Home sweet home

We zijn alweer bijna 2 weken thuis. En het voelt al haast alsof we niet weggeweest zijn! Gekheid natuurlijk, we kijken terug op een prachtige tijd!

De laatste blog waren we in de Pyreneeën. We stonden op een camperplek bij het mooie dorpje Arreau.

De volgende dag reden we over en door de bergen naar Spanje. In de 2de versnelling kropen we omhoog, lekker langzaam, zodat we optimaal van het prachtige uitzicht konden genieten. Waanzinnige mooie route. We reden die dag door naar Huesca, waar we op de stadscamping stonden en gebruik konden maken van het openbare zwembad wat ernaast lag. Dat was heerlijk, want het was heet deze dagen!

De dag erna wilden we naar Soria rijden. Wederom een mooie route langs prachtige dorpen en door de Navarra woestijn, het nationale park Bardenas Reales. We waren verrast over dit mooie stukje Spanje.

Ongeveer 14 km voor Soria hoorden we opeens weer een pang. We twijfelden nog even, omdat we harde muziek op hadden staan, maar het bleek al snel dat we achter wederom een klapband hadden. Wagen aan de kant gezet en Ton kon de in Duitsland gekochte kruis sleutel uitproberen. Helaas brak deze al vrij snel in 2 stukken. Tja, daar sta je dan. 14km voor de stad, waar ook de dichtstbijzijnde benzine pomp was. Besloten om daar dan toch maar voorzichtig heen te rijden. Al snel zagen we achter ons een wagen met oranje zwaailicht rijden. Toen we halverwege even langs de kant stopten om te zien nog alles nog goed was met de banden, stopte de man ook, en zei dat hij tot de pomp achter ons zou blijven rijden omdat dat veiliger was. Helemaal super natuurlijk, want het was best eng met de voorbij razende vrachtwagens. Goed aangekomen bij de pomp, waar het meisje prima Engels sprak. Een nieuwe kruissleutel hadden ze niet, maar ze zou wel proberen iemand te bellen die kon komen helpen. Ook een klant die aan het tanken was, haalde haar auto leeg om te zien of ze een kruissleutel had. echt allemaal heel behulpzaam. Na 10 minuten kwam een vriend van het meisje wat bij de pomp werkte en samen met Ton is de band verwisseld. Hij wilde er niets voor hebben, maar we lieten hem natuurlijk niet met lege handen weggaan.

Soria is best een grote stad, We zijn meteen op zoek gegaan naar een zaak om een nieuw reserve wiel te kopen. De eerste 2 die we aandeden hadden onze maat banden niet, maar bij de derde was het raak, al moesten ze wel besteld worden. De volgende middag zouden ze er zijn en konden ze gemonteerd worden. We hebben meteen maar 4 nieuwe banden er achter op laten zetten en we bleven dus een nachtje langer op de camping net buiten de stad. Waar we overigens ontzettend lekker gegeten hebben in het restaurant bij de camping.

2 dagen later dus richting huis gaan rijden. We twijfelden nog of we tot Salamanca zouden rijden of toch naar huis. Tja, als je dan ter hoogte van Salamanca Portugal op de borden ziet staan, dan wil je nog maar 1 ding en dat is naar huis rijden. Eind van de middag kwamen we aan na ruim 500 km gereden te hebben. Home sweet home. ’s Avonds nog gezellig met Michel en Mirande gegeten. (Al maakten zij het klaar, want wij werden toch wel door vermoeidheid overvallen). Een fijn welkom! En dank aan hen voor de goede zorg voor ons land en huis!!

De eerste dagen zijn we lekker in en rond het huis bezig geweest, en natuurlijk de hymer leeggeruimd en schoongemaakt. Ik heb de ramen gelapt, Ton heeft de kapschuur opgeruimd en we hebben vele kruiwagens met gedroogd hout in de 2 schuren gereden, want er werd regen voorspeld!!

Een week na aankomst thuis was ik jarig. Dit zaterdagmiddag gevierd met zo’n 12 vrienden wat ontzettend gezellig was. Het weekend van mijn verjaardag waren de laatste dagen met 30+ graden. Dus op zondag naar de wekelijkse sup sunday geweest om onze sup uit te proberen op het meer. En het is mij dan ook eindelijk gelukt om staande te peddelen!! Super leuk!

Deze week met de ambulance naar de keuring, had eigenlijk voor onze reis al gemoeten, maar toen kwam het er niet van. Helaas, men wilde hem niet keuren omdat hij op het kenteken nog als ambulance geregistreerd staat……Dit moeten we laten veranderen. Er moeten allerlei papieren ingevuld worden en dan maar hopen dat het omgezet wordt. Omdat we dan dus maar 1 bruikbare auto hebben, besloten om er een kleine boodschappen auto bij te kopen. Het is gewoon niet fijn om maar 1 bruikbare auto te hebben. Zeker nu we ook regelmatig naar het huis in Lourical gaan. Dus vandaag in de stromende regen, op zoek gegaan naar een 2de auto en deze gevonden. Volgende week kunnen we hem ophalen. Hij is gedoopt tot ons ‘koekblikje’, een Suzuki wagenR diesel. Ton heeft er niets mee, maar ik ben er blij mee.

En ja, de voorspelde regen kwam, eerst heel zachtjes, maar de afgelopen 2 dagen is er behoorlijk wat gevallen. Morgen nog een beetje en daarna is het weer even droog. De herfst met zijn aangename temperaturen is begonnen!! En als het regent is het tijd om boompjes te planten, dus we zijn begonnen met de verkoop van onze boompjes; Weinberg Bloedperzik, (dank je Marlies voor de pitten destijds!), Szechuan pepper, Moerbei, Passievrucht en Catalpa. Na 1 advertentie geplaatst te hebben, loopt het meteen storm! En eerlijk is eerlijk, daar zijn we best trots op!

Catalpa

5 gedachten over “Home sweet home”

  1. Het blijft altijd weer leuk om jullie verhaal te lezen. Wat fijn dat de bomen verkoop zo goed gaat. Hoe zien de olijven eruit? Wordt dat wat en,,, in november??. Hoe zag jullie laatste aankoop eruit, na al die tijd…overwoekerd,?? Gaat Lotte nog steeds de goede kant op?. Fijne herfst. Liefs uit de echte herfst…..brr.

  2. Fijn dat jullie zo’n fijne (deels werk) vakantie hebben gehad en nog fijner is het om weer thuis te komen. Fijn het met Lotte zo goed gaat. Dank weer voor het bijpraten . Altijd leuk om te lezen.
    Groetjes!!!!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *