Auteur: Annemieke Bod

Geen grap vandaag, maar gewoon alweer de eerste van een nieuwe maand. Het voorjaar is nu echt begonnen, en we hebben dan ook al mooie dagen gehad, zei het niet dat het op het moment bar koud is, en we vorige week zelfs nog sneeuw hadden. Gelukkig wordt het het komend weekend stralend en warm weer, we zijn er wel weer aan toe!

Bij mooi weer heb ik vaak in de tuin gewerkt. Het pad naar de vijver is verbreed en heb er nog wat nieuwe planten naast gezet. De bordes naast het pad zullen in de loop van de tijd nog wel verbreed worden.
In de moestuin staat nog niet zoveel. De knoflook die we in het najaar al in de grond hadden gezet groeit goed, ook de uien staan in de grond. De aardappels moeten nog even geduld hebben. Van de buurman hebben we vorige maand verse mest gekregen, dit wordt beetje bij beetje onder de aarde geschept.

Het eerste rondje op de zitmaaier ook weer achter de rug, nadat we hem in het najaar maanden kwijt waren voor reparatie. In eerste instantie deed hij het weer niet, maar gelukkiger was het probleem dit x snel verholpen.

Dit jaar hebben we geen kas. We hebben het plan er 1 te gaan maken van oude ramen, waar we er al wat van verzameld hebben. Maar nog geen tijd gehad om ook daadwerkelijk te gaan bouwen. Dus niets voor zaaien dit jaar. Dini, een vriendin, zaait wel wat groentes voor ons in haar kas, dus dat is fijn. Zelf had ik wat peulen voorgezaaid, en binnen gezet toen het weer kouder werd. De muizen hebben ervan gesmuld….dat was dus geen succes!

Komend weekend , Pasen, komen er de eerste gasten van dit jaar in de gîte. Dus alles weer flink gesopt, bedden opgemaakt en wat kleine reparaties uitgevoerd. Het verhuur seizoen kan weer beginnen. De boekingen voor de zomer komen ook op gang…..dus heb je nog plannen…..wacht niet te lang met reserveren!

De Duster moest voor de apk keuring. Helaas was de barst in de ruit een reden om hem af te keuren, evenals een niet functionerend knopje van de alarmlichten en aandrijfas niet niet meer goed genoeg was. De laatste 2 dingen kon Ton gelukkig zelf repareren, maar de ruit moest vervangen worden, wat weer een dure grap was, omdat we ruitschade niet hadden verzekerd.

Onze camper bus gaat volgende week naar de garage om te zien of ze het probleem met de vering op kunnen lossen. Het is een garage waar ze bussen in onderhoud hebben, dus hopelijk is dit voor hen geen groot probleem.

Zoals eerder gezegd zullen we eind deze maand naar Nederland gaan om brocante spullen te gaan verkopen bij een Citroën event (Citro-Classica) op het oude vliegveld van Twente. Het vindt plaats het eerste weekend van mei. Verder gaan we geen grote ronde doen, dus heb je zin om even lekker bij te komen kletsen, kom dat gezellig naar Twente!!

Onzer Hymer is nog altijd te koop. Ton heeft al honderden reacties beantwoord. Helaas nog steeds geen koper, ondanks dat we de prijs al flink hebben laten zakken. Hier speelt niet een belasting regel een rol, zoals in Nederland. Het probleem bij de Hymer is dat hij is terug gekeurd naar Max 2 personen ivm B rijbewijs. Dat is voor de meesten het struikelblok. Ook zijn de afstanden om even naar de camper te komen kijken vaak een probleem, mensen willen eerst van alles weten, voor ze besluiten uren in de auto te gaan zitten voor een proefrit. We houden de moed erin, er is vast iemand die helemaal verliefd wordt op de Hymer, hij is immers super leuk!

Veel meer nieuws is er niet te melden. We zijn nog altijd druk met spullen te verkopen via catawiki en Vinted. We lijken soms wel een postorder bedrijf, er gaan bijna dagelijks pakketjes de deur uit, wat natuurlijk een leuke bijverdienste is. We hebben er in elk geval lol in, en dat is het belangrijkste! Ton heeft de enige nog ongebruikte ruimte omgetoverd tot zijn catawiki kamer, waar hij goede foto’s kan maken van de spullen en ze op kan slaan, zodat ze niet verspreid door het hele huis staan.

Fijne paasdagen allemaal, en wie weet tot ziens in Twente!!i

Het heeft even geduurd voor er een nieuwe blog verscheen, maar hier is hij dan eindelijk, de editie van februari.
Het is inmiddels al bijna 4 weken geleden dat we afscheid namen van Lotte. Haar afwezigheid is dagelijks voelbaar. Na 12 jaar laat ze een lege plek achter. Natuurlijk zijn Boris en Gipsy er nog, die inmiddels ook al 7 en 5 jaar bij ons wonen. Maar die maken het gemis van Lotte niet minder. Gipsy heeft Lotte ook gemist de eerste weken. Ze had altijd wat rituelen met haar, en dat was opeens weg. Gipsy heeft wel echt afscheid van haar genomen, en heeft staan kijken hoe we haar begroeven. Boris heeft er ogenschijnlijk niets van meegekregen. Hij hoeft alleen niet meer bang te zijn om langs Lotte te lopen als hij in zijn mand wil gaan liggen. Hij durfde vaak niet voorbij Lotte, tja ze was nu eenmaal ‘moeder overste’.

Na veel regen in februari, was daar opeens ook de lente en hadden we de eerste 20 graden eind februari al te pakken. De tuin lonkte weer. Alhoewel we nog niet erg veel gedaan hebben. Onze tijd ging zitten in het klaarmaken van de bus. Ton was vooral met de laatste klusjes binnen bezig en stortte zich daarna op wat technische zaken, terwijl ik me bezig hield met het naaien van kussens en gordijnen. We kunnen langzaamaan wel zeggen dat hij af is. De afgelopen week is hij zowel van binnen als buiten grondig gepoetst. Helaas zijn er problemen met de luchtvering, die Ton niet zelf kan oplossen. Dus de komende week op zoek naar een garage die dat probleem kan verhelpen. Hopelijk kunnen we, voor we naar Nederland gaan, nog een kleine proefrit/ mini vakantie maken.

Verder niet zo heel veel nieuws te melden. Behalve dan dat ik officieel ook zelfstandige ben geworden met mijn wol creaties en niets langer meewerkend echtgenoot in Ton zijn ‘bedrijf’.

Geen foto’s dit x maar een filmpje van de bus. Veel kijk plezier en tot de volgende!

Vandaag hebben we afscheid genomen van onze liefste Lotte.

2 weken geleden vierden we nog het feit dat je 12 jaar werd, volgende maand zou je 12 jaar deel uitmaken van ons leven. Een maatje door dik en dun. We gaan je vreselijk missen!

27 januari 2014 werd je geboren. Wij woonden toen net in Saint Dennis les Martel, en waren op zoek naar een plek waar Ton zijn garage kon beginnen. Zo kwamen we terecht bij onze buren een km verderop, daar was een schuur, maar bij hun huis lag hun hond met puppy’s….smelt. Twijfel of we dit oude Moritz aan moesten doen, maar we waren al snel om en kozen voor Lotte, die bij ons kwam wonen toen ze 2 maanden oud was. Moritz was tevreden met zijn nieuwe huisgenote.

Het eerste jaar was je een echte donderstraal, het woord luisteren kwam niet voor in jouw woordenboek. Je speeltjes waren oude knuffels die ik van de kringloop meenam en later volgden de ballen. Je was er gek op. Je werd een lieve sociale hond en na 1 jaar ging je opeens ook luisteren, wat natuurlijk fijn was.

Na 3 jaar, vlak voor we op reis gingen, namen we afscheid van Moritz. Hij was op na ruim 17 jaar. En jij, jij ging mee op reis in de Magirus, dwars door Europa. Je plek was tussen ons in en je genoot volop. Al snel was het een sport om schapen te ruiken en dan vervolgens bijna door het raam te springen als je ze ook zag. ‘Lotte schaapjes’ en de cabine was te klein. Je wist al snel dat de cabine de auto heette en het huis was het andere deel van de Magirus. Je voelde je erin thuis.

In Griekenland werd je opeens ziek, je kreeg een soort insulten. Wij met de Magirus achter een man op scooter aan, die ons naar de stad loosde waar een dierenarts was. Er werd een parkeerplek voor de vrachtwagen klaargemaakt, en zo belandden we bij de dierenarts. Omdat deze dame geen Engels sprak, verwees ze ons door naar een Engels sprekende arts. Er werd bloed afgenomen en je kreeg medicijnen mee. Bepaalde waardes waren wat laag of hoog, maar wat t precies was wisten we niet. Vermoedelijk heb je daar de parasiet opgelopen die de leishmaniose heeft veroorzaakt. De insulten kwamen heel af en toe terug. De rit om weer uit de stad te komen was een hele spannende door de smalle straten. Maar geen auto die toeterde, iedereen hielp ons door scooters, paaltjes en wat al niet mee te verplaatsen, zodat wij een bocht konden nemen. Wat een avontuur.

Na 1,5 jaar reizen belandden we in Portugal. Daar had je opeens een hele grote tuin! Na een paar maanden verscheen er uit het niets een kleine pup onder de Magirus….mager angstig, een verdwaald jachthondje. We noemden hem Paco en jij ontfermde je over hem als een echte moeder. Paco kon jouw geen kwaad doen, en o wee als iemand Paco wat wilde doen, dan zat jij er meteen tussen!
Nog een paar maanden later kwam ook Boris bij ons aanlopen (zo noemden we hem). Boris kreeg een buitenhok, want paste niet in de Magirus. Hij zag er vreselijk mager en schurftig uit, en na een bloedtesten, bleek hij leishmania te hebben. Jij Lotte werd toen ook getest en bleek het ook onder de leden te hebben.

Jij stond je mannetje tussen de 2 nieuwkomers en was het hoofd van de roedel. Als wij 1 van de 2 een standje gaven, benadrukte jij dat nog eens extra. Je hield ze goed in de gaten, en was echt moeder overste.

Toen Paco na ruim 2 jaar opeens verdween, ben jij ruim een week gedeprimeerd geweest. Je hebt mee helpen zoeken, maar van Paco ontbrak elk spoor. Nog geen 2 maanden later kwam Gipsy aanlopen (zo noemden we haar). Een pup van geschat een maand of 5 oud. Het duurde even voor je haar volledig accepteerde, want ja, het was een teefje en daar was je niet altijd even dol op. Maar Gipsy accepteerde haar rang in de roedel en jullie konden het goed vinden samen en speelden regelmatig.

Gedurende je leven ontwikkelde je wel wat angsten. Zo werd je ooit gestoken door een bij, dus sindsdien was je bang voor alles wat zoemde. Zo ook voor Ton zijn elektrische tandenborstel die het toevallig diezelfde dag had aangeschaft. Het duurde even voor we door hadden waar die angst vandaan kwam. Ook knallen, van jagers, onweer of vuurwerk waren doodeng. Als de jagers te dichtbij waren, kroop je het liefst ergens onder. De onbevangenheid ten opzichte van andere honden verdween ook in de loop der jaren na wat aanvaringen met dominante teefjes.

Helaas speelde de leishmaniose na heel wat jaren op en werd de parasiet actief. We hebben wat lopen toppen met je gezondheid. Je was er vaak zo slecht aan toe, maar telkens hielpen de juiste medicijnen je er weer bovenop. Zo heb je 4 keer de heftige kuur milteforan gehad. Hier in Frankrijk konden ze dat niet bestellen en werd het tot 2x toe een glucantime kuur, waarbij we je een maand lang 2x per dag moesten injecteren. Je onderging alles rustig, alsof je wist dat het goed voor je was. Maar natuurlijk eiste al die medicijnen zijn tol, zo kreeg je ook last van nierstenen en je nierfunctie was ook niet altijd even best. Maar daar hadden we dan weer supplementen voor.

Sinds oktober van het afgelopen jaar ging je slechter eten, tot het moment kwam dat je niets meer wilde eten, behalve wat snacks. We bezochten weer regelmatig de dierenarts en vele pillen volgden, van antibiotica tot cortison. Uiteindelijk, na maanden tobben, hielp niets meer. We hebben niet laten testen of de parasiet weer aktief was en deze ellende veroorzaakte, we zullen het nooit weten. We weten alleen dat je lijf op was, hoe verdrietig ook. Vandaag lieten we je gaan……we hopen dat Moritz en Paco op je stonden te wachten. Rust zacht lieverd.

De laatste dag van de eerste maand van het jaar. Gevoelsmatig duurt januari altijd lang. Komt misschien door het binnen zitten, weinig buiten activiteiten, maar lekker cocoonen bij de kachel en ‘s avonds voor de buis. Iets wat we in de zomermaanden nooit doen. Het voornemen om op pad te gaan naar warmere oorden zit er nog niet in, misschien de komende maand.

De bus begint langzaam maar zeker vorm te krijgen, nog even doorpakken en we kunnen er mee op stap. Het zal nu vooral afhangen van de gezondheid van Lotte (want dat is nog steeds zeer onstabiel), of we inderdaad nog even zuidwaarts reizen.

Wat hebben we verder zoal gedaan deze maand, behalve klussen in de bus.
Veel administratie, want zaken verlopen hier vaak erg stroperig, dus regelmatig op bezoek bij de dame van “France service” voor de nodige hulp. Het meeste is een kwestie van een lange adem…..( wacht al een half jaar op mijn nieuwe rijbewijs, Ton al 8 maanden op zijn Franse pensioen en een bankrekening op mijn zorgverzekerings site is ook een dingetje) Het zal uiteindelijk allemaal wel goed komen.

Deze maand heb ik me aangemeld om vrijwilligerswerk te doen. Omdat het openbaar vervoer hier ronduit slecht is, is er een stichting in het leven geroepen met vrijwilligers die mensen van a naar b brengt. Meestal gaat het om dokters- of tandarts bezoeken. Zo heb ik de afgelopen weken al 3 ritten gereden, waaronder 1 lange rit naar het ziekenhuis in Clermont Ferrand. Omdat het retour ritten zijn, is het dus inclusief wachttijd. Dus ben weer gaan breien, kan ik op die manier heerlijk de wachttijd doden. Er staat een kilometer vergoeding tegenover, maar dat is niet het belangrijkste. Naast dat het fijn is om anderen te helpen, is het goed voor mijn Frans en is het heerlijk om in deze mooie omgeving rond te rijden. Win win zeg maar! (En de auto is ook weer eens schoon!)

Ook heb ik me aangemeld als zelfstandig ondernemer, en me afgemeld als hulpje van Ton. Door zelfstandige te zijn, kan ik straks mijn wol creaties op meerdere plekken verkopen. Ik heb een bezoek gebracht aan het “maison Artisinal” in Blot l’Eglise, een dorp aan de andere kant van de Sioule. Daar kan ik vermoedelijk mijn creaties gaan verkopen en zal dan ook regelmatig de winkel runnen. Het is even afwachten op de officiële papieren, voordat ingang gezet kan worden.

Ton zit ook niet stil. Hij heeft de veiling site Catawiki ontdekt, en probeert daar met enige regelmaat spullen uit de brocante op te verkopen, met wisselend succes. Het is wachten op het voorjaar als de rommelmarkten weer beginnen. Dan kan hij weer meer spullen inslaan. Het idee om een winkel te beginnen is van de baan. We houden gewoon de schuur als brocante, en verkopen daarnaast online.

Dus ja, vooral veel binnen activiteiten deze maand. Maar uiteraard wandelen we elke dag met onze honden. Niet ver, want onze Boris kan niet meer zo ver lopen. Hij begint echt een oude hond te worden met zijn witte snoet. Als we eens wat verder lopen heeft hij 2 dagen nodig om bij te komen (last van stijfheid). Ook in deze tijd van het jaar is het mooi hier, en daar genieten we dagelijks van.

De top 2000 nadert het einde, wat betekend dat het jaar 2025 ook op zijn einde loopt.
De oliebollen zijn gebakken, het huis ruikt naar zonnebloemolie, ja, het is 31 december. Buiten schijnen de laatste zonnestralen, en vriest het. Het is nu echt winter, met flinke nachtvorst en ook overdag blijven de temperaturen rond en zelfs onder het vriespunt steken.

We kunnen terugkijken op een fijn jaar, waarin we de eerste weken met de camper en honden naar het zuiden reisden. We hadden een heerlijke tijd in Spanje en Portugal. Eenmaal weer thuis begon langzaam maar zeker het moestuin seizoen. De net opgebouwde kas, begaf het echter toen de winter nog een tik uitdeelde eind maart, door middel van een pak sneeuw. Daar was de simpele kas niet tegen bestand. Gelukkig boden tentstokken uitkomst en hebben we toch volop gebruik kunnen maken van de kas.

In het voorjaar kwamen ook de eerste bezoekers, vrienden familie en gasten in de gîte. De eenvoudige badkamer boven en het keukenblokje bevallen prima. Zo kunnen vrienden en familie toch logeren, zonder rekening te houden of de gîte al dan niet bezet is. De gîte was vrijwel de hele zomer volgeboekt.

We hadden een mooi voorjaar wat vlekkeloos over ging in de heerlijke zomer. We bezochten vele rommelmarkten, wat voor Ton bijna werken is geworden, omdat hij in de schuur een heuse brocante heeft ingericht. De handel in oude auto’s (onderdelen) is veranderd in handel in brocante spullen. Hij heeft er veel plezier in. Ook knapt hij sinds kort oude radio’s op en veranderd ze dusdanig dat je ze met je telefoon kunt bedienen!

Natuurlijk stond ik met mijn wol creaties weer op de wekelijkse toeristen markt in het dorp. Heb het afgelopen jaar veel nieuwe te technieken geleerd. Verkoop nu ook spullen via Vinted, onder de naam Gipsy.laine, bekijk de site maar eens. Ook heb ik de afgelopen maand op 4 kerst markten gestaan, die wisselend succesvol waren.

In huis hadden we weer een interne verhuizing. Het bakkershuisje werd slaapkamer en de voormalige slaapkamer werd woonkamer. Beetje bij beetje wordt deze van nieuwe kleuren voorzien en staat er een oud kacheltje, die de boel verwarmd. Ook in de gang zijn de kleuren van de deuren veranderd in dieprood met donkergrijs in plaats van al het donkere blauw.

Of we in januari weer op pad gaan, valt te bezien. Als we gaan zal het eerder februari worden, want de bus is nog niet klaar, al is er al wel een hoop gedaan. Afgelopen week is de houtkachel erin geïnstalleerd, dus kunnen we nu ook verder warm klussen.

Vertrek hangt ook af van de gezondheid van Lotte, want het gaat op en af met haar. Waren we zo blij dat ze na de nodige medicatie weer wilde eten…..na 3 weken stopte ze er weer mee. Nu dus weer aan de medicijnen, en maar afwachten hoe het verder verloopt. Over 4 weken hopen we dat ze 12 jaar wordt! Dat op zich is al een klein wonder gezien haar fragiele gezondheid van de afgelopen jaren!

Plannen voor het nieuwe jaar? Gewoon lekker verder gaan waarmee we bezig zijn. We genieten volop van ons huis en de mooie natuur om ons heen. Van onze dagelijkse bezigheden. Ik zal komend jaar een meerdaagse workshop vilten geven van 15-19 juni. We hopen op genoeg aanmeldingen, ( nog3 plekken vrij) want het lijkt me erg leuk om te doen. Als het een succes wordt herhaal ik het nog een keer in het najaar. Dus ja, dat is een nieuwe activiteit voor komend jaar.

Rest ons nog om iedereen een heel gezond, liefdevol, creatief en blij 2026 te wensen!!
Tot volgend jaar !!

Dat was november, en ik blijf in herhaling vallen, want ook deze maand is weer voorbij gevlogen!

De eerste week van november was Ton in Nederland om bij beide dochters te klussen en natuurlijk te genieten van hun gezelschap en van de kleinkinderen. Opa Ton heeft een fijne week gehad, en heeft alle dingen en bezoekjes die hij wilde doen, kunnen doen. Dus moe en voldaan met een volgeladen auto kwam hij na ruim een week weer thuis.

Sanne haar tuin ging op de schop, en daar moesten wat planten voor wijken…..naar de stort? Niks daarvan, koop wat emmers en neem maar mee, wij hebben plek zat om nog wat te plaatsen, dus inderdaad een auto vol planten die na thuiskomst hier een plekje kregen langs het pad naar de vijver. Een 2de leven voor ze. Ben er blij mee.

Halverwege november was ook opeens de herfst voorbij en duikelden de temperaturen van een uitschieter van 20 graden naar 2 graden een week later en een week met nachtvorst en de eerste sneeuw. Koud, maar ook weer prachtig. De kleurenpracht van de herfst heeft ruimte gemaakt voor de mooie kale bomen. Onze grote eik blijft toch echt mijn favoriet, in elk jaargetijde. Gelukkig de tuin precies op tijd winterklaar.

En dan is het nu tijd om lekker in huis bezig te zijn. De woonkamer krijgt wat nieuwe kleuren, en ook de blauwe deuren in de gang veranderen langzaam maar zeker in een diep rode kleur. Ook hebben we na lang wachten de flexibele schoorsteenpijp ontvangen voor de schoorsteen in de woonkamer, dus daar loeit nu ook een kacheltje in de avonduren. Inmiddels kachel nummer 2 aan het uitproberen, want de eerste stookte het niet echt warm. Ton heeft nog een aardige collectie staan, dus we zoeken de beste uit!

Deze maand was het weer tobben met Lotte. Ze ging steeds minder eten en braakte haar eten er ook vaak weer uit. Het eerste dierenarts bezoek had geen resultaat, nierwaarde waren okay injectie tegen misselijkheid en een antibiotica kuur zou de rest moeten doen. Helaas stopte ze vrijwel geheel met eten, ze leefde nog op stukjes knakworst en hondenkoekjes. Je kon haar ribben tellen. Afgelopen week weer naar de dierenarts geweest. Er werd een echo gemaakt, waarop alleen wat irritatie net onder de maag te zien was. 3 injecties verder, en 3 soorten medicatie en een lege bankrekening ……maar ze eet weer. Nu nog zien of het stand houdt. Morgen weer terug naar de dierenarts voor verder beleid.

Ton is deze maand bij de tandarts in het dorp geweest, om een begin te maken met de renovatie van zijn gebit. Gelukkig neemt deze jonge tandarts, in een moderne praktijk, nog nieuwe patiënten aan. Zo kan ik er morgen ook terecht met mijn afgebroken kies. Gelukkig is het een dode kies, en heb ik er geen pijn aan, alleen irriteerde een scherp puntje mijn tong.

Omdat heel Frankrijk al in kerstsferen is, hebben wij ook onze boom al neergezet, en is de schouw in de keuken weer feestelijk versierd. Gezellig zo in de donkere weken voor kerst. Deze maand heb ik 3x een workshop gegeven. Dat was erg leuk om te doen, en is zeker voor herhaling vatbaar. Iedereen was erg enthousiast. Ik ben ook druk bezig met produceren voor de komende kerstmarkten. Heb me inmiddels voor 4 markten aangemeld, dus de komende zaterdagen ben ik onder de pannen.

Omdat er voor de kerst waarschijnlijk geen nieuwe blog verschijnt, willen we bij deze iedereen alvast een fijn Sint feest toewensen en gezellige kerstdagen !!!

Je knipt 3x met je vingers en er is weer een maand voorbij. Nog een paar uur en het is november. Dat we het einde van het jaar naderen is vooral goed te zien in de winkels. Sinterklaas kent men hier niet, dus geen pepernoten en chocoladeletters, maar dozen met bonbons en ander snoepgoed. Nu zijn de tuincentra hier sowieso wat kleiner als in Nederland, aan de overmatige kerstversieringen doet men hier niet. Nee op het moment staat alles vol chrysanten in verband met Allerheiligen. De begraafplaatsen zien er eerdaags weer prachtig gekleurd uit.

Oktober was een heerlijke maand. De eerste 2 weken hadden we stralend weer. We hebben ook de nodige regen gehad, maar gelukkig viel dat meestal in de avond en nacht. We kregen ook een tik mee van de herfststorm Benjamin. De kas heeft deze niet overleefd. Hebben we toch een hoop plezier van gehad. Volgend jaar een wat stabielere bouwen, die bestand is tegen sneeuw en storm.

Begin deze maand waren we beiden gevloerd door de griep. Ik heb 3 dagen op bed gelegen en het duurde een aantal weken voor ik weer meer energie had. Ondanks de nodige afstand en apart slapen, kreeg Ton het ook te pakken, dus ook hij even uit de roulatie. Mijn verjaardagscadeau zagen we bijna de mist ingaan; concert van Stomp in Clermont Ferrand. Gelukkig voelde Ton zich goed genoeg om toch mee te kunnen gaan, en daar had hij geen spijt van, het was een prachtig optreden.

Halverwege de maand werd onze houtvoorraad weer aangevuld door de buurman van 2 huizen verderop. Dat was weer een flinke workout. Omdat Ton nog weinig energie had, heb ik bijna de hele lading in mijn up in de hout hokken opgestapeld. We zitten er weer warmpjes bij deze winter…….alhoewel….De kachel in de woonkamer is nog steeds niet geïnstalleerd. Het wachten was op de schoorsteenveger (die 3x de afspraak verplaatste) want we wilden graag goed advies over de schoorsteen, omdat we wisten dat deze niet in beste staat verkeerd. Nu hadden de beide mannen niet echt veel verstand van zaken, veel meer als vegen konden ze niet, althans we kregen niet echt antwoord op onze vragen. We weten alleen dat we 11 meter flexibele pijp nodig hebben. Deze besteld online….daar was vertraging in de levering. Kreeg vandaag bericht dat hij verstuurd is……nu maar afwachten waar dat vandaan moet komen en hoelang het duurt voor hij hier is. Tot nu toe zit ik elke avond met een stuk of 15 à 20 kaarsen aan om op die manier de boel toch op temperatuur te kunnen brengen. Ik hoop dat er volgende maand een kachel brand!

Deze maand ook druk geweest met het winterklaar maken van de tuin. Omdat onze zitmaaier een week of 8 geleden stuk ging, stond het gras behoorlijk hoog. Want de reparatie laat nogal op zich wachten. Vermoedelijk een steen geraakt, waardoor er iets beschadigd is, en dat valt niet onder de garantie……..grrrrr, daar waren we niet blij mee. Enfin, ben nu dus alles met de bosmaaier aan het maaien, elke dag een paar uur, om zo toch het gras wat korter te krijgen.
De bomen verliezen flink blad nu, dus lekker aan het harken om de bladeren deken als mulch in de moestuin te gebruiken, en dit later nog te bedekken met het gemaaide gras.

Ook heb ik een pad aangelegd naar de vijver, vanaf het huis. Daarnaast de nodige aanplant geplaatst, deels bestaande uit stekkies van vlinderstruiken en lavendel. Zo krijgt de tuin steeds meer vorm.

En och wat is het toch mooi buiten. De prachtige herfstkleuren overal. Het is echt geen straf om rond te rijden of te wandelen op het moment. Ook zijn de luchten vaak prachtig, van pastel tinten tot diep oranje als de zon ‘s morgens opkomt. Maar natuurlijk hebben we ook dagen met dichte mist gehad, wat ook mooie plaatjes oplevert.

Deze maand werd de gite een weekje bewoond door Jan en Cecile met hun dochters. De laatste huurders dit jaar. Kreeg gisteren alweer de eerste boeking voor volgend jaar binnen! Maar nu even pauze. We hebben een prima verhuur seizoen gehad.

En verder…..ben ik druk met vilten. Via Vinted krijg ik ook opdrachten binnen, wat soms flinke uitdagingen zijn bijvoorbeeld om sloffen in een bepaald model te maken. Maar goed, ik heb er nog altijd veel plezier in. De komende maand geef ik 3 workshops waarin er windlichtjes kerstballen en/of engeltjes gemaakt kunnen worden, om alvast in de kerstsfeer te komen!
En natuurlijk mocht dit jaar het internationale wol weekend in Felletin niet overgeslagen worden. Samen met Lonneke onze ogen weer uit gekeken naar alle mooie gevilte spullen en prachtige creaties. Heel inspirerend!

Ton was druk met de bus inbouwen, hout zagen, brocante spullen verkopen, en alle vragen beantwoorden die mensen hebben naar aanleiding van de advertentie van de Hymer die te koop staat. We hebben een paar kijkers gehad, maar er zat nog geen koper tussen.

Vanmorgen is Ton naar Nederland vertrokken met een volgepakte auto. Hij zal alle spullen die uit de brocante verkocht waren op de post doen. Hij gaat bij zijn beide dochters wat klussen. Hier dus even een week alleen met de honden……die het nu wel tijd vinden worden dat ik met ze ga wandelen…..nou vooruit dan maar. Tot zover het nieuws van oktober. ( ik dacht dat ik niets te melden had!)

Maart roert zijn staart en april doet wat hij wil…..voor september is er niet zo een spreuk, maar als het om het weer gaat is deze maand even wispelturig. Echt herfst dus.

De maand begon met regen, wat zeer welkom was, gevolgd door wat laatste stuiptrekkingen van de zomer, met maar liefst temperaturen die opliepen tot bijna 30 graden. We hebben de bbq maar weer eens aangestoken. Een week later liep ik in mijn winterjas met regen laarzen aan de honden uit te laten, om weer een week later in mijn hemdje te genieten van de zon. Zo een maand was het dus!

Maar net als de zomermaanden, vloog deze maand ook voorbij.
Ik vierde mijn verjaardag met wat vrienden uit de omgeving, door te genieten van een gezamenlijke maaltijd. Ook Wil was hier enkele dagen met haar camper en trouwe 4 voeter. Helaas had zij (wederom) geen geluk met het weer.

Het was sowieso een maand met veel bezoek wat erg gezellig was. Ans en Herman kwamen langs met hun camper. We hebben ze jaren geleden leren kennen, toen ze ons opzochten in Portugal. Nu zijn ze onderweg naar Marokko. Het was een fijn weerzien, waarbij ze ons trakteerden op een heerlijk etentje. Heb ze blij kunnen maken met een muts en prachtige gevilte sjaal. Zo gaan mijn creaties de wereld over.

Mirande kwam met vriendin Ann een nachtje overnachten, op weg van Nederland naar Portugal. Heel fijn om haar weer te zien en spreken, na de hectische zomer die zij achter de rug had.

Ook kwamen Harm en Nicolien een paar nachten in de gite logeren. Helaas hadden ook zij geen geluk met het weer, maar dat mocht de pret niet drukken. Ook dit was een fijn weerzien, en boffers die we zijn, ook zij trakteerden ons op een lekkere lunch in het plaatselijke restaurant.

Een gezellige maand dus. En natuurlijk ook nog steeds oogst maand. Het regent walnoten, die, zodra de zon schijnt, buiten liggen te drogen. Het is een echte workout, om na mijn yoga oefeningen, waar ik weer dagelijks mee de dag begin, noten te rapen in de tuin. Ook hangt de appelboom vol, dus smullen van de appels, en natuurlijk lekkere appelmoes maken!

De tuin staat er nog steeds goed bij. We kunnen er nog volop van eten. De enorme hoeveelheid tomaten zijn verwerkt tot soep en pasta saus, de vriezer zit afgeladen vol. Nu groeien er nog pepers, paprika’s, boerenkool, witte kool, rode kool, spruiten, boontjes, andijvie, sla, broccoli, selderij en gele courgettes. Ook de eerste pompoen soep van het seizoen gemaakt, altijd heerlijk! En we hebben ook een heerlijke zoete sappige watermeloen geoogst!

Mijn wol creaties probeer ik nu te verkopen op Vinted. De eerste pakketjes zijn de deur al uit. Mijn vogelhuisjes zijn echt een hit. Als iedereen die ze bij hun favorieten zet, er ook 1 koopt, kan ik een productie lijn opzetten…haha. Maar het is leuk dat ik een plek heb gevonden waar ik ook spullen kan verkopen. Dit jaar zal ik waarschijnlijk nog op 2 kerstmarkten gaan staan.

Ton verkoopt ook wekelijks spullen uit zijn brocante paradijs. Dit met name via Facebook. We zijn bij de burgemeester geweest, om te informeren voor een pand in het dorp. Hij zou het leuk vinden als er weer een brocante winkel in het dorp komt. Het pand wat beschikbaar was, was echter niet echt wat we zochten. De ligging niet gunstig en het was erg vochtig. Dus voorlopig staan al zijn vondsten in de schuur. En ondanks dat deze erg groot is, raakt hij al aardig vol! Eind volgende maand gaat Ton naar Nederland, dus mocht je nog iets leuks zien, dan kan hij het vanuit Nederland opsturen, of het is op te halen in Ommen of Utrecht. Volg zijn ‘trouvailles du jour’ dagelijks op Facebook!

En dan hebben we nog het project nieuwe camper. De Hymer staat inmiddels te koop. We hebben al enkele kijkers gehad, maar de koper zat er nog niet tussen. De oude schoolbus hebben we helemaal gestript. Hij was heel stevig ingebouwd door een echte timmerman, die naast schroeven ook veel lijm gebruikte. Het was een hele klus om hem leeg te halen. Ton probeert hem opnieuw in te bouwen met zoveel mogelijk hergebruik van het materiaal wat eruit kwam. De indeling bleek een behoorlijke puzzel. Omdat er uiteraard weer een houtkachel in moet komen, was het flink zoeken naar de juiste plek, dit vooral ook doordat de zonnepanelen precies op de plek zitten, waar hij het beste zou kunnen staan. Na lang wikken en wegen en schuiven, heeft hij nu een plek gekregen.

En zo rollen we richting oktober, de maand van de mooie kleuren. Zo valt er telkens weer wat te genieten. Tot de volgende !!

En dan is opeens het hoogseizoen voorbij, tjonge wat is de zomer omgevlogen! Natuurlijk hebben we nog een nazomer voor de boeg, waarin we ongetwijfeld ook nog heerlijke dagen zullen krijgen, maar toch…..morgen alweer september!

31 augustus. Blijft voor mij een gedenkwaardige dag. De verjaardag van mijn moeder. Ze zou 97 geworden zijn als ze niet 4 jaar geleden op de 30 ste augustus was overleden, een paar uur voor haar verjaardag. Het gemis blijft, maar ze leeft voort in mijn gedachten, elke dag.

De maand augustus was weer vol activiteiten. Het begon al met het Comboros festival in het dorp. Het 3 daagse festival met traditionele muziek. De sfeer is zo geweldig. 1 avond hebben we alleen maar wat gegeten op het terrein, alleen dat al, is zo gezellig. De eerste avond hebben we ook concerten bezocht.

Ook was er in het naastgelegen dorp het ‘fete du bois’, oftewel het feest van het hout. We hebben het alleen een dag van tevoren bezocht toen er ook een rommelmarkt was, en een week later de gemaakte sculpturen bewonderd.

Ja, en de rommelmarkten blijven natuurlijk favoriet. Voor Ton is het bijna zijn werk geworden, haha, op zoek naar schatten voor zijn brocante. De schuur raakt steeds voller. We zijn bij de burgemeester geweest om te vragen of er geschikte panden in het dorp zijn om een brocante te beginnen. We hadden er zelf wel wat op het oog, maar die waren helaas niet te koop of beschikbaar. Maar hij wist wel een pandje, net buiten het kleine centrum van het dorp. We moeten alleen nog contact zien te krijgen met degene die het verkoopt. Duidelijk werd wel dat het dorp graag weer een brocante zou willen hebben, dus dat is gunstig.

Zelf hebben we dit jaar ook op de rommelmarkt van het dorp gestaan. Het was een zeer geslaagde dag, met een goede opbrengst. Leuk is ook dat we al een paar keer wat verkocht hebben aan gasten die de gite huurden.

De avondmarkten waren wisselend succesvol. Helaas waren er 2 avonden met minder goed weer, en dan komen er dus een stuk minder mensen. De laatste avond markt regende het, dus die hebben we overgeslagen. Ik moet nu op zoek naar andere mogelijkheden om mijn spullen te verkopen. Want ik blijf het zo leuk vinden om mooie spullen te maken, maar kan moeilijk alles zelf houden. De theemuts heb ik wel zelf in gebruik genomen! Heerlijk altijd warme thee!

In huis hebben we dan ook eindelijk de boel intern verhuisd. Het bakkershuisje is slaapkamer geworden, en onze slaapkamer is weer woonkamer. Een hele verbetering! Nu moeten de vervolgstappen nog gemaakt worden. Dat houdt in dat de kachel uit de keuken naar de woonkamer verhuisd gaat worden. Helaas past deze niet, dus zal er het één en ander aangepast moeten worden. In de keuken komt dan een houtfornuis te staan. Ook hiervoor zal de schouw aangepast moeten worden. Maar zien of het op tijd lukt voor het stook seizoen weer begint.

Afgelopen week zijn we naar de hoge Alpen gereden om onze nieuwe (oude) camper bus op te halen. In 1 dag heen, met volgepakte auto, om in 2 dagen terug te rijden en onderweg in de camper te slapen. Nu had de vorige eigenaresse alles wat los zat uit de camper gehaald, dus geen matras, geen wc emmer, geen gasflessen….. tja. Het eerste ritje was dus naar de IKEA in Grenoble om een matras te kopen. We konden daar net voor sluitingstijd ook nog een kleine snack kopen, want eten opwarmen konden we ook niet. Achter de parkeerplaats van de IKEA was een groot terrein, waar we de nacht doorbrachten. En op zulke avonden in een stad, weet ik de stilte van onze woonplek weer enorm te waarderen.
Geen gas geen koffie, nu drink ik dat niet, maar voor Ton kan de dag niet beginnen zonder zijn bakkie! Dus als een echte padvinder heeft hij houtjes gesprokkeld (nat hout, want het had flink geregend ‘s nachts), om een vuurtje te stoken waarop hij zijn koffie kon zetten. Toen het uiteindelijk gelukt was, was het zijn lekkerst bakkie ooit! Zijn 2de kopje koffie kon hij zetten op een gasbrander die ik gekocht had in de buurt. Onze 2de overnachting was op een camping ergens tussen Lyon en Clermont Ferrand. Vrijdagmiddag waren we weer thuis. De volgende dag zijn we meteen begonnen met het slopen van de bus. We gaan hem opnieuw inrichten naar onze smaak. Hopelijk kunnen we wel veel materiaal hergebruiken……..wordt vervolgt….

En dan is het vanaf half augustus ook de tijd om de oogsten te verwerken. Onze tomaten oogst is overweldigend. We hebben ze in alle soorten en maten. De vriezer zit inmiddels vol met soep en saus, en ook zijn er al vele potten saus ingemaakt. Nu eten we wekelijks pasta, dus dat komt wel op. Ook zijn de eerste potten bramen jam gemaakt, maar omdat we weinig jam eten, besloten om de andere bramen in kleine porties in te vriezen, zodat we dat regelmatig in de yoghurt kunnen doen bij t ontbijt.

We hadden deze maand ook de eerste bezoeker die via ‘vrienden op de fiets’ kwam overnachten. Hier hadden we ons voor aangemeld, omdat de bovenverdieping daar prima geschikt voor is. Ook kwam Edwin een nacht logeren en hij had allerlei planten een stekken voor ons meegenomen: soorten bessen en vijgen, echt super! Ook kwam Sem met zijn vriendin, die een motor voor zijn buurman Ruben ophaalde een nacht logeren. Zo komt onze vernieuwde bovenverdieping goed van pas, want de gite is de hele zomer vrijwel onafgebroken verhuurd geweest. De laatste week van augustus en de eerste week van september hebben we hem bewust niet verhuurd, om even vrij te zijn en eventueel op pad te kunnen. Naast ons tochtje naar de Alpen, zullen we verder niet op pad gaan, want we hebben nog zoveel te doen…….. onder andere de Hymer klaarmaken voor de verkoop!!

O ja, ik durf het bijna niet te zeggen, maar met Lotte gaat het nog steeds goed ! We happy !!

En dan nu op naar een kleurrijke herfst !!!

Had ik me nog zo voorgenomen om voor t eind van de maand juli een blog te schrijven….. niet gelukt dus, het is gewoon alweer augustus. Midden in de heerlijke zomer. Want heerlijk is hij. We hebben een paar warme weken gehad, afgewisseld met soms wat mindere dagen waar dan ook wat regen viel. Vergeleken met vorig jaar, is het nu een stuk droger. Maar och wat zijn we blij dat we geen 30+ graden continu hebben. Af en toe een uitschieter die kant op is prima, en dan verder gewoon rond de 25 graden. Tot zover ‘praatje weer’.

Het feit dat ik nog niet aan een blog ben toegekomen, komt gewoon doordat we t druk hebben met van alles en nog wat. De donderdagavonden staan we weer op de markt in het dorp. Altijd gezellig, en ook leuk om wat te kunnen verkopen. En natuurlijk probeer ik elke week wat nieuws aan te kunnen bieden. Dus wordt er druk gevilt; sjaals, theemuts, omslagdoeken, sleutelhangers, de mogelijkheden zijn eindeloos, en de ideeën blijven komen. Heerlijk om te doen. Ik bied dit jaar ook workshops aan, via een bord op de markt, maar daar is nog geen animo voor.

Ton heeft zich helemaal gestort op de brocante, wat ook inhoud dat hij wekelijks naar verschillende kringloopwinkels rijdt en natuurlijk de nodige rommelmarkten afstruint in de weekenden, met wisselend succes. Maar onze schuur is inmiddels behoorlijk gevuld, al is er nog zeer weinig klandizie. De verkoop via het internet gaat beter. Ook heeft hij een visje opgegooid bij het nieuwe makelaarskantoor in het dorp, op zoek naar een schuur/ ruimte in het dorp om als brocante in te richten. Mochten we dat vinden, dan wordt het allemaal officieel. Nu is het nog hobby matig.

De tuin blijft t ook goed doen, en het overvloedig oogsten is begonnen; courgettes in verschillende kleuren en vormen, sperziebonen, rode bieten, uien, spitskool, knoflook, aardappels, sla, tomaten, pompoenen…..ja, het is een rijk leven. De appelbomen hangen ook goed vol, en onze gecultiveerde braam geeft elke ochtend bramen voor in de yoghurt. Ook de bramen langs de wandelpaden kleuren nu paars. Dit jaar maak ik alleen bramen jam, want we hebben nog zoveel andere jam over van vorig jaar, dat moet eerst maar eens op. En bramen jam is toch wel onze favoriet.

Naast de groente tuin hebben we nu ook een vijver in de tuin, en nog vele plannen om de hele voortuin verder in te richten. Zo zijn we oude ramen aan het verzamelen om daarmee een kas/ tuinhuisje van te maken. Ook ben ik begonnen met het verzamelen van veel verschillende soorten bloempotten; emaille en oude aardewerken -en zinken potten. Hopelijk volgend jaar nog veel meer bloemen in de tuin, al geniet ik nu al enorm van de planten die ik in het voorjaar naar de voortuin heb verhuisd.

En dan kregen we de afgelopen maand ook weer regelmatig gezellig bezoek. Zo kwam Jan Havik een weekend op bezoek met zijn DS, wat naast het feit dat het gezellig was, ook voor Ton een inspiratie bleek om weer wat aan zijn eigen DS te gaan doen.

Djoeke kwam een paar dagen bij ons op bezoek met haar camper. Dat was heel fijn.

Frank en Fransien bezochten ons op een middag en ook Maria (Ton’s dochter) kwam met haar gezin een paar dagen vakantie vieren, wat natuurlijk super leuk was. Zo fijn dat mensen nu makkelijker even langs kunnen komen!

En ook heb ik weer een middag met Mayon doorgebracht in Montlucon, waar we onder andere het pop muziek museum bezochten, een echte aanrader

Ach, en het is zomer, dus we genieten van alle activiteiten in en rond het dorp, muziek en theater, markten en wat al net meer. Kortom; we genieten van het Franse leven!