Eindelijk, op weg…….

Het was een bewogen week. We zijn vertrokken, maar het was een week vol afscheid, voor het zover was.

Zondagavond namen we afscheid van ons huis.

 En van onze trouwe vriend Moritz

Dag ouwe, pas goed op ons plekje.

De volgende morgen zouden Joyce en Harry, onze huurders arriveren en zich het huis eigen maken. Het viel ons niet gemakkelijk om onze plek na ruim 3 heerlijke jaren, gedag te zeggen. Gelukkig weten we dat het in goede handen is.

We zijn op de camperplek in Gluges gaan staan. Prachtig gelegen langs de rivier de Dordogne, met uitzicht op de rotsen, waar vele vogels broeden. Ons busje was verkocht, maar konden we gebruiken tot ons daadwerkelijke vertrek, wat natuurlijk een uitkomst was.

De week stond nog bol van de afspraken. Zo moest het huurcontract getekend worden bij de notaris. We moesten naar de bank om de nodige zaken te regelen, zo ook langs de verzekering. Bij de orange (telefoon maatschappij) langs in Brive om ons modem in te leveren en abonnement te veranderen. De laatst verkochte auto’s werden opgehaald en we hadden een afscheidsborrel met wat vrienden en collega’s. Lotte moest de nodige entingen hebben. Elke dag werd ons “te doen” lijstje korter. Wat was het heerlijk om al die dingen weg te kunnen strepen. Donderdag stonden we in Vayrac bij de Dordogne. Vrijdagmorgen een paar laatste zaken op de brievenbus doen en toen naar Martel waar onze Engelse buren ons trakteerden op een overheerlijke lunch als afscheid. Hierna zijn we door hun uitgezwaaid en daadwerkelijk vertrokken !!

afscheidsborrel
De laatst verkochte auto”s werden opgehaald
Lotte met haar kluif, nadat ze bij de dierenarts was geweest
Dag prachtige vallei van de Dordogne
We rijden weg uit Martel, eindelijk op weg !!

Behalve een week met afscheid en geregel, was het ook een week met wat beproevingen en tegenslagen. De eerste morgen kregen we kortsluiting in de energie voorziening. Het systeem is er namelijk niet op berekend om zowel de koelkast als de boiler aan te hebben en dan ook nog de staafmixer aan te doen…pang zei het, kortsluiting. Ton is dagen bezig geweest om de boel te resetten. Uiteindelijk de leverancier gebeld, die adviseerde om de accu’s op te laden, dan zou de boel vanzelf resetten. Ook moesten er wat zaken anders aangesloten worden. Het water in de boiler is ook tot 2x toe niet echt warm geworden, waardoor we nu op een camping staan om na een week weer eens een echte warme douche te nemen! Het euvel met de panelen is nog niet echt verholpen, maar ze laden gelukkig wel de boel op, dus zonder elektra komen we niet te zitten. Toen we donderdagmorgen naar de garage wilden rijden om de accu’s op te laden, startte de Magirus niet !! Nog een accu probleem ? Deze toen dus meegenomen om op te laden, zodat we ’s middags met de Magirus naar de garage konden om de andere accu’s op te laden. Ook de volgende ochtend een startprobleem, maar met wat wondermiddelen, wist Ton hem toch snel aan de praat te krijgen.

Onze eerste bestemming was Brantome, een prachtige plaats met grote oude Abdij. We hebben een nacht doorgebracht op de camperplek. Vandaag zijn we doorgereden richting de kust, waar we nu op een camping staan, om eens even lekker te kunnen douchen. Langzaam zullen we onze weg vervolgen langs de kust, naar het noorden. Op bladzijde “de route” zal ik regelmatig kaartjes zetten van de weg die we rijden. Ben nog een beetje aan het uitzoeken hoe het precies werkt om een goede routemap te maken.

Brantome
De Abdij

We zijn dus daadwerkelijk op weg. Het moet nog een beetje tot ons doordringen dat onze Magirus ons rollend huisje zal zijn de komende jaren. We zijn nu aan het genieten van een vakantie voor ons gevoel. Eentje waar we hard aan toe waren na alle deadline’s van de afgelopen weken. Even niets moeten, genieten en niets doen, behalve elke dag een stukje rijden !! Nederland, we komen er aan…heel langzaam !

3 gedachten over “Eindelijk, op weg…….”

  1. I have just been reading to see how you are. I remember going on my travels many years ago and the sense of freedom you get. I also remember that little bit of apprehension although I travelled alone and that’s slightly different. I hope you are not too cold!

    1. Our wood stove keeps us warm. The wether is getting better day by day. Just windy at the coast.
      We will have our feeling of freedom, so soon as we leave Holland. Than we have all the time to ourselves. Now we have many appointments in Holland waiting for us. Can’t stay to long at one place. That will change in a few weeks time !!
      But we enjoy every minute!!

  2. I should have launched the start of your journey with a champagne bottle on the side of the truck!!! Glad we were able to be there to wave bonne voyage x

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *