings door de Atlas en door nationale parken in Brazilië , Nepal, Nieuw Zeeland en het noorden van Thailand. Voer over de Amazone in een hangmat boot en gleed in Chili op een sleetje van de gletsjer af. Ik maakte paardrijtochten door de Pyreneeën en in onder andere Chili en Spanje. In Australië plukte ik sinaasappels en in Griekenland, en later ook in Portugal olijven.Jemig, ja mijn leven was niet saai. Ik reisde vaak alleen en soms met een vriendin of vriend.

Mijn werkend leven veranderde ook nogal eens. Zo werkte ik ook in de kinder en jeugd psychiatrie. Ik ging op de meldkamer werken bij 112, voor brandweer en ambulance. Eerst in Leiden daarna voor een detacheringsbureau bureau in Den Haag en Alkmaar. Ook werd ik ambulance chauffeur, maar na 30 jaar onregelmatige werktijden was ik het helemaal zat en werd planner in de thuiszorg….tot ik via een dating site Ton leerde kennen en na een klein jaar naar Frankrijk verhuisde waar we eerst in de grote Saviem bus woonden en reisden, later in ons huisje in de Lot, maar het reizen bleef lonken, dus een omgebouwde vrachtwagen werd ons volgende rollende huis, waar we mee van noord naar Zuid Europa reisden en uiteindelijk belandden in Portugal op onze paradijselijke plek. We werden olijfboeren en verkochten stekkies uit onze grote kas. Maar na 5,5 jaar verlieten we het warme Portugal weer om wederom in Frankrijk neer te strijken. En hier is het heerlijk. We doen wat we leuk vinden, genieten van het Franse leven…….Hier wil ik zeker oud worden…..op naar de 70!

En oh ja, we zullen minder reizen en meer op vakantie gaan. Onze nieuwe aanwinst is een schattige Eriba caravan, waar we nieuwe avonturen mee gaan beleven……wordt vervolgt…..Eerst een feestje vieren morgen!!

Net als in heel midden Europa, gaan we hier ook gebukt onder een lange hete droge zomer. Inmiddels 3 hittegolven gehad, en heel weinig regen. Vaak na een hittegolf een flinke onweersbui, maar daar blijft het dan ook bij. Die buien zijn soms heftig, zelfs een x blikseminslag gehad. De hoofdschakelaar sloeg meteen uit, wat op zich fijn was. Alles bleef heel, maar het was een enorme klap!

Gelukkig hebben we inde directe omgeving geen last van branden. Alleen 1 dag last gehad van de rook van de grote branden rond Bordeaux.

Onze afkoel methodes…..onder de beuk, de Sioule, en geïmproviseerde airco.

Ons huis blijft gelukkig aangenaam koel tijdens de hete dagen. We zitten dan met de luiken dicht en s’nachts zetten we alles open. Maar goed, toch ben je zomers natuurlijk liever buiten in plaats van binnen als een soort grotbewoner te bivakkeren.

De hitte heeft ook invloed op de tuin. Het gras is bruin, net als overal in de omgeving. De boeren voeren hun vee bij, want er is geen groen grassprietje meer te vinden. Alleen onder onze grote beukenbomen is het nog een beetje groen. We hebben ons zitmeubel ook onder de beuk gezet, en daar is het heerlijk toeven in de natuurlijke schaduw. 1 voordeel van de warmte s dat we niet hoeven te maaien!
De moestuin doet het ook niet al te best dit jaar. We hebben last van ongedierte. Een rat, of woelmuis….het is een raadsel. In het begin verdwenen er bijna dagelijks tomaten en/of paprika planten, steeds in dezelfde hoek van de tuin. Ook een watermeloen plant verdween. Na een paar weken werd het even rustig, maar de laatste tijd slaat het beest weer toe. Paprika planten, sla, zoete aardappel, komkommer, boerenkool en prei verdwijnen bijna dagelijks. Grote gaten achter latend.
Gelukkig groeien er nog wel courgettes, tomaten en pompoenen. Ook de aardappeloogst was redelijk goed. De kool planten zijn tijdens de hittegolven opgevreten door een soort van aard vlooien, die normaal in de aarde leven, maar omdat die te heet werd, zochten de beestjes beschutting in de kool planten en aten deze ook helemaal kaal, zo ook alle oostindische kers. Al met al geen succes in de tuin dit jaar.

Wat wel een enorme aanwinst is in de tuin, is de vijver. Daar komen enorm veel vogels op af. Je ziet ze vaak badderen bij het water valletje of langs de kant water drinken. De zwaluwen, scheren vaak over het water om al vliegend een slokje water te drinken. Prachtig gezicht!

In huis hebben we last van muizen. Heel de winter geen muis gezien, maar nu blijven ze ons lastig vallen. En ook de relmuizen, ook wel zevenslaper genoemd, slapen niet in de zomer. We horen ze regelmatig over het plafond lopen. Minder fijn is dat we er nu 1 regelmatig in de slaapkamer hebben. Het beest zit dan in de schoorsteen van het bakkershuisje, waar hij op mysterieuze wijze in is gekropen, maar kan er dan niet meer uit. Hij graaft zich dan een weg door het piepschuim, en komt ze de slaapkamer binnen. Het zijn reuze acrobaten, slingert zich over het kleding rek en loop zonder moeite over de muur, om een gat in het plafond te vinden en dan weer te verdwijnen. Ik heb het niet zo op al die extra huisdieren in huis. We moeten nog een goede manier verzinnen om ze te laten verdwijnen, want vriendjes zullen we niet echt worden.

Maar goed, genoeg over het ‘wee’,laten we het maar over het ‘wel’ hebben. Want ondanks alles, genieten we ook enorm van de zomer. De tijd vliegt zoals altijd voorbij. Vanavond alweer de 5de avond markt. Wat tevens het begin is van het Comboros festival. Inwoners van het dorp kregen dit jaar een gratis entree kaart voor 1 van de avonden. En daar gaan we natuurlijk gebruik van maken! Het is al een gezellige drukte in het dorp. Er zijn al vele festivalgangers neergestreken op de uitgebreide camping bij het meer.

Natuurlijk zijn er de wekelijkse rommelmarkten en andere festiviteiten. Sommigen te heet om te bezoeken, maar er blijven er genoeg over om wel een bezoekje aan te brengen. Over anderhalve week is er een feestdag in Blot’l Eglise, waar ik in de winkel werk. Ik zal die dag een demonstratie vilten geven, en hopelijk ook extra veel verkopen die dag. De verkoop in de winkel verloopt overigens goed, en ik vind het leuk om er gemiddeld 1 dag in de week te werken. Het is een enthousiast team wat de boel draaiende houdt. Fijn om daar deel van uit te maken.

En dan nog een nieuwtje….we gaan een kleine caravan kopen. Zaterdag komt er een trekhaak onder de auto en dan gaan we binnenkort naar een Eriba familia caravan kijken. We gaan uitproberen hoe ons dat bevalt. Door de auto bij ons te hebben, kunnen we veel makkelijker dorpjes en andere plaatsen bezoeken, iets wat ik wel graag doe in de vakantie. Omdat Boris de jongste niet meer is, kunnen we niet ver wandelen met hem, en zijn we erg beperkt, maar nu kunnen we met de auto er toch op uit, wat natuurlijk veel makkelijker gaat als met de grote bus. Een ander pluspunt is wel dat de auto aanzienlijk minder diesel verbruikt als de bus, en met de huidige prijzen is dat ook wel fijn! En het rijdt een stuk comfortabeler. We gaan het zien hoe het bevalt…..wordt vervolgd….

foto is Ton zijn fantasie, door AI gemaakt

Leuk was ook dat dit jaar Ton zijn dochters en de kleinkinderen op bezoek kwamen. Sanne met haar gezin logeerden hier een paar dagen, en Maria kwam een dagje op bezoek met de kinderen gedurende de die dagen. Zij stond met haar schoonmoeder op een camping hier 2 uur vandaan. Het is uniek dat Ton beide dochters om zich heen heeft, en alle kleinkinderen. Het waren fijne dagen.

Verder is het rustig als het om bezoekers gaat. De gîte is daarentegen wel non stop verhuurd, dat is erg fijn, ook al brengt het wel wat werk met zich mee, al laten de mensen het vrijwel altijd keurig achter.

Tot zover deze zomer editie van 2026…..en de zomer is nog niet voorbij….tot de volgende!

De zomer is nu echt losgebarsten met temperáturen van rond de 30 graden. Halverwege mei hadden we al een kleine hittegolf, net als in een groot deel van Europa, gevolgd door een frisse periode met wat neerslag, maar nu is het echt zomers. Het ‘1000 kleuren groen’ landschap, de kleuren van het voorjaar, verdwijnen, en er komt een goud gele kleur voor terug. De boeren maaien het gras en er liggen overal hooi balen te drogen op het land. Het is droog en warm.

De jonge kalfjes worden groot, en worden regelmatig verplaatst samen met hun moeders naar andere weilanden, waar genoeg te eten is. Behalve 1 koe en haar kalf. Die staan in het veld tegenover ons huis. Toen de hele kudde er nog liep, zagen we regelmatig 1 kalf alleen liggen of staan, klein dun….een zielig hoopje. We liepen er vaak langs met de honden. Op een dag spraken we de boer, het kalf bleek blind te zijn geboren. Soms was het hartverscheurend als het kalf rondjes liep en loeide om de moeder, die dan na enige tijd naar haar toe ging. De boer heeft nu de rest van de kudde verplaatst en moeder blijft met ukkie(zoals ik haar noem) samen in de wei. Nu blijft ze steeds in de buurt van haar moeder, ze kent haar geluid en drinkt nu ook beter. Tja niet alle beesten worden gezond geboren.

Nu we zo tussen de boeren wonen, zien we het leven met de jaargetijden nog beter om ons heen. De cyclus het jaar rond. Altijd bedrijvigheid. De vogels hebben overal hun nesten weer gebouwd, en de eerste jonge zwaluwen zijn al uitgevlogen. In de schuur bij de gîte zit een duiven nest, met jongen. Helaas schijten ze de boel daar wel onder. Gelukkig doen de gasten er niet moeilijk over.

De tuin doet het ook weer goed dit jaar. In het voorjaar is er een lading mest opgegooid, waardoor de planten weer voldoende voedingstoffen hebben. Wel verdwijnen er op mysterieuze wijze regelmatig tomaten en/of paprika planten. We hebben de wild camera opgehangen om te zien of we een boosdoener konden vinden, maar helaas nog geen resultaat. De aardbeien oogst is dit jaar geweldig en ook hebben we voor het eerst een boom vol kersen, al hangen de meesten te hoog om te plukken, dus de vogels zijn erg blij! Eerdaags kunnen we weer dagelijks groente uit de tuin eten…..sla eten we al dagelijks, maar ook de peulen, uien, knoflook en aardappels zijn zo goed als klaar om te oogsten. Het is echt een rijkdom zo een heerlijke groente tuin.

In huis hebben we een invasie van muizen. Elke avond/nacht vangen we er 1 of 2. We hebben vang kooitjes, dus we zetten ze dagelijks aan de overkant van de straat weer uit. Geen idee of muizen de weg terug makkelijk vinden. Want we vragen ons af of het telkens dezelfde zijn, of dat het gewoon een hele grote familie is. We kunnen ze moeilijk een lintje om de poten binden of groen spuiten om te zien of het dezelfde zijn. Het is sowieso vreemd dat ze nu het mooi weer is in huis komen, er is genoeg voedsel buiten. En de hele winter hebben we geen muis gezien.

Het seizoen van de rommelmarkten is ook weer begonnen. Elk weekend is er wel 1 te vinden in de omgeving. Voor Ton is het echt schat zoeken; mooie spullen zoeken die hij weer via Catawiki kan verkopen, of via andere kanalen, na eerst uit te zoeken wat het is, waar het vandaan komt en wat het waard is. Hij is er maar druk mee! Ook heeft hij een grote lading spullen in kunnen kopen van een verzamelaar. Dus nu hebben we tientallen kannen, olie lampen, ruim honderd blauwe vazen en vele honderden kikkers! Mochten er nog verzamelaars onder de lezers zijn…ik zou zeggen; kom eens langs!

En zoals elk jaar vliegt ook nu ook de tijd. We hebben nog genoeg plannen en eigenlijk genoeg tijd, maar toch ontbreekt het daar steeds aan. En dat is maar goed ook, we kunnen maar beter lekker bezig blijven.

We gaan lekker genieten van de komende zomer, die eigenlijk al begonnen is. De festivals komen er weer aan in de omgeving, concerten, rommelmarkten, de avondmarkten……heerlijk!!! De zomer van 2026!

Tot de volgende

April, wat was je mooi. Het voorjaar barstte in alle hevigheid los, met heerlijke warme dagen. We zagen de grote bomen in onze tuin, met de dag groener worden. We werkten in de moestuin, waar de peulen en wortels werden gezaaid, we plantten sla plantjes, aardappels en bieten. Ja, het tuin seizoen was weer begonnen.

De bus is bij de garage geweest voor een nieuwe luchtbalg, gelukkig was hij na 1 week al klaar en konden we voor we naar Nederland zouden vertrekken, nog een weekendje proef kamperen, op de camperplek in St Eloy, 20 km bij ons vandaan. Het was goed om even te ontdekken wat anders, of beter kon en wat er nog ontbrak. Dus de laatste weken van april werden de puntjes op de I gezet, zodat we met een comfortabele bus op pad konden gaan.

In Nederland gingen we naar Citro-Classica om brocante spullen te verkopen. Dus een week lang zijn we bezig geweest op alles in te pakken en de bus vol(overvol) te laden. Qua gewicht geen probleem, maar fietsen in het woongedeelte was niet echt fijn. Gelukkig werden ze verkocht en hadden we op te terugweg meer ruimte. Over het evenement straks meer….

In april ben ik ook begonnen met het werken in ‘maison d’artisan’ In Blot’l éclise, een dorp hier 20 minuten vandaan, aan de andere kant van de Sioule. Na 2 dagen te zijn ingewerkt, mag ik nu alleen draaien. De rit ernaar toe is een feestje. Eerst zo’n 8 km afdalen naar de Sioule, genietend van de prachtige vergezichten en de huppelende kalfjes in de wei. En vervolgens een stuk langs de rivier en het warm waterbad, wat soms druk bezocht wordt. Ook werd er langs de rivier een keer vliegvis lessen gegeven, zo grappig. Allemaal mannen op een rij die met een hengel staan te werpen. Bolt ‘l eclise ligt ongeveer op dezelfde hoogte als waar wij wonen, dus met de nodige haarspeldbochten, kronkel ik me een weg weer naar boven, langs prachtige rotspartijen. Ja, de rit naar en van mijn werk is echt een feestje.
De winkel staat vol mooie handgemaakte artikelen. Naast mijn van wol gevilte creaties, vind je er onder andere: houtsnijwerk, messen, sieraden, leren artikelen, textiel artikelen, zoals tassen, en meditatie kussens, glas in lood, mobielen van afvalmateriaal, ansichtkaarten, glaswerk, keramiek….echt voor elk wat wils. Nu ligt het in een klein dorp en erg druk is het niet, maar wel een goede omzet. De tijd die ik er doorbreng, kan ik lekker zitten vilten, naast de kleine klusjes die er tijdens zo een dag gedaan moeten worden. Ik werk er met veel plezier. Door er gemiddeld 1 x per week te zijn, hoef ik minder commissie af te dragen als er spullen van mij worden verkocht. En net als op Vinted, zijn ook hier de windlichtjes en vogelhuisjes in trek.

Eind april was het dan zo ver, de eerste lange rit met de bus naar Nederland. We hadden er 3 dagen voor uit getrokken, want snel is hij niet. Op dinsdagmiddag vertrokken we, en op vrijdagmiddag kwamen we aan bij het evenementen terrein van vliegveld Twente bij Enschede.De reis verliep vlot, we hadden goede slaapplekken onderweg, alleen was het in Duitsland erg druk op de weg met veel files. We reden via Luxemburg en Duitsland.
Het evenement duurde 2,5 dag. Op vrijdag middag de boel opbouwen, die dag konden handelaren en camping gasten al inkopen doen. De dagjes mensen en het heuse evenement was het weekend. Er hing een prima sfeer, waren foodtrucks, speelden bandjes, en er waren andere vermakelijke acts die rond liepen of fietsten. Nu zijn wij vrijwel niet van onze plek af geweest omdat we het daar gewoon te druk voor hadden, en omdat we natuurlijk alles wat we nodig hadden in onze bus hadden. Gelukkig waren er ook mooie wandelpaden, zodat ik regelmatig met de honden een ommetje kon maken. Boris ging weer vaak bij de buren liggen, want je weet immers nooit of die nog wat te snaaien hebben en Gipsy kreeg langzaam maar zeker ook door dat de buren wel met haar balletje wilden gooien. Het was leuk om te zien hoe ze haar angsten overwon.
En Ton heeft bijgekletst met heel veel oude bekenden uit de Citroën wereld, klanten en collega’s. Ook kwamen Liesbeth, de zus van Ton en zwager Peter ons een bezoek brengen, wat erg leuk was. Naast al het kletsen hebben we ook best goed verkocht. Nu moet je natuurlijk wel heel veel verkopen, wil zo een weekend rendabel zijn met de huidige brandstof prijzen, maar we zijn er niet bij in geschoten zeg maar…

Op zondagmiddag werd het weer dreigend, en zijn we bijtijds begonnen met inpakken. We zijn vast een stukje richting het westen gereden, en zochten onderweg een plek waar we vuil water konden lozen. Volgens Google was die in Nijverdal, waar we toevallig net langsreden. De loosplek bestond niet meer, maar er was wel een prachtige beschutte plek om de nacht door te brengen langs de rivier de Regge.In ernaast gelegen restaurant wat gegeten, een mooie wandeling met de honden gemaakt en er heerlijk geslapen.

Maandag hadden we een koffie afspraak met Mirande bij Zwolle en vervolgens door naar Hoogkarspel waar Jan en Gerda sinds vorig jaar in een senioren woning zijn gaan wonen, na 20 jaar in hun camper te hebben gewoond. De afgelopen jaren kwamen ze minstens 1x per jaar bij ons langs, zowel in Frankrijk als in Portugal. Jan was net 90 geworden, en had altijd gezegd dat hij dan wilde stoppen met rondreizen. Het was fijn om bij ze op bezoek te zijn en hun mooie woning te bewonderen. Gerda had heerlijk eten gemaakt, dus met gevulde maag zijn we weer een stukje zuid oost waards gereden om bij Lelystad te overnachten op een vrije parkeerplek langs het water. Dinsdag morgen vertrokken om via België en Luxemburg weer Frankrijk binnen te rijden. Donderdagmiddag waren we weer thuis.

Omdat het hier een aantal dagen flink had geregend, was de tuin een heuse wildernis geworden. Alles was groen, groener dan groenst (heel Frankrijk overigens!). Dus de volgende dag zijn we samen heerlijk aan het werk geweest in de tuin, maaien, wieden, planten. Zo fijn om na een aantal passieve dagen weer fysiek bezig te zijn. Tot en met gisteren bleef het weer mooi en warm, maar vandaag is de omslag naar frisser weer met regelmatig buien. Het ziet er naar uit dat ook dit jaar april mooier was dan mei zal worden. We gaan het zien. Het voorjaar blijft toch elk jaar weer de mooiste tijd van het jaar, met al zijn bloemen overal, ook langs de kant van de weg, en al het jonge vee in de wei. Hier de kalfjes gelukkig samen met hun moeders.

Het verhuur seizoen van de gîte is ook weer begonnen, de boekingen komen gestaagd binnen. Wil je de gîte nog huren, wacht dan niet te lang…..vol=vol!

Tot zover….fijn voorjaar allemaal!

Geen grap vandaag, maar gewoon alweer de eerste van een nieuwe maand. Het voorjaar is nu echt begonnen, en we hebben dan ook al mooie dagen gehad, zei het niet dat het op het moment bar koud is, en we vorige week zelfs nog sneeuw hadden. Gelukkig wordt het het komend weekend stralend en warm weer, we zijn er wel weer aan toe!

Bij mooi weer heb ik vaak in de tuin gewerkt. Het pad naar de vijver is verbreed en heb er nog wat nieuwe planten naast gezet. De bordes naast het pad zullen in de loop van de tijd nog wel verbreed worden.
In de moestuin staat nog niet zoveel. De knoflook die we in het najaar al in de grond hadden gezet groeit goed, ook de uien staan in de grond. De aardappels moeten nog even geduld hebben. Van de buurman hebben we vorige maand verse mest gekregen, dit wordt beetje bij beetje onder de aarde geschept.

Het eerste rondje op de zitmaaier ook weer achter de rug, nadat we hem in het najaar maanden kwijt waren voor reparatie. In eerste instantie deed hij het weer niet, maar gelukkiger was het probleem dit x snel verholpen.

Dit jaar hebben we geen kas. We hebben het plan er 1 te gaan maken van oude ramen, waar we er al wat van verzameld hebben. Maar nog geen tijd gehad om ook daadwerkelijk te gaan bouwen. Dus niets voor zaaien dit jaar. Dini, een vriendin, zaait wel wat groentes voor ons in haar kas, dus dat is fijn. Zelf had ik wat peulen voorgezaaid, en binnen gezet toen het weer kouder werd. De muizen hebben ervan gesmuld….dat was dus geen succes!

Komend weekend , Pasen, komen er de eerste gasten van dit jaar in de gîte. Dus alles weer flink gesopt, bedden opgemaakt en wat kleine reparaties uitgevoerd. Het verhuur seizoen kan weer beginnen. De boekingen voor de zomer komen ook op gang…..dus heb je nog plannen…..wacht niet te lang met reserveren!

De Duster moest voor de apk keuring. Helaas was de barst in de ruit een reden om hem af te keuren, evenals een niet functionerend knopje van de alarmlichten en aandrijfas niet niet meer goed genoeg was. De laatste 2 dingen kon Ton gelukkig zelf repareren, maar de ruit moest vervangen worden, wat weer een dure grap was, omdat we ruitschade niet hadden verzekerd.

Onze camper bus gaat volgende week naar de garage om te zien of ze het probleem met de vering op kunnen lossen. Het is een garage waar ze bussen in onderhoud hebben, dus hopelijk is dit voor hen geen groot probleem.

Zoals eerder gezegd zullen we eind deze maand naar Nederland gaan om brocante spullen te gaan verkopen bij een Citroën event (Citro-Classica) op het oude vliegveld van Twente. Het vindt plaats het eerste weekend van mei. Verder gaan we geen grote ronde doen, dus heb je zin om even lekker bij te komen kletsen, kom dat gezellig naar Twente!!

Onzer Hymer is nog altijd te koop. Ton heeft al honderden reacties beantwoord. Helaas nog steeds geen koper, ondanks dat we de prijs al flink hebben laten zakken. Hier speelt niet een belasting regel een rol, zoals in Nederland. Het probleem bij de Hymer is dat hij is terug gekeurd naar Max 2 personen ivm B rijbewijs. Dat is voor de meesten het struikelblok. Ook zijn de afstanden om even naar de camper te komen kijken vaak een probleem, mensen willen eerst van alles weten, voor ze besluiten uren in de auto te gaan zitten voor een proefrit. We houden de moed erin, er is vast iemand die helemaal verliefd wordt op de Hymer, hij is immers super leuk!

Veel meer nieuws is er niet te melden. We zijn nog altijd druk met spullen te verkopen via catawiki en Vinted. We lijken soms wel een postorder bedrijf, er gaan bijna dagelijks pakketjes de deur uit, wat natuurlijk een leuke bijverdienste is. We hebben er in elk geval lol in, en dat is het belangrijkste! Ton heeft de enige nog ongebruikte ruimte omgetoverd tot zijn catawiki kamer, waar hij goede foto’s kan maken van de spullen en ze op kan slaan, zodat ze niet verspreid door het hele huis staan.

Fijne paasdagen allemaal, en wie weet tot ziens in Twente!!i

Het heeft even geduurd voor er een nieuwe blog verscheen, maar hier is hij dan eindelijk, de editie van februari.
Het is inmiddels al bijna 4 weken geleden dat we afscheid namen van Lotte. Haar afwezigheid is dagelijks voelbaar. Na 12 jaar laat ze een lege plek achter. Natuurlijk zijn Boris en Gipsy er nog, die inmiddels ook al 7 en 5 jaar bij ons wonen. Maar die maken het gemis van Lotte niet minder. Gipsy heeft Lotte ook gemist de eerste weken. Ze had altijd wat rituelen met haar, en dat was opeens weg. Gipsy heeft wel echt afscheid van haar genomen, en heeft staan kijken hoe we haar begroeven. Boris heeft er ogenschijnlijk niets van meegekregen. Hij hoeft alleen niet meer bang te zijn om langs Lotte te lopen als hij in zijn mand wil gaan liggen. Hij durfde vaak niet voorbij Lotte, tja ze was nu eenmaal ‘moeder overste’.

Na veel regen in februari, was daar opeens ook de lente en hadden we de eerste 20 graden eind februari al te pakken. De tuin lonkte weer. Alhoewel we nog niet erg veel gedaan hebben. Onze tijd ging zitten in het klaarmaken van de bus. Ton was vooral met de laatste klusjes binnen bezig en stortte zich daarna op wat technische zaken, terwijl ik me bezig hield met het naaien van kussens en gordijnen. We kunnen langzaamaan wel zeggen dat hij af is. De afgelopen week is hij zowel van binnen als buiten grondig gepoetst. Helaas zijn er problemen met de luchtvering, die Ton niet zelf kan oplossen. Dus de komende week op zoek naar een garage die dat probleem kan verhelpen. Hopelijk kunnen we, voor we naar Nederland gaan, nog een kleine proefrit/ mini vakantie maken.

Verder niet zo heel veel nieuws te melden. Behalve dan dat ik officieel ook zelfstandige ben geworden met mijn wol creaties en niets langer meewerkend echtgenoot in Ton zijn ‘bedrijf’.

Geen foto’s dit x maar een filmpje van de bus. Veel kijk plezier en tot de volgende!

Vandaag hebben we afscheid genomen van onze liefste Lotte.

2 weken geleden vierden we nog het feit dat je 12 jaar werd, volgende maand zou je 12 jaar deel uitmaken van ons leven. Een maatje door dik en dun. We gaan je vreselijk missen!

27 januari 2014 werd je geboren. Wij woonden toen net in Saint Dennis les Martel, en waren op zoek naar een plek waar Ton zijn garage kon beginnen. Zo kwamen we terecht bij onze buren een km verderop, daar was een schuur, maar bij hun huis lag hun hond met puppy’s….smelt. Twijfel of we dit oude Moritz aan moesten doen, maar we waren al snel om en kozen voor Lotte, die bij ons kwam wonen toen ze 2 maanden oud was. Moritz was tevreden met zijn nieuwe huisgenote.

Het eerste jaar was je een echte donderstraal, het woord luisteren kwam niet voor in jouw woordenboek. Je speeltjes waren oude knuffels die ik van de kringloop meenam en later volgden de ballen. Je was er gek op. Je werd een lieve sociale hond en na 1 jaar ging je opeens ook luisteren, wat natuurlijk fijn was.

Na 3 jaar, vlak voor we op reis gingen, namen we afscheid van Moritz. Hij was op na ruim 17 jaar. En jij, jij ging mee op reis in de Magirus, dwars door Europa. Je plek was tussen ons in en je genoot volop. Al snel was het een sport om schapen te ruiken en dan vervolgens bijna door het raam te springen als je ze ook zag. ‘Lotte schaapjes’ en de cabine was te klein. Je wist al snel dat de cabine de auto heette en het huis was het andere deel van de Magirus. Je voelde je erin thuis.

In Griekenland werd je opeens ziek, je kreeg een soort insulten. Wij met de Magirus achter een man op scooter aan, die ons naar de stad loosde waar een dierenarts was. Er werd een parkeerplek voor de vrachtwagen klaargemaakt, en zo belandden we bij de dierenarts. Omdat deze dame geen Engels sprak, verwees ze ons door naar een Engels sprekende arts. Er werd bloed afgenomen en je kreeg medicijnen mee. Bepaalde waardes waren wat laag of hoog, maar wat t precies was wisten we niet. Vermoedelijk heb je daar de parasiet opgelopen die de leishmaniose heeft veroorzaakt. De insulten kwamen heel af en toe terug. De rit om weer uit de stad te komen was een hele spannende door de smalle straten. Maar geen auto die toeterde, iedereen hielp ons door scooters, paaltjes en wat al niet mee te verplaatsen, zodat wij een bocht konden nemen. Wat een avontuur.

Na 1,5 jaar reizen belandden we in Portugal. Daar had je opeens een hele grote tuin! Na een paar maanden verscheen er uit het niets een kleine pup onder de Magirus….mager angstig, een verdwaald jachthondje. We noemden hem Paco en jij ontfermde je over hem als een echte moeder. Paco kon jouw geen kwaad doen, en o wee als iemand Paco wat wilde doen, dan zat jij er meteen tussen!
Nog een paar maanden later kwam ook Boris bij ons aanlopen (zo noemden we hem). Boris kreeg een buitenhok, want paste niet in de Magirus. Hij zag er vreselijk mager en schurftig uit, en na een bloedtesten, bleek hij leishmania te hebben. Jij Lotte werd toen ook getest en bleek het ook onder de leden te hebben.

Jij stond je mannetje tussen de 2 nieuwkomers en was het hoofd van de roedel. Als wij 1 van de 2 een standje gaven, benadrukte jij dat nog eens extra. Je hield ze goed in de gaten, en was echt moeder overste.

Toen Paco na ruim 2 jaar opeens verdween, ben jij ruim een week gedeprimeerd geweest. Je hebt mee helpen zoeken, maar van Paco ontbrak elk spoor. Nog geen 2 maanden later kwam Gipsy aanlopen (zo noemden we haar). Een pup van geschat een maand of 5 oud. Het duurde even voor je haar volledig accepteerde, want ja, het was een teefje en daar was je niet altijd even dol op. Maar Gipsy accepteerde haar rang in de roedel en jullie konden het goed vinden samen en speelden regelmatig.

Gedurende je leven ontwikkelde je wel wat angsten. Zo werd je ooit gestoken door een bij, dus sindsdien was je bang voor alles wat zoemde. Zo ook voor Ton zijn elektrische tandenborstel die het toevallig diezelfde dag had aangeschaft. Het duurde even voor we door hadden waar die angst vandaan kwam. Ook knallen, van jagers, onweer of vuurwerk waren doodeng. Als de jagers te dichtbij waren, kroop je het liefst ergens onder. De onbevangenheid ten opzichte van andere honden verdween ook in de loop der jaren na wat aanvaringen met dominante teefjes.

Helaas speelde de leishmaniose na heel wat jaren op en werd de parasiet actief. We hebben wat lopen toppen met je gezondheid. Je was er vaak zo slecht aan toe, maar telkens hielpen de juiste medicijnen je er weer bovenop. Zo heb je 4 keer de heftige kuur milteforan gehad. Hier in Frankrijk konden ze dat niet bestellen en werd het tot 2x toe een glucantime kuur, waarbij we je een maand lang 2x per dag moesten injecteren. Je onderging alles rustig, alsof je wist dat het goed voor je was. Maar natuurlijk eiste al die medicijnen zijn tol, zo kreeg je ook last van nierstenen en je nierfunctie was ook niet altijd even best. Maar daar hadden we dan weer supplementen voor.

Sinds oktober van het afgelopen jaar ging je slechter eten, tot het moment kwam dat je niets meer wilde eten, behalve wat snacks. We bezochten weer regelmatig de dierenarts en vele pillen volgden, van antibiotica tot cortison. Uiteindelijk, na maanden tobben, hielp niets meer. We hebben niet laten testen of de parasiet weer aktief was en deze ellende veroorzaakte, we zullen het nooit weten. We weten alleen dat je lijf op was, hoe verdrietig ook. Vandaag lieten we je gaan……we hopen dat Moritz en Paco op je stonden te wachten. Rust zacht lieverd.

De laatste dag van de eerste maand van het jaar. Gevoelsmatig duurt januari altijd lang. Komt misschien door het binnen zitten, weinig buiten activiteiten, maar lekker cocoonen bij de kachel en ‘s avonds voor de buis. Iets wat we in de zomermaanden nooit doen. Het voornemen om op pad te gaan naar warmere oorden zit er nog niet in, misschien de komende maand.

De bus begint langzaam maar zeker vorm te krijgen, nog even doorpakken en we kunnen er mee op stap. Het zal nu vooral afhangen van de gezondheid van Lotte (want dat is nog steeds zeer onstabiel), of we inderdaad nog even zuidwaarts reizen.

Wat hebben we verder zoal gedaan deze maand, behalve klussen in de bus.
Veel administratie, want zaken verlopen hier vaak erg stroperig, dus regelmatig op bezoek bij de dame van “France service” voor de nodige hulp. Het meeste is een kwestie van een lange adem…..( wacht al een half jaar op mijn nieuwe rijbewijs, Ton al 8 maanden op zijn Franse pensioen en een bankrekening op mijn zorgverzekerings site is ook een dingetje) Het zal uiteindelijk allemaal wel goed komen.

Deze maand heb ik me aangemeld om vrijwilligerswerk te doen. Omdat het openbaar vervoer hier ronduit slecht is, is er een stichting in het leven geroepen met vrijwilligers die mensen van a naar b brengt. Meestal gaat het om dokters- of tandarts bezoeken. Zo heb ik de afgelopen weken al 3 ritten gereden, waaronder 1 lange rit naar het ziekenhuis in Clermont Ferrand. Omdat het retour ritten zijn, is het dus inclusief wachttijd. Dus ben weer gaan breien, kan ik op die manier heerlijk de wachttijd doden. Er staat een kilometer vergoeding tegenover, maar dat is niet het belangrijkste. Naast dat het fijn is om anderen te helpen, is het goed voor mijn Frans en is het heerlijk om in deze mooie omgeving rond te rijden. Win win zeg maar! (En de auto is ook weer eens schoon!)

Ook heb ik me aangemeld als zelfstandig ondernemer, en me afgemeld als hulpje van Ton. Door zelfstandige te zijn, kan ik straks mijn wol creaties op meerdere plekken verkopen. Ik heb een bezoek gebracht aan het “maison Artisinal” in Blot l’Eglise, een dorp aan de andere kant van de Sioule. Daar kan ik vermoedelijk mijn creaties gaan verkopen en zal dan ook regelmatig de winkel runnen. Het is even afwachten op de officiële papieren, voordat ingang gezet kan worden.

Ton zit ook niet stil. Hij heeft de veiling site Catawiki ontdekt, en probeert daar met enige regelmaat spullen uit de brocante op te verkopen, met wisselend succes. Het is wachten op het voorjaar als de rommelmarkten weer beginnen. Dan kan hij weer meer spullen inslaan. Het idee om een winkel te beginnen is van de baan. We houden gewoon de schuur als brocante, en verkopen daarnaast online.

Dus ja, vooral veel binnen activiteiten deze maand. Maar uiteraard wandelen we elke dag met onze honden. Niet ver, want onze Boris kan niet meer zo ver lopen. Hij begint echt een oude hond te worden met zijn witte snoet. Als we eens wat verder lopen heeft hij 2 dagen nodig om bij te komen (last van stijfheid). Ook in deze tijd van het jaar is het mooi hier, en daar genieten we dagelijks van.

De top 2000 nadert het einde, wat betekend dat het jaar 2025 ook op zijn einde loopt.
De oliebollen zijn gebakken, het huis ruikt naar zonnebloemolie, ja, het is 31 december. Buiten schijnen de laatste zonnestralen, en vriest het. Het is nu echt winter, met flinke nachtvorst en ook overdag blijven de temperaturen rond en zelfs onder het vriespunt steken.

We kunnen terugkijken op een fijn jaar, waarin we de eerste weken met de camper en honden naar het zuiden reisden. We hadden een heerlijke tijd in Spanje en Portugal. Eenmaal weer thuis begon langzaam maar zeker het moestuin seizoen. De net opgebouwde kas, begaf het echter toen de winter nog een tik uitdeelde eind maart, door middel van een pak sneeuw. Daar was de simpele kas niet tegen bestand. Gelukkig boden tentstokken uitkomst en hebben we toch volop gebruik kunnen maken van de kas.

In het voorjaar kwamen ook de eerste bezoekers, vrienden familie en gasten in de gîte. De eenvoudige badkamer boven en het keukenblokje bevallen prima. Zo kunnen vrienden en familie toch logeren, zonder rekening te houden of de gîte al dan niet bezet is. De gîte was vrijwel de hele zomer volgeboekt.

We hadden een mooi voorjaar wat vlekkeloos over ging in de heerlijke zomer. We bezochten vele rommelmarkten, wat voor Ton bijna werken is geworden, omdat hij in de schuur een heuse brocante heeft ingericht. De handel in oude auto’s (onderdelen) is veranderd in handel in brocante spullen. Hij heeft er veel plezier in. Ook knapt hij sinds kort oude radio’s op en veranderd ze dusdanig dat je ze met je telefoon kunt bedienen!

Natuurlijk stond ik met mijn wol creaties weer op de wekelijkse toeristen markt in het dorp. Heb het afgelopen jaar veel nieuwe te technieken geleerd. Verkoop nu ook spullen via Vinted, onder de naam Gipsy.laine, bekijk de site maar eens. Ook heb ik de afgelopen maand op 4 kerst markten gestaan, die wisselend succesvol waren.

In huis hadden we weer een interne verhuizing. Het bakkershuisje werd slaapkamer en de voormalige slaapkamer werd woonkamer. Beetje bij beetje wordt deze van nieuwe kleuren voorzien en staat er een oud kacheltje, die de boel verwarmd. Ook in de gang zijn de kleuren van de deuren veranderd in dieprood met donkergrijs in plaats van al het donkere blauw.

Of we in januari weer op pad gaan, valt te bezien. Als we gaan zal het eerder februari worden, want de bus is nog niet klaar, al is er al wel een hoop gedaan. Afgelopen week is de houtkachel erin geïnstalleerd, dus kunnen we nu ook verder warm klussen.

Vertrek hangt ook af van de gezondheid van Lotte, want het gaat op en af met haar. Waren we zo blij dat ze na de nodige medicatie weer wilde eten…..na 3 weken stopte ze er weer mee. Nu dus weer aan de medicijnen, en maar afwachten hoe het verder verloopt. Over 4 weken hopen we dat ze 12 jaar wordt! Dat op zich is al een klein wonder gezien haar fragiele gezondheid van de afgelopen jaren!

Plannen voor het nieuwe jaar? Gewoon lekker verder gaan waarmee we bezig zijn. We genieten volop van ons huis en de mooie natuur om ons heen. Van onze dagelijkse bezigheden. Ik zal komend jaar een meerdaagse workshop vilten geven van 15-19 juni. We hopen op genoeg aanmeldingen, ( nog3 plekken vrij) want het lijkt me erg leuk om te doen. Als het een succes wordt herhaal ik het nog een keer in het najaar. Dus ja, dat is een nieuwe activiteit voor komend jaar.

Rest ons nog om iedereen een heel gezond, liefdevol, creatief en blij 2026 te wensen!!
Tot volgend jaar !!